Επιλέξτε έναν απο τους παρακάτω τίτλους για να μεταβείτε στο ανάλογο άρθρο:

  1. Δηλητήρια VS Αντίδοτα: Τι να κάνετε εάν βρείτε ένα ζώο που έχει δηλητηριαστεί

  2. Στροφή Στομάχου

  3. Εξωτερική Ωτίτιδα στα Ζώα Συντροφιάς

  4. Εχινοκοκκίαση

  5. Ο Τσάρος η Στείρωση και η Ρουτίνα του

 

 

Δηλητήρια VS Αντίδοτα: Τι να κάνετε εάν βρείτε ένα ζώο που έχει δηλητηριαστεί

 

 

1.ΤΙ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΣΥΧΝΟΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ :

Εντομοκτόνα, Βαρφαρίνη (ποντικοφάρμακο) και τριμμένα γυαλιά αναμεμειγμένα με γευστικότατο φαγητό κονσέρβα, λουκάνικα, ωμό κρέας. Τα τριμμένα γυαλιά συνήθως δίνονται μέσα σε κιμά. Τα δηλητήρια αυτά προκαλούν αφάνταστο πόνο στα ζώα. Για τα 2 πρώτα υπάρχουν αντίδοτα. Για τα τριμμένα γυαλιά όχι. Η στρυχνίνη δε περιλαμβάνεται διότι δε πωλείται (νόμιμα…) στην Ελλάδα.

 

2.ΠΩΣ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΕΑΝ ΕΝΑ ΖΩΟ ΕΙΝΑΙ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΜΕΝΟ. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ :

Οργανοφωσφορικά δηλητήρια (εντομοκτόνα σε υγρό ή σκόνη) : σιελόρροια, έντονη δακρύρροια, μύσις (σμίκρυνση) της κόρης του οφθαλμού, μυϊκά τινάγματα, ασθματική αναπνοή, τρέμουλο, σπασμοί, κώμα.
ΘΕΡΑΠΕΙΑ : Πηγαίνετε το ζώο σε κτηνίατρο το γρηγορότερο. Εν τούτοις για να δώσετε τη δυνατότητα στο ζώο να επιβιώσει θα πρέπει να μάθετε να δίνετε τις πρώτες βοήθειες.

Α) Προκαλέστε εμετό : Δώστε αλάτι ή σόδα φαγητού διαλυμένο σε χλιαρό νερό (30 – 60 cc διαλύματος). Μετά τον εμετό, ταμπλέτες ενεργού άνθρακα καθυστερούν την απορρόφηση του δηλητηρίου, αλλά αυτή τι στιγμή τις βρίσκουμε λίγο δύσκολα στην Ελλάδα.

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ : Εάν το ζώο δείχνει σημάδια νευρικότητας όπως τρέμουλο, ζάλη, κατάρρευση, μη προσπαθήσετε να δώσετε εμετικό, μπορεί να προκληθεί πνευμονία εξ εισροφήσεως. Συνεχίστε με το επόμενο στάδιο.

Β) Κάνετε ένεση ατροπίνης (1 φιαλίδιο σε γάτα ή μικρόσωμο ζώο, 2 ή 3 φιαλίδια σε μεγαλόσωμο ζώο). Η ενδοφλέβια χορήγηση έχει τη γρηγορότερη απορρόφηση, η ενδομυϊκή απορροφάται πιο αργά και η υποδόρια ακόμα αργότερα.

Βαρφαρίνη (ποντικοφάρμακο) : Μερικές φορές δεν υπάρχουν συμπτώματα για 2 – 3 μέρες. Κατόπιν εμφανίζονται στο σώμα ή τα ούλα κηλίδες κόκκινες, μοβ ή σκούρες μπλε, σημάδι εσωτερικής αιμορραγίας. Τα ούλα θα είναι πολύ αναιμικά. Η Βαρφαρίνη καταστρέφει το μηχανισμό πήξεως του αίματος και έτσι το ζώο μπορεί να αιμορραγεί από τη μύτη, το στόμα, το πέος, το πρωκτό, όπως και εσωτερικά.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ : Κονάκιον (Βιταμίνη Κ) για να βοηθηθεί η πήξη του αίματος, σε ενέσιμο διάλυμα, δόσης 5 – 20 mg, ανάλογα το μέγεθος και βάρος του ζώου.

Τριμμένα Γυαλιά : Η πιο θανατηφόρα μέθοδος, χωρίς αντίδοτο. Όμως το ζώο πρέπει να μεταφερθεί σε κτηνίατρο το γρηγορότερο για να γίνει προσπάθεια διάσωσης.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ : Όταν ένα ζώο έχει δηλητηριαστεί από εντομοκτόνα ή τριμμένα γυαλιά είναι πολύ ευαίσθητο στο φως και τον θόρυβο, προστατέψτε το. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει για την Βαρφαρίνη (ποντικοφάρμακο). Επειδή όμως συνήθως δε γνωρίζουμε για τι δηλητήριο πρόκειται το καλύτερο είναι κατά τη μεταφορά σε κτηνίατρο να έχετε το ζώο σκεπασμένο, ήσυχο και άνετο.

3.ΕΑΝ ΤΟ ΖΩΟ ΕΧΕΙ ΠΕΘΑΝΕΙ, ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΚΑΤΙ ΓΙ’ ΑΥΤΟ :

Νόμος 1197 (1981) : <<όποιος σκοτώνει, κακοποιεί ή απειλεί ζώα που προστατεύονται από την ισχύουσα νομοθεσία ή τα εγκαταλείπει τιμωρείται σύμφωνα με το Άρθρο 8 του ποινικού κώδικα>>.

Νόμος 3617 (1992) : <<Κανείς δε μπορεί να υποβάλλει οποιοδήποτε ζώο, σε αναίτιο πόνο, αγωνία ή στρες. Κανείς δεν επιτρέπεται να εγκαταλείπει το κατοικίδιο του>>.

Η εφαρμογή αυτού του νόμου έχει ανατεθεί στο Υπουργείο Εσωτερικών (Δήμοι, Κοινότητες) και στο Υπουργείο Δημοσίας Τάξεως (Αστυνομία). Μπορείτε λοιπόν να αναφέρετε το περιστατικό στον Δήμο και στην Αστυνομία της περιοχής. Δεν είστε υποχρεωμένοι να ξέρετε ποιος δηλητηρίασε τα ζώα. Κάντε μήνυση κατ’ αγνώστων. Τοξικολογική εξέταση μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν αποδεικτικό στοιχείο. Να επιμένετε επίσης να καταγραφή το γεγονός στο βιβλίο συμβάντων.

Επίσης θα πρέπει να αναφέρετε το γεγονός στον κτηνίατρο και στο φιλοζωικό σωματείο της περιοχής και εάν μπορείτε να έχετε φωτογραφίες του περιστατικού.

Εάν ξέρετε ποιος δηλητηρίασε τα ζώα μπορείτε να κινηθείτε δικαστικά. Οι αποδείξεις που χρειάζεστε είναι :
1)Ένας μάρτυρας
2)Όνομα και διεύθυνση του ατόμου που δηλητηρίασε τα ζώα
3)Τοξικολογική εξέταση – αναφορά του αιτίου του θανάτου, από το Τοξικολογικό Εργαστήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Εάν ζείτε εκτός Αθηνών ρωτείστε την Αστυνομία για το κοντινότερο νόμιμο Τοξικολογικό Εργαστήριο. Εάν έχουν χρησιμοποιηθεί τριμμένα γυαλιά, δείγμα από το στομάχι του ζώου μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τοξικολογική εξέταση.

4.ΠΩΣ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΕΤΕ ΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΜΟ ΤΩΝ ΖΩΩΝ :

Στειρώστε τα αδέσποτα της γειτονιάς σας, ώστε να μην γεννηθούν νέα θύματα.
Μην προσπερνάτε όσα κουταβάκια ή γατάκια συναντάτε στο δρόμο, δε θα επιβιώσουν, προσπαθήστε να βρείτε σπίτια γι’ αυτά. Μία φωτογραφία, ένα κειμενάκι που περιέχει μία μικρή περιγραφή του ζώου συν το τηλέφωνό σας και η αποστολή τους σε εφημερίδες και περιοδικά που δημοσιεύουν δωρεάν αγγελίες μπορεί να είναι αρκετά για να τους σώσουν τη ζωή !
Στειρώστε το δικό σας ζώο για να αποτρέψετε την γέννηση ανεπιθύμητων σε εσάς ζώων. Πολλά εγκαταλελειμμένα ζώα προέρχονται από σπίτια. Ποιος τα εγκαταλείπει? Όχι βέβαια η μητέρα τους..!
Προστατέψτε το δικό σας ζώο. Πολλά ζώα δηλητηριάστηκαν μέσα στο ίδιο τους το σπίτι ή σε μία βόλτα.
Μην εγκαταλείπετε το κατοικίδιο σας. Ο νόμος το απαγορεύει, δε θα επιβιώσει στο δρόμο, πιθανότατα θα πεθάνει δηλητηριασμένο.

5.ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΚΙΝΗΘΕΙΤΕ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΚΑΠΟΙΟΥ ΠΟΥ ΕΙΔΑΤΕ ΝΑ ΤΟΠΟΘΕΤΕΙ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ :

Βρείτε κάποιον μάρτυρα. Μαζέψτε το δηλητήριο και στείλτε το για τοξικολογική ανάλυση. Αναφέρετε το περιστατικό στην Αστυνομία μέσα σε 24 ώρες, εάν μπορείτε δώστε το όνομα και τη διεύθυνση του ατόμου που είδατε. Αυτή η περίπτωση μπορεί να εκδικασθεί με Αυτόφωρη διαδικασία μέσα σε 48 ώρες (Αυτόφωρο).

6.ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ ΝΑ ΚΙΝΗΘΕΙΤΕ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΠΟΙΟΥΔΗΠΟΤΕ ΑΠΕΙΛΕΙ ΝΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΕΙ ΖΩΑ :

Αναφέρετε το γεγονός στην Αστυνομία.
Θα βοηθούσε εάν είχατε μάρτυρα (όχι συγγενικό σας πρόσωπο). Δώστε το όνομα και την διεύθυνση του ατόμου που απειλεί (εάν το ξέρετε) και ζητείστε από την Αστυνομία να επισκεφθεί το άτομο αυτό σαν προειδοποίηση. Εάν η απειλή εκτοξεύθηκε εναντίον αδέσποτου ζώου, ειδοποιήστε το Φιλοζωικό Σωματείο της περιοχής και πηγαίνετε μαζί με ένα μέλος του στην Αστυνομία, όπου θα πείτε ότι τα ζώα προστατεύονται, στειρώνονται και εμβολιάζονται και δεν αποτελούν απειλή για τη γειτονιά. Να επιμείνετε να καταγραφεί το γεγονός. Αναφέρετε την απειλή και στον τοπικό Δήμο. Το γεγονός ότι έχει καταγραφή η απειλή του το πιο πιθανό είναι να τον σταματήσει. Εάν όχι τότε στο πρώτο κρούσμα μπορείτε να αξιοποιήσετε την αναφορά σας αυτή στην Αστυνομία και να τον κάνετε να ‘’πληρώσει’’ για τις πράξεις του.

7.ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΘΕΙΤΕ ! :


Έχετε μαζί σας κουτί πρώτων βοηθειών με εμφιαλωμένο νερό, αλάτι, ατροπίνες και σύριγγες και αυτό το φυλλάδιο. Βάλτε αυτά τα πράγματα σε μία πλαστική σακούλα στο αυτοκίνητό σας ή στη τσάντα σας. Ρωτείστε το κτηνίατρο σας πώς να δώσετε τις πρώτες βοήθειες και σε τι ποσότητες. Μπορεί να σώσει τη ζωή του ζώου σας !

Διδάξτε στα παιδιά σας ότι η δηλητηρίαση είναι τρομερό έγκλημα !

Ας προσπαθήσουμε όλοι να αποτρέψουμε τους ανθρώπους να δολοφονούν να τα ζώα !

Κείμενα :

Ελισάβετ Κουμπενά
Χρύσα Αθανασιάδου
Σοφία Ιβάνοφ

Πηγές :

ΣΠΑΖ – Σύλλογος Προστασίας Αδέσποτων Ζώων
CIDAG
RSPCA

↑ Back

Στροφή Στομάχου

 

Είναι οξύ ιατρικό σύνδρομο που απαιτεί άμεση αντιμετώπιση. Εμφανίζεται συνήθως σε ενήλικα σκυλιά μεγαλόσωμων φυλών και με βαθύ και μεγάλο θώρακα, όπως Αγ. Βερνάρδου, Μεγάλοι Δανοί, Μπορζόι, Σέτερ, Λυκόσκυλα.

Η αιτιολογία του συνδρόμου αυτού δεν είναι διευκρινισμένη. Είναι πάντως γνωστό ότι της στροφής προηγείται πάντοτε οξεία διάταση του στομάχου. Πολλοί πιστεύουν ότι η χαλαρότητα του ηπατογαστρικού και ηπατοδωδεκαδακτυλικών συνδέσμων οδηγούν στην αυξημένη δυνατότητα για κίνηση του στομάχου.
Προδιαθέτοντες παράγοντες που οδηγούν στη διάταση του στομάχου θεωρούνται η πολυφαγία, η αεροφαγία, η μεγάλη κατανάλωση νερού και συνήθως σε συνδυασμό με άσκηση αμέσως μετά.

Συνήθως, σημειώνεται στροφή 270˚ προς τη φορά των δεικτών του ρολογιού και σπάνια στροφή 90˚ με φορά αντίθετη προς τη προηγούμενη. Η στροφή του στομάχου προκαλεί σύγκλειση του καρδιακού και του πυλωρικού στομίου, στραγγαλισμό των γαστροσπληνικών αιμοφόρων αγγείων και αναδίπλωση του περιφερικού συνήθως τμήματος της σπλήνας με αποτέλεσμα τη παθητική συμφόρηση του στομάχου και της σπλήνας. Η συγκέντρωση μεγάλων ποσοτήτων αερίων και υγρών στο στομάχι οδηγεί σε κυκλοφορικές διαταραχές και ανατρέπει την ισορροπία υγρών και ηλεκτρολυτών του οργανισμού. Επιπλέον ο τυμπανισμός παρεμποδίζει τις κινήσεις του διαφράγματος και την αναπνοή και ακόμη σοβαρότερα την επιστροφή του αίματος στη καρδιά από τη πίεση που ασκείται πάνω στην οπίσθια κοίλη φλέβα. Όλα αυτά οδηγούν σε κυκλοφορική καταπληξία με τελικό αποτέλεσμα το θάνατο του ζώου.


Συμπτωματολογία

Ύστερα από 1-15 ώρες από το φαγητό παρατηρείται αιφνίδια διόγκωση του μπροστινού τμήματος της κοιλιάς που παρουσιάζεται σκληρή στη ψηλάφηση. Επιπλέον έχουμε άφθονα σάλια, συχνές και συνήθως αποτυχημένες προσπάθειες για εμετό καθώς και έντονο κοιλιακό πόνο. Όσο περνάει η ώρα το ζώο παρουσιάζει απροθυμία μετακίνησης, επιπόλαιη αναπνοή, γρήγορο και αδύνατο σφυγμό και αναιμικούς βλεννογόνους. Η διάρκεια της αρρώστιας συνήθως είναι μικρότερη από 8 ώρες.

Η διάγνωση βασίζεται στην αιφνίδια και γρήγορη διόγκωση του μπροστινού τμήματος της κοιλίας, στις συχνές και αποτυχημένες προσπάθειες για εμετό και στην αποτυχία να περάσουμε στομαχικό καθετήρα στο ζώο.

Όπως καταλαβαίνεται δεν πρέπει σε τέτοια περίπτωση να υπάρξει καθυστέρηση στην έναρξη και θεραπεία του ζώου, γιατί έτσι κι αλλιώς η πρόγνωση είναι δυσμενής, εξαιτίας της γρήγορης εξέλιξης του συνδρόμου. Η πρόγνωση θα μπορούσε να είναι καλή μόνο αν η επέμβαση γίνει πολύ νωρίς και μάλιστα μέσα στις πρώτες 2 με 3 ώρες από τη στιγμή που ξεκινά η αρρώστια.


Θεραπεία

Στη θεραπεία πρώτος στόχος είναι η αντιμετώπιση της κυκλοφορικής καταπληξίας, με την αποσυμπίεση του στομάχου και ταυτόχρονα η ενδοφλέβια χορήγηση υγρών και υλεκρολυτών. Στη συνέχεια γίνεται προσπάθεια να τοποθετήσουμε στομαχικό καθετήρα με σκοπό να μειωθεί η πίεση στο στομάχι. Αν αυτό είναι αδύνατο γίνεται παρακέντηση του στομάχου με βελόνα. Πρέπει να ξέρουμε ότι η απομάκρυνση των αερίων πρέπει να γίνεται αργά-αργά γιατί διαφορετικά θα έχουμε μεγάλη εισροή αίματος στα αγγεία των κοιλιακών σπλάχνων, όπου και θα λιμνάσει και έτσι θα έχουμε επιδείνωση της κυκλοφορικής καταπληξίας. Αμέσως μετά ακολουθεί η χειρουργική επέμβαση για ανάταξη και καθήλωση του στομάχου, με 1-2 ραφές πάνω στο κοιλιακό τοίχωμα. Η καθήλωση είναι υποχρεωτική για να αποκλείσουμε ενδεχόμενη υποτροπή.


Πρόληψη

Η πρόληψη πρέπει να περιλαμβάνει μικρά γεύματα και ταΐστρα του ζώου ψηλά. Που σημαίνει τοποθέτηση των δοχείων φαγητού και νερού πάνω σε ειδικούς ορθοστάτες που κυκλοφορούν στο εμπόριο, και όχι έντονη δραστηριότητα μετά το φαγητό.


Επιμέλεια επεξεργασία κειμένου: ΙΑΚΩΒΙΝΑ ΛΟΥΚΗ (θετική εκπαιδεύτρια) ↑ Back

Εξωτερική Ωτίτιδα στα Ζώα Συντροφιάς

Στο άρθρο αυτό θα μιλήσουμε για των εξωτερική ωτίτιδα (otitis externa), μια συχνή κατάσταση σε όλα τα ζώα συντροφιάς (κυρίως τον σκύλο και λιγότερο την γάτα)


Προδιάθεση

Κάποιες φυλές εμφανίζουν συχνότερα ωτίτιδα(Γερμανικός Ποιμενικός, Cocker Spaniel, Labrador retriever,Shar Pei, κ.α.). Η ύπαρξη αυτιών με πολλές τρίχες και κρεμασμένα αυτιά προδιαθέτουν επίσης για την εμφάνιση εξωτερικής ωτίτιδας.

 

Αιτιολογία

Πολλά είναι τα αίτια που προκαλούν εξωτερική ωτίτιδα

1) ξένα σώματα όπως μέρη φυτών (άγανα, αγκάθια), σκόνη, μικρές πέτρες κ.α.

2) υπερπαραγωγή κυψελίδας από τους κυψελιδοπαραγωγους και σμηγματογόνους αδένες του αυτιού

3) παράσιτα(otodectes cynotis,demodex, notoedres cati,κ.α.) νύμφες, μύγες.

4) αλλεργικές καταστάσεις (ατοπική δερματιτιδα, τροφικη αλλεργία, δερματίτιδα από ψύλλους κ.α.)

5) αυξημένη υγρασία και κακός αερισμός των αυτιών

6) διάφοροι μικροοργανισμοί (σταφυλόκοκκοι, πρωτέας), μύκητες (malassezia pachydermatis, candida albicans)

7) πολύ συχνός και βίαιος καθαρισμός των αυτιών

8) διαταραχές κερατινοποιήσης οι οποίες μπορεί να οφείλονται σε συστηματικές νόσους (ιδιοπαθής σμηγματόρροια, υποθυρεοειδισμός, σμηγματαδενίτιδα, παρβοεντερίτιδα-τύφος, Νόσος Carre-μόρβα, διαβήτης, λευχαιμία και AIDS γάτας κ.α.


Συμπτώματα

Κυρίαρχο σύμπτωμα σχεδόν σε όλες τις μορφές ωτίτιδας, είναι ο κνησμός (φαγούρα) .Επίσης τα ζώα είναι ανήσυχα, νευρικά, τρίβουν τα αυτιά τους σε αντικείμενα ή στο πάτωμα ή τα ξύνουν με τα πόδια τους. Το πάσχον αυτί είναι συνήθως πρησμένο, με μειωμένη κινητικότητα και κατά την ψηλάφηση υπάρχει έντονος πόνος κυρίως στην βάση του αυτιού. Το ζώο έχει το κεφάλι του χαμηλά και γερμένο στην πλευρά του πάσχοντος αυτιού. Συχνά υπάρχει έκκριμα με ή χωρίς δυσοσμία. Σε περίπτωση που η φλεγμονή επεκταθεί στο μέσο αυτί (μέση ωτίτιδα) μπορεί να παρουσιαστεί παράλυση του προσωπικού νεύρου (παράλυση του ωτικού πτερύγιου, του άνω χείλους, του βλεφαρικού αντανακλαστικού, σιελόρροια), σύνδρομο Horner (βλεφαρόπτωση, προβολή τρίτου βλεφάρου μύση, ενόφθαλμος)


Πρόληψη - Θεραπεία

Η θεραπεία διαφέρει ανάλογα με τα αίτια και τα συμπτώματα. Η θεραπεία αποφασίζεται μόνο από τον κτηνίατρο και μετά από ειδικές εξετάσεις που αυτός θα κρίνει όπως- ωτοσκόπηση, μικροσκοπική εξέταση ή και καλλιέργεια ωτικού υλικού, αντιβιόγραμμα, ακτινογραφία, βιοψία κ.α.


Κάποιες γενικές οδηγίες είναι:

* Τακτικός καθαρισμός των αυτιών από τον κτηνίατρο.

* Προσοχή!- να μην χρησιμοποιούνται μπατονέτες , «ξυλάκια», τσιμπιδάκια κ.α.

* Πριν το μπάνιο τοποθετούμε ένα κομμάτι στεγνό βαμβάκι σε κάθε αυτί. Ζώα με ιστορικό συχνών ωτίτιδων να μην κολυμπούν στη θάλασσα.

* Να αποφεύγεται η επαφή με αδέσποτα ζώα (σκυλιά και κυρίως γάτες).

* Τα μέσα θεραπείας είναι φαρμακευτικά σκευάσματα για τοπική (αλοιφές, σταγόνες, διαλύματα) και για συστηματική χρήση (δισκία, κάψουλες ή σιρόπια).

* Οι ουσίες που χρησιμοποιούμε ποικίλουν αναλόγως των αιτιών. Μπορεί να είναι κυψελιδολυτικά, αντισηπτικά, αντιβιοτικά, αντιφλεγμονώδη, αντιμυκιτικά, παρασιτοκτόνα.

* Σε χρόνιες υπερπλαστικές αλλοιώσεις, οι οποίες δεν ανταποκρίνονται στη συντηρητική αγωγή μπορούμε να επέμβουμε χειρουργικά


Προσοχή!!! - μην δίνεται φαρμακευτικά σκευάσματα για ωτίτιδες χωρίς τις οδηγίες του Κτηνιάτρου. Υπάρχει κίνδυνος όχι μόνο να μην γίνει σωστά η θεραπεία και να πάρει χρόνια μορφή η ωτίτιδα, αλλά ακόμη να μολυνθεί και ο άνθρωπος από κάποιους μικροοργανισμούς του άρρωστου ζώου!!


Τα ζώα με ωτίτιδα πρέπει να επανεξετάζομαι από τον κτηνίατρο κάθε 20 ημέρες μέχρι την οριστική θεραπεία.

 

Βιομηχανικά φαγητά και μία φορά τον χρόνο αν παίρνει είναι αρκετή.


Αντίθετα ένας σκύλος αδέσποτος ή ένας κυνηγετικός που βγαίνει και απομακρύνεται πολύ θα έπρεπε να παίρνει τουλάχιστον μετά την λήξη της κυνηγετικής περιόδου την αναλογούντα δόση αντιπαρασιτικών.

 

Συνήθως οι ζωόφιλοι των πόλεων οδηγούμενοι από αγάπη, φοβία ή προκατάληψη και με την συνδρομή των Κτηνιάτρων δίδουν ανελλιπώς προληπτικά αντιπαρασιτικά φάρμακα. Ενώ στα αδέσποτα και στα κυνηγητικά η χορήγηση είναι είτε μηδενική (αδέσποτα) είτε σποραδική (κυνηγητικά).


γ) Η πρόληψη είναι καταλυτική αν όλα τα προς κρεοπαραγωγή φυτοφάγα σφάζονται και επιθεωρούνται από τους εντεταλμένους Κτηνιάτρους σε οργανωμένα σφαγεία ενώ ο κτηνιατρικός μακροσκοπικός έλεγχος πρέπει να είναι ενδελεχής, δηλαδή να απορρίπτονται και κυρίως να καταστρέφονται επιμελώς τα σπλάχνα που έχουν κύστεις κυρίως πρέπει να προσεχθεί η καταστροφή γιατί αν πεταχτούν θα γίνουν βορά των αδέσποτων σκύλων και το πρόβλημα διαιωνίζεται. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει για τις γάτες. Ενώ ο κόσμος τις θεωρεί ότι είναι πηγή κινδύνου στην πραγματικότητα δεν παίζουν ρόλο στην μετάδοση του εχινόκοκκου. Αυτό για να μολυνθεί μία γάτα (με κύστεις όπως ο σκύλος των πόλεων) ο εχινόκοκκος που θα αναπτυχθεί στο έντερο της γάτας δεν ωριμάζει δηλαδή δεν γεννάει αβγά άρα η γάτα δεν μολύνει το περιβάλλον. Άρα είναι αθώα, παρά την αντίθετη πληροφόρηση του κοινού γιατί παλιά και τα σχολικά βιβλία του Δημοτικού έγραφαν ότι δεν πρέπει τα παιδιά να χαϊδεύουν τις γάτες γιατί θα πάθουν εχινοκοκκίαση.


Όμως σε βορειότερα μέρη όπως Γερμανία - Πολωνία κ.ο.κ. υπάρχει το είδος του εχινόκοκκου echnonococcus multilocutis. Αυτό το είδος απαντά και στις γάτες και εκεί η γάτα εμπλέκεται στην μετάδοση της εχινοκοκκίασης. Αλλά στην περιοχή της Μεσογείου δεν υπάρχει.

Εν κατακλείδι η πρόληψη, ο περιορισμός ίσως και η εκρίλωση της εχινοκοκκίασης είναι θέμα φιλότιμου μια και αν ελεχθούν τα σφάγια και πλυθούν τα χόρτα και δοθούν αντιπαρασιτικά στους σκύλους ο κύκλος ζωής του παρασίτου σπάει σε πολλά σημεία με ωφέλεια της Δημόσιας Υγείας αλλά και της Εθνικής Οικονομίας ↑ Back

Εχινοκοκκίαση

Η Εχινοκοκκίαση είναι μια παρασιτική νόσος του ανθρώπου και των ζώων δηλαδή των σαρκοφάγων (σκύλος, λύκος, κλπ και των φυτοφάγων (βοοειδή, αιγοπρόβατα, χοίροι). Προκαλείται από ένα παράσιτο μία ταινία δηλαδή μικρού μήκους που ονομάζεται Echnonococcus granulosus που είναι το είδος που απαντά στην περιοχή μας και γενικά στην λεκάνη της Μεσογείου ενώ αντίθετα στα βορειότερα γεωγραφικά πλάτη απαντάται ο Echinococcus multiloculatis.
Ας δούμε όμως πως είναι ο βιολογικός κύκλος του παρασίτου γιατί έτσι θα γίνει κατανοητή και η παθογένειά του. Το παράσιτο ζει στο έντερο των σαρκοφάγων ζώων όπως αυτά αναφέρθηκαν προγενέστερα χωρίς να προκαλεί νόσημα ή όποια ενόχληση στον ξενιστή δηλαδή στον σκύλο, τον λύκο ή το τσακάλι.

Εκεί το παράσιτο πολλαπλασιάζεται και γεννά αβγά τα οποία παθητικά βγαίνουν και σκορπίζονται στο περιβάλλον με τα κόπρανα των σαρκοφάγων ζώων.

Τα αβγά αυτά του Εχινονοκόκκου είναι ανθεκτικά στις εξωτερικές συνθήκες του περιβάλλοντος. Τα φυτοφάγα ζώα δηλαδή τα βοοειδή, τα αιγοπρόβατα, οι χοίροι αλλά και τα άγρια π.χ. ελάφια, ζαρκάδια βοσκώντας τα χόρτα στα λιβάδια παίρνουν στον οργανισμό τους άθελα και τα αβγά του εχινόκοκκου που ενδεχομένως βρίσκονται εκεί.

Τα αβγά από το στομάχι των ζώων περνούν στην κυκλοφορία του αίματος και εγκαθίστανται στα εσωτερικά όργανα δηλαδή στο ήπαρ, και στους πνεύμονες κυρίως.

Η επιλογή αυτή των οργάνων οφείλεται στην έντονη κυκλοφορία αίματος που υπάρχει εκεί άρα εκεί καθηλώνονται περισσότερα αβγά.

Τα αβγά αυτά μετατρέπονται σε λίγο σε κύστεις αδρανείς ενώ ο οργανισμός του φυτοφάγου ζώου αντιδρά περιχαρακώνει την κύστη εναποθέτοντας ιόντα ασβεστίου και έτσι οι κύστεις παίρνουν ένα υπόλευκο χρώμα και περιέχουν μέσα ένα έμβρυο του παρασίτου (από το μετεξελιχθέν αβγό).

Το έμβρυο περιλούεται από ένα διαυγές υγρό για αυτό και οι κύστεις. λέγονται και υδάτιδες κύστεις. Στην συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων αυτών και παρά το γεγονός ότι δημιουργούνται πολλές κύστεις σε κάθε όργανο π.χ. 8-20 στο ήπαρ 5-10 στους πνεύμονες κ.ο.κ. δεν δημιουργούν κλινικά συμπτώματα στα φιλοξενούντα αυτές ζώα.

Η φύση προνόησε έτσι, ή η οικονομία του παρασίτου προέβλεψε; να παραμένουν εκεί για χρόνια μέχρις ότου τα φυτοφάγα αυτά ζώα, αν ζούσαν σε άγρια κατάσταση - όπως πριν από εκατομμύρια χρόνια - να κατασπαραχθούν από τα σαρκοφάγα οπότε τρώγοντας τα σπλάχνα θα τρώνε και τις κύστεις οι οποίες μόλις φθάσουν στο έντερο του σαρκοφάγου ελευθερώνονται αναπτύσσονται και μετατρέπονται σε πλήρη παράσιτα (ταινίες) και έτσι κλείνει ο κύκλος ζωής του παρασίτου. Αν τα φυτοφάγα δεν γίνουν βορά των σαρκοφάγων αλλά πεθάνουν οι κύστεις χάνονται. Δηλαδή στο παράσιτο εμφανίζεται ένα βιολογικό αδιέξοδο.

Ας δούμε όμως πως εμπλέκεται στην όλη ιστορία και ο άνθρωπος. Αν δεν υπήρχε η εμπλοκή αυτή ο κύκλος του εχινόκοκκου - σαρκοφάγα ενήλικο παράσιτο φυτοφάγα κύστεις - θα ήταν ασήμαντο και δεν θα απασχολούσε καθόλου την ιατρική, ούτε και την κτηνιατρική.

Όμως ο άνθρωπος εμπλέκεται γιατί μολύνεται όπως τα φυτοφάγα από αβγά που καταπίνει κυρίως μαζί με λαχανικά ωμά που έχουν ρυπανθεί από κόπρανα σαρκοφάγων. Οι κύστεις αναπτύσσονται και σε αυτόν όπως και στα φυτοφάγα και επιπλέον και στον εγκέφαλο (λόγω της μεγάλης αιμάτωσης). Στον άνθρωπο όμως εμφανίζονται και κλινικά συμπτώματα λόγω της μεγαλύτερης διάρκειας ζωής του και λόγω του ό,τι οι κύστεις γίνονται καμία φορά εξαιρετικά ογκώδεις .

Η θεραπεία στον άνθρωπο είναι μόνο χειρουργική και αναλόγως της εντόπισης της κύστης η επέμβαση είναι σοβαρή ή περισσότερον σοβαρή. Συνεπώς κεφαλαιώδη σημασία έχει η πρόληψη που συνίσταται:

α) Στην αποφυγή λήψεως αβγών, δηλαδή στην προσεκτική κατανάλωση νωπών λαχανικών και την διατήρηση κανόνων προσωπικής υγιεινής,

β) στην αποπαρασίτωση των σκύλων μια και αυτός ζει κοντά στον άνθρωπο και θεωρείται η κύρια πηγή εξάπλωσης των αβγών του εχινόκοκκου πάντα με τις προϋποθέσεις που αναφέρθηκαν πιό πάνω. Όμως προσοχή ο κάθε σκύλος για να αποβάλει αβγά με τα κόπρανά του πρέπει να έχει το παράσιτο στο έντερό του και για να το έχει πρέπει να καταναλώσει ωμά σπλάχνα φυτοφάγων και να περιέχουν κύστεις εχινόκοκκου. Όμως οι κύστεις είναι μεγάλες ευδιάκριτες - δεν είναι δηλαδή κάτι το κρυφό ή ύπουλο. Είναι στην επιφάνεια άσπρες και δύσκολα ξεφεύγουν από την παρατήρηση, επιπλέον η πιθανότητα για ένα σκύλο του σπιτιού μας να φάει ωμά σπλάχνα με κύστεις είναι ανύπαρκτη.

Η περίπτωση δηλαδή να έχουν οι κατοικίδιοι καλά και προσεκτικά διαιτώμενοι σκύλοι εχινόκοκκους στο έντερο είναι απίθανη υπό κανονικές συνθήκες. Παρά ταύτα επειδή στο παρελθόν η εχινοκοκκίαση έκανε θραύση στην Ελλάδα υπάρχει μια μεγάλη φοβία στον ελληνικό πληθυσμό και θα έλεγε κανείς ότι υπάρχει υπερχορήγηση αντιπαρασιτικών δισκίων στους σκύλους. Πολλές φορές όμως οι σκύλοι έχουν άλλα παράσιτα π.χ. Dipylidium caninum (χωρίς εμπλοκή του ανθρώπου) έτσι η χορήγηση είναι χρήσιμη και από την σκοπιά αυτή.


Η χορήγηση των αντιπαρασιτικών δισκίων σε μια συχνότητα από μια φορά έως 4 τον χρόνο εξασφαλίζουν ένα "καθαρό" έντερο σκύλου. Θα πρέπει να σημειωθεί εδώ ότι η χορήγηση των δισκίων αυτών δεν έχει μακροχρόνια δράση αλλά δίδονται με βάση την πιθανότητα μόλυνσης. ↑ Back

Ο Τσάρος η Στείρωση και η Ρουτίνα του

Όταν αποφάσισα να στειρώσω τον Τσάρο έκανα μια μικρή έρευνα για το πώς θα επηρεαζόταν ο σκύλος μου μακροπρόθεσμα και αφού όλα ήταν ευνοϊκά ξεκινήσαμε ένα πρωί για την επέμβαση. Όλα πήγαν καλά, ο Τσάρος έφυγε από το ιατρείο απροσδόκητα ζωηρός και φυσικά γυρίσαμε σπίτι γνωρίζοντας ότι πρέπει να τον αφήσω να αναρρώσει σε ήπιους ρυθμούς.
Όταν αποφάσισα να στειρώσω τον Τσάρο έκανα μια μικρή έρευνα για το πώς θα επηρεαζόταν ο σκύλος μου μακροπρόθεσμα και αφού όλα ήταν ευνοϊκά ξεκινήσαμε ένα πρωί για την επέμβαση. Όλα πήγαν καλά, ο Τσάρος έφυγε από το ιατρείο απροσδόκητα ζωηρός και φυσικά γυρίσαμε σπίτι γνωρίζοντας ότι πρέπει να τον αφήσω να αναρρώσει σε ήπιους ρυθμούς.

Όπως ήταν αναμενόμενο τις επόμενες ώρες τον ενοχλούσε η τομή, ωστόσο καθώς περνούσαν οι μέρες, ο Τσάρος όλο και καταβαλλόταν. Παθολογικό πρόβλημα δεν υπήρχε όπως με διαβεβαίωσε ο κτηνίατρος, αλλά ο Τσάρος την πέμπτη ημέρα έφτασε στο σημείο να σέρνεται, να μη βγαίνει κάτω από το κρεβάτι όπου κρυβόταν , μέχρι που τα μάτια του είχαν ένα πονεμένο βλέμμα. Και πάλι όμως δεν υπήρχε τίποτε παθολογικό.

Συμπωματικά εκείνες τις ημέρες άκουσα την Sally Hopkins, εκπαιδεύτρια να αναφέρεται σ’ένα περιστατικό μ’έναν ανυπάκουο και δύστροπο σκύλο. Η αιτία αυτής της συμπεριφοράς ήταν η έλλειψη ρουτίνας κι ότι δεν υπήρχαν όρια στην καθημερινότητα του. Τότε μπήκαν ψύλλοι στ’αυτιά μου. «Λες η πολλή περιποίηση και απραξία να’χει αποπροσανατολίσει το σκυλί μου;» αναρωτήθηκα. Συνάμα με παρότρυνε ο δάσκαλος μου Γιάννης Αραχωβίτης να του επαναφέρω την ρουτίνα του. «Άστον να τριγυρίσει, να μυρίσει και να χαλαρώσει» με ενθάρρυνε. Ξεκινήσαμε λοιπόν για το πάρκο φοβούμενη μη τραυματιστεί και άλλα συναφή. Ο Τσάρος δεν μπορούσε να περπατήσει, σιγά σιγά τα καταφέραμε να φτάσουμε στην πλατεία. Εκεί είδα το σκύλο μου να συμπεριφέρεται σαν παιδί που πρωτοκολυμπά. Παραξενεύτηκα και φοβήθηκα αλλά εμπιστεύτηκα τα λόγια του δασκάλου μου. Ομολογουμένως το βλέμμα του άρχισε να χαλαρώνει και να ζωηρεύει. Οι μπάλες είχαν αποσυρθεί μετά την επέμβαση προς αποφυγή αδέξιων κινήσεων, ωστόσο μπήκα στον πειρασμό να τις επαναφέρω. Κοντολογίς μέχρι το επόμενο πρωί που ξαναεπισκεφτήκαμε το πάρκο και αφού είχε περάσει μια ημέρα σταδιακής επαναφοράς των συνηθειών του, ο Τσάρος ξαναέγινε το ζωηρό και παιχνιδιάρικο σκυλί μου. Ο πατέρας μου τον κοιτούσε και αναρωτιόταν με τι τον είχα «ντοπάρει» . Η απάντηση: με τη ρουτίνα του, την καθημερινότητά του. Η υπερ-προστατευτικότητά μου είχε ευνουχίσει τον Τσάρο κι όχι η στείρωση.

Όλοι οι εκπαιδευτές μαθαίνουμε για το πόσο σημαντικό είναι να είμαστε συνεπείς με την συμπεριφορά των σκύλων μας. Το έζησα από πρώτο χέρι. Πράγματι ο λατρευτός μου Τσάρος αποζητούσε τον προορισμό του δια εμού κι εγώ όφειλα να του αναθέσω τις «εργασίες» του κι όχι να τον κανακεύω σαν εύθραυστο βάζο. Έτσι πείστηκα ότι η αγάπη και η αδυναμία που έχουμε στα ζώα μας πρέπει να εκλογικεύεται και να είναι στα μέτρα τους κι όχι στα δικά μας . ↑ Back