Επιλέξτε έναν απο τους παρακάτω τίτλους για να μεταβείτε στο ανάλογο άρθρο:

  1. Σκέψεις γύρω από την Εκπαίδευση Σκύλων

  2. Το Mάσημα κάνει το Σκυλί σου Ευτυχισμένο

  3. Βήμα - Bήμα προς την Επιτυχία

  4. Overcoming Fear

  5. A Shark 's Love

  6. Έχεις Σκύλο ? Εκπαίδευσέ τον Θετικά!!!

  7. Τι είναι ένας Εκτροφέας Σκύλων?

  8. Το κουτάβι και ο Νεαρός Σκύλος – Σχετικά με την Ανάπτυξη

  9. Πρόωρος Αποχωρισμός του Κουταβιού από τη Μάνα του

  10. Όταν Δαγκώνουν τα Σκυλιά

  11. Ο Εκπαιδευτής δεν είναι ... "Μάγος"

  12. Κοινωνικοποίηση Τώρα!!!

  13. Οι Οχτώ Τρόποι Αλλαγής Συμπεριφοράς

  14. Καταστροφή Πραγμάτων όταν το Κουτάβι Μένει Μόνο του στο Σπίτι

  15. Τα Βασικά της Επιθετικότητας των Ζώων (Σκύλων)

  16. Εκπαίδευση Κουταβιών

  17. Απευαισθητοποίηση Σκύλων προς Άλλους Σκύλους

  18. The Theory and Practice of Learning

  19. Η Βόλτα του Σκύλου

  20. Μια Μοντέρνα και Φιλοζωική Μέθοδος Εκπαίδευσης

  21. Μάσημα ...ένας "Εφιάλτης" για τους Ιδιοκτήτες Σκύλων

  22. Σκοτωμός για ένα ...Κόκαλο

  23. Μύθοι Σχετικά με την Συμπεριφορά των Ζώων

  24. Η Γλώσσα του Σώματος και το "Έλα"

  25. Πως να Εμποδίσετε την Επιθετικότητα Μεταξύ Σκύλων

  26. Οι Εντολές και τα Σκυλιά


Σκέψεις γύρω από την Εκπαίδευση Σκύλων

 

Σκέψεις γύρω από την Εκπαίδευση ΣκύλωνΣτο παρελθόν έχουν υπάρξει έντονες επιστημονκές αντιπαραθέσεις στο χώρο της μελέτης της Συμπεριφοράς. Το ίδιο γίνεται και τώρα στο χώρο της εκπαίδευσης των σκύλων.
Γιά πολλά χρόνια , από το 1940 μέχρι το 1970 πολλοί πίστευαν ότι τα πάντα σχετικά με την συμπεριφορά των ζώων μπορούσαν να εξηγηθούν πλήρως ως μια διαδικασία εφαρμογής του Operant Conditioning (Θεωρία Skinner). Τίποτα άλλο, κατά τη γνώμη τους, δεν χρειάζονταν. Πάνω σε αυτή τη θεωρία στηρίζεται σήμερα η εκπαίδευση με σημειωτή πράξεων (event marker).
Για κάποιους άλλους αυτό δεν θεωρείται πια σωστό στην ψυχολογία (επιστήμη που μελετά τη Συμπεριφορά).
Νέες ανακαλύψεις έχουν γίνει γύρω από τον τρόπο που μαθαίνουν τα ζώα, και άνθρωποι που υποστήριζαν ένθερμα το Operant Conditioning -οπαδοί του Skinner, προσπάθησαν να προστατέψουν αυτό που είχαν (οι ίδιοι) ανακαλύψει.

Δυστυχώς, επειδή ήταν "κολλημένοι" με τη θεωρία τους και τις θέσεις τους, δεν μπόρεσαν να ενσωματώσουν τις νέες μαρτυρίες γύρω από άλλους παράγοντες που επηρεάζουν την μάθηση. Ολόκληρος ο χώρος της ψυχολογίας υπόφερε για κάποιο διάστημα, και πολλοί εξέχοντες επιστήμονες και ερευνητές έχασαν τη "λάμψη" τους επειδή αρνήθηκαν να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα και να τα συνυπολογίσουν στις εργασίες τους.
Ήταν άσχημο και αχρείαστο. Χρειαζόμαστε πολλές οπτικές γωνίες για να καταλάβουμε με ακρίβεια για το "Πως μαθαίνουν τα Ζώα".
Τώρα γνωρίζουμε χωρίς αμφιβολία ότι πρέπει να συνυπολογίζουμε εσωτερικές διαδικασίες που επηρεάζουν τη διαδικασία της μάθησης. Χωρίς να μπούμε σε λεπτομέρειες, μια πολύ σημαντική εσωτερική διαδικασία που επηρεάζει τη μάθηση είναι η αντίληψη του ζώου ως προς τα ερεθίσματα του περιβάλλοντος. Το μεγαλύτερο μέρος αυτής (της αντίληψης) είναι γενετικά προγραμματισμένη.

Για παράδειγμα, οι άνθρωποι είναι προγραμματισμένοι να δίνουμε προσοχή και να καταλαβαίνουμε καλύτερα τον προφορικό λόγο. Αποκτούν αυτή την περίπλοκη ικανότητα σε πολύ μικρή ηλικία και χωρίς κάποια ειδική εκπαίδευση. Άλλα ζώα, σίγουρα, βρίσκουν την ανθρώπινη γλώσσα "γελοία".
Κάποια άλλα ζώα είναι "προγραμματισμένα" να καταλαβαίνουν καλύτερα και ευκολότερα διαφορετικά ερεθίσματα και πληροφορίες του περιβάλλοντος.

Για τα σκυλιά, είναι πολύ πιθανόν να προσέχουν ιδιαίτερα την ιεραρχία εντός μιας κοινωνικής ομάδας και είναι ευαίσθητα σε σημάδια που υποδηλώνουν αρχηγία, έντονη προσωπικότητα, επερχόμενος κίνδυνος κ.λ.π. Τα σημάδια αυτά δεν είναι απαραίτητα τα ίδια με αυτά των ανθρώπων. Εμείς, για παράδειγμα, λέμε ότι είναι γελοίο να εξηγούμε την τάση του σκυλιού να κοιμάται στο κρεβάτι ως πληροφορία σχετικά με την θέση του και το ρόλο του στην ομάδα. Βεβαίως, όπως υποστηρίζουν κάποιοι άλλοι, υπάρχουν ενδείξεις ότι γίνεται σκόπιμα και βεβαίως εξαρτάται από την προσωπικότητα και τον χαρακτήρα του σκύλου. Το πρόβλημα είναι ότι εμείς "σκεπτόμαστε" ένα πράγμα και το σκυλί μπορεί να "σκέπτεται" κάποιο άλλο.

Ο μόνος τρόπος για να προσδιορίσουμε με ακρίβεια τι ένα σκυλί "σκέπτεται" , είναι να παρακολουθήσουμε προσεκτικά, να "χειριζόμαστε" το περιβάλλον με συγκεκριμένους τρόπους και τότε να δούμε αν υπάρχει κάποια αλλαγή στη συμπεριφορά του σκύλου.

Στις σχολές των εκπαιδευτών του StarDogs Positive Training σε Ελλάδακαι εξωτερικό διεξάγουμε διάφορες τέτοιες εργασίες. Τα αποτελέσματα δεν είναι οριστικά (μιας και οι συνθήκες των εργασιών δεν έχουν την επιστημονική αυστηρότητα) αλλά απλώς ενδεικτικά.
Με αυτό τον τρόπο όμως γίνονται οι πρόοδοι στην εκπαίδευση ζώων και σε υψηλότερο επίπεδο στην επιστήμη και είναι μεγάλο λάθος να "προσκολληθούμε" αποκλειστικά σε ένα μόνο τρόπο προσέγγισης της μάθησης των ζώων.

Μερικοί εκπαιδευτές "γκουρού" λένε ότι "Ένας Εκπαιδευτής θα πρέπει να αποφασίσει από ποια άποψη θα βλέπει το θέμα της εκπαίδευσης των σκύλων- μεταξύ του Operant Conditioning και της Ηθολογίας (ethology). Αυτό κατά την γνώμη μου και την εμπειρία μου είναι λάθος και αντανακλά μεγάλη παρεξήγηση της επιστημονικής μελέτης της συμπεριφοράς.. Κάποιος, κατά τους επιστήμονες, δεν "αποφασίζει" ποια πληροφορία θα υιοθετήσει ή "ποια θα αρνηθεί να πιστέψει".
Γιάννης Αραχωβίτης ↑back


Το Mάσημα κάνει το Σκυλί σου Ευτυχισμένο

Το μάσημα ως διασκέδαση για το σκυλί; Αυτό μπορεί , αρχικά, να ακούγεται λίγο περίεργα αλλά στην πραγματικότητα είναι μια σπουδαία απασχόληση / "θεραπεία" που είναι πράγματι διασκεδαστική για το σκυλί, εύκολο να εφαρμοστεί και έχει και πολλά παράπλευρα "κέρδη".


Το μάσημα είναι μία εκ των φυσικών αναγκών του σκύλου. Κρατάει τα σαγόνια και τα δόντια του σε καλή κατάσταση και του είναι τόσο ευχάριστο όσο και για σας να παρακολουθείτε ένα καλό φίλμ ή να διαβάζετε ένα ενδιαφέρον βιβλίο. Το σκυλί που έχει αρκετές ευκαιρίες να μασάει είναι πιο ευχαριστημένο και ισορροπημένο- και θα χρησιμοποιήσει τα δόντια του λιγότερο στα έπιπλά μας, παπούτσια ή χαλιά. Επίσης είναι ιδανική δραστηριότητα για να αντικαταστήσει (εν μέρει και προσωρινά) την έλλειψη χρόνου εκ μέρους σας για ποιοτική ενασχόληση με το σκύλο σας. Ενώ εσείς εργάζεστε στο γραφείο, το σκυλί σας έχει να ασχοληθεί με κάτι στο σπίτι. Τα (κατάλληλα) αντικείμενα προς μάσημα "μικραίνουν" το χρόνο μοναξιάς και την ανία του σκύλου σας και βοηθούν σημαντικά στο ξεπέρασμα μερικών προβλημάτων συμπεριφοράς (π.χ. αγωνία αποχωρισμού). Μπορείτε να πάρετε μαζί σας διάφορα αντικείμενα μασήματος για σκύλος όταν πάτε σε κάποιο άλλος μέρος. Αυτό θα κρατήσει το σκυλί σας απασχολημένο, ήρεμο και ευτυχισμένο. ↑back

Βήμα - Bήμα προς την Επιτυχία

Πάντα να θυμάστε: ενώ εσείς γνωρίζετε τι θέλετε να κάνει το σκυλί σας , αυτό δεν έχει την παραμικρή ιδέα (στην αρχή) γύρω από τα σχέδιά σας και τους στόχους σας. Και ούτε εσείς μπορείτε να του το εξηγήσετε , μιας και τα σκυλιά δεν καταλαβαίνουν την ανθρώπινη γλώσσα, αλλά ούτε και οι άνθρωποι την σκυλίσια.

Σκεφτείτε για ένα λεπτό πως θα νοιώθατε, αν βρισκόσασταν μόνος σε μια ξένη χώρα. Δεν μιλάτε την γλώσσα και κάποιος (ένας ντόπιος) προσπαθεί να σας πει να κάνετε κάτι. Τι θα σας έκανε να νοιώσετε καλύτερα: κάποιος που συνεχίζει να σας μιλάει χωρίς παύση, σας γραπώνει από τα χέρια και σας τραβολογάει εδώ και εκεί, σχετικά χαλαρά στην αρχή αλλά όλο και πιο βίαια στην συνέχεια γιατί εσείς συνεχίζεται να μην καταλαβαίνεται τι θέλει; 'H ένας ευγενικός διερμηνέας που θα σας βοηθήσει να καταλάβετε με ηρεμία και βήμα - βήμα; Το δεύτερο φυσικά θα το εκτιμούσατε δεόντως. Να είσαστε σίγουρος ότι και το σκυλί σας νοιώθει το ίδιο στον κόσμο μας.

Συνεπώς, είναι καθήκον σας να παρουσιάζεται τις καινούργιες προκλήσεις (ασκήσεις-συμπεριφορές) με σταδιακό τρόπο (βήμα βήμα). Να είσαστε υπόδειγμα υπομονής. Προσπαθήστε να διδάσκετε το σκυλί σας χωρίς (καθόλου) να το ακουμπάτε, να το τραβάτε ή να το σπρώχνετε προς την σωστή θέση Ποτέ μην τραβάτε το λουρί ή το περιλαίμιό του. Αν ο χώρος είναι ασφαλής (περιφραγμένος) , καλύτερα να εκπαιδεύετε το σκυλί χωρίς το λουρί του (τα πιο πάνω είναι μερικά από τα κριτήρια επιλογής καλού εκπαιδευτή).

Με ένα παιχνίδι, μια λιχουδιά στο χέρι σας, μπορείτε να οδηγήσετε το σκυλί σας στην θέση που το θέλετε. Αυτός είναι ένας εύκολος τρόπος να πετύχετε κάτι για αρχή. Αν όμως η επικοινωνία με τα ζώα, καθώς και η ψυχολογία τους, σας "ερεθίζει", τότε να μάθετε τα μυστικά της εκπαίδευσης ζώων με την καθοδήγηση ενός φιλόζωου θετικού εκπαιδευτή σκύλων που έχει πλήρη γνώση του πως τα σκυλιά μαθαίνουν ευχάριστα και καλύτερα. Υπάρχουν τεχνικές που βοηθούν το σκυλί να ακονίζει το μυαλό του και από μόνο του να βρίσκει και να καταλαβαίνει αυτό που θέλουμε να του μάθουμε.

Ανεξάρτητα από την εκπαιδευτική σας ικανότητα, πάντοτε φροντίστε να κρατάτε τις απαιτήσεις σας απλές και μικρές στην αρχή. Μην περιμένετε θαύματα να συμβούν σε μια μέρα. Απεναντίας επιβραβεύσετε κάθε μικρή βελτίωση, κάθε βηματάκι προς το τελικό αποτέλεσμα. ↑back


Overcoming Fear

My personal experience: Ero Merkati Positive dog trainer

Leon, is a german shepard, who at age 3 ½ months,experienced a very traumatic encounter. While walking with kim his mother/owner, on a leash, leon was attacked by a very big and aggressive dog. Thankfully, a good samaritan’s quick thinking saved leon’s life. However, poor leon was left with a lot of fear that turned into aggression. For example, every time kim took leon for a walk on a leash, and, another dog would go by, leon would go crazy. And kim could not control him. To top it off leon could not bare to go thru his apartment’s main entrance. Kim could not take leon’s aggression anymore, the uncontrollable barking and behavior not only upset kim and her 2 small children, but, also disturbed everyone in the their apartment building.

Kim was given my name by a friend. I went to asses what type of relationship had been established between kim and leon, along with assessing their environment. Then i asked kim to go about her and leon’s daily routine. I realized that not only did leon have a problem, but, kim was very stressed out. She had hired different trainers that used the old fashion way of trying to correct leon’s problem. Not only did the old fashion way not help leon at all. The trainers had made leon’s problem worse. Kim had lost hope, that nothing and on one could help leon. I told kim that the positive reinforcement method would be the only thing that could help leon. Aggression is a learned or environmentally conditioned behavior i believe, that can be helped/taken care of through proper desensitizing experiences. I felt leon was stressed out and very scared. My first step was to accompany kim and leon while they went for their daily walk. Well, i saw a thick choker collar with metal spikes. resting on a chair by leon. I suggested to kim that that she could wear the choker with “spikes” and leon could wear a regular collar, spikeless mind you. Upon leaving kim’s apartment we came onto the elevator, just the mere sight of the elevator, threw leon into an aggressive uncontrollable barking fit. Once we reached the ground floor and opened up the elevator to head for the front door, leon’s behavior and barking became even more aggressive. the walk was another story, every time leon happened upon another dog on a leash in the street, he would pull forcefully and bark endlessly.

 

The next time i went to visit leon and kim, we used treats and as we left the apartment to go on the elevator, i started giving leon treats along with positive words in a very calm way. In order to take his mind of his usual feelings he was accustomed to experiencing. This seemed to work for leon. On our walk every time we saw a dog on a leash from far away, i would start giving him treats along with kind positive words, in a calm voice. This seemed to also work for leon. on the way into the apartment building, i noticed a floor length mirror. So every time leon would see his reflection he would think it was another dog. I decided to keep him in the front entrance, i sat on the first step of the stairs. i continued to give him treats , along with talking calmly and positively. I started to stroke leon from head to tail in a very gentle manner, along with rubbing his chest and stomach area. Leon reacted by lying down and relaxing in the area that used to really upset him. I continued to visit leon everyday, and followed the same routine for a period of 10 days. by this time leon over came his fear of the mirror, the elevator, and building in general. Regarding his aggression with other dogs on leashes, i brought my own dog/helper “frosty”. Frosty is a very calm and friendly dog. We started out slowly by walking past leon on a leash with kim approximately 30 ft. away. While all the time kim was feeding leon treats. Frosty and i would get closer and closer walking by leon and kim everyday. Then it happened, one particular session frosty and i met at leon’s and kim’s house and all four of us went for a long walk, all the while leon receiving treats and positive reinforcement. Since this time leon has been nothing but a loving non aggressive dog and kim is not stressed out anymore regarding leon. ↑back


A Shark 's Love

 

sharkk.gif

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

↑back


Έχεις Σκύλο ? Εκπαίδευσέ τον Θετικά!!!

 

Τον πρωτοείδατε στη βιτρίνα του pet shop, στο σπίτι κάποιου φίλου , στο εκτροφείο , στο φιλοζωικό άσυλο ή και κάπου στο δρόμο και κοιτάζοντας αυτά τα ζεστά ματάκια είπατε: «αυτός ο σκυλάκος είναι δικός μου!» .Τον πήρατε αγκαλιά και του ανοίξατε απλόχερα την καρδιά σας και το σπίτι σας... Εκείνη τη στιγμή σίγουρα είχατε στο μυαλό σας ένα χαριτωμένο σκυλάκι ,που θα το φροντίζετε, θα το περιποιείστε και θα το έχετε μαζί σας για παρέα , για φίλο ίσως και για φύλακα .Ο δικός σας σκύλος θα σας ακούει, θα σας προστατεύει και θα σας είναι για πάντα πιστός. Και βέβαια αυτά σίγουρα ότι θα συμβούν, αν η σχέση που θα αναπτυχθεί μεταξύ σας είναι ισορροπημένη και σωστή.

Μια μέρα όμως ,όπως γυρίζετε στο σπίτι ανακαλύπτετε πως το ήρεμο σκυλάκι σας δεν είναι και τόσο ήρεμο…οι σκανταλιές έρχονται η μία πίσω από την άλλη και ως δια μαγείας τα συννεφάκια των ήρεμων ημερών αρχίζουν να διαλύονται… «Πού πήγε η παντόφλα? Τί νερά είναι αυτά? Αυτά τα πούπουλα πώς βρέθηκαν στο σαλόνι? Ωχ πάει το χαλί! Τί τρύπες είναι αυτές? Αμάν, πάνε οι ζαρντινιέρες.....» και ένα σωρό ακόμη αταξίες που φυσικά ο μικρός σας ταραξίας το κάνει όχι από κακία αλλά ακριβώς επειδή δεν είναι άνθρωπος. Είναι σκύλος με ένστικτα και συμπεριφορές που γι αυτόν είναι απόλυτα φυσιολογικές και σίγουρα ένα μασημένο παπούτσι τον κάνει πολύ περήφανο!!! Εσείς όμως αντιδράτε… «Τι είναι αυτά? Πάλι εδώ τα έκανες? Τι σου χω πει? ΜΗ!! ΟΧΙ! ΑΣΤΟ!!ΚΑΤΩ!!!ΦΥΓΕ.!! ΕΛΑ!! ΗΡΕΜΑ!!»…το αγγελούδι σας, σας κοιτάει σαν χαμένο κι εσείς βράζετε από το κακό σας και αναρωτιέστε τι στο καλό θα γίνει με αυτό το σκυλί και για πόσο ακόμα θα ξελαρυγγιάζεστε .Κάπως έτσι ξεκινάνε τα ζόρια…

Ίσως η τιμωρία ή ο συνεχής περιορισμός του σκύλου σας να είναι κάποιες από τις λύσεις που προσπαθήσατε να εφαρμόσετε.. Ίσως να ακούσατε ή να διαβάσατε κάπου πως πρέπει να του «ρίξετε και καμία» για να μην «σας πάρει τον αέρα» ,για να του δείξετε «ποιος είναι το αφεντικό» καθώς θέλει να «περνάει συνέχεια το δικό του». Σύντομα όμως θα διαπιστώσετε πως αυτές οι μέθοδοι δεν οδηγούν σε καμία περίπτωση σε θετικό αποτέλεσμα αλλά αντιθέτως χειροτερεύουν την κατάσταση. Ο φίλος σας κατά πάσα πιθανότητα θα αρχίσει να σας φοβάται, να σας αποφεύγει, σε καμία περίπτωση δεν θα σας ακούει και ίσως κάποια στιγμή θα θελήσει να αμυνθεί και να υπερασπιστεί τον εαυτό του με το μόνο όπλο που διαθέτει ,τα δόντια του…

Είναι στο χέρι σας να μην αφήσετε τα μικροπροβληματάκια να καταλήξουν σε δυσάρεστα για εσάς ή το σκυλάκι σας γεγονότα. Έχετε ήδη προνοήσει το φιλαράκι σας να έχει ένα μπολάκι για φαγητό και νερό , ένα χώρο για να κοιμάται ,έναν κτηνίατρο για να φροντίζει την υγεία του. Προνοήστε μαζί με τα παραπάνω να τον φέρετε όσο το δυνατό πιο νωρίς σε επαφή με τη μέθοδο της θετικής εκπαίδευσης μέσω κάποιου θετικού εκπαιδευτή .Εκείνος θα σας μάθει τεχνικές και τρόπους αντιμετώπισης του τετράποδου συγκατοίκου σας. Μην αφήσετε να αναπτυχθούν δυσάρεστες συνήθειες . Προετοιμάστε τον εαυτό σας αλλά κυρίως το σκύλο για όλες τις πιθανές καταστάσεις της κοινής ζωής σας. Ο θετικός εκπαιδευτής είναι επιστημονικά καταρτισμένος επαγγελματίας ,γεμάτος αγάπη για τα σκυλάκια μας και προπαντός ενάντια σε κάθε μορφή βίας είτε σωματικής είτε ψυχολογικής. Γνωρίζει ψυχολογία και συμπεριφεριολογία του σκύλου και είναι σίγουρο πως θα συμμεριστεί απόλυτα οποιοδήποτε πρόβλημα αντιμετωπίζετε και θα σας βοηθήσει να το μηδενίσετε .Η εικόνα του ήρεμου ,υπάκουου και πιστού φίλου μπορεί με τη σωστή καθοδήγησή και με τη δική σας προσπάθεια να γίνει μια πραγματικότητα. Θα σας δοθεί η ευκαιρία να αναπτύξετε μια ισορροπημένη σχέση και θα μπορέσετε να βοηθήσετε το σκύλο σας να αναπτύξει εκείνες τις συμπεριφορές που εσείς θέλετε και θεωρείτε σωστές. Μέσα από μια διαδικασία που σε καμία περίπτωση δε σας αφήνει αμέτοχο και βασικά χωρίς να αποχωριστείτε καθόλου το φιλαράκι σας, αφού η εκπαίδευση θα γίνεται στο δικό σας οικείο χώρο, θα αποκτήσετε γνώσεις στο θέμα συμπεριφοράς , θα αναπτύξετε δεξιότητες και ικανότητες να χειρίζεστε τη δική σας στάση επηρεάζοντας πάντα θετικά αυτή του σκύλου σας.

Δώστε την ευκαιρία στον εαυτό σας να νιώσετε περήφανος «γονιός» ,γαλήνιος «ιδιοκτήτης» και πάνω απ΄ όλα υπεύθυνος «άνθρωπος».Δώστε την ευκαιρία στο φίλο σας να ζήσει μια χαρούμενη σκυλίσια ζωή .Να είστε σίγουροι πως θα σας το ανταποδίδει κάθε μέρα!!!! ↑back


Τι είναι ένας Εκτροφέας Σκύλων?

 

Ένας Εκτροφέας σκύλων (με κεφαλαίο Ε) είναι κάποιος που διψάει για γνώση και ποτέ δεν τα ξέρει όλα. Είναι κάποιος που "μάχεται" με αποφάσεις συνείδησης, βολικότητας και αφοσίωσης.

Ένας Εκτροφέας είναι κάποιος που θυσιάζει το προσωπικό όφελος, χρήματα, χρόνο, φιλίες, ακριβά έπιπλα και χαλιά.

Εγκαταλείπει όνειρα ενός μακρινού , πολυτελούς ταξιδιού με κρουαζερόπλιο για να βρεθεί στο σόου με τα σκυλιά του

Ένας Εκτροφέας μένει ξάγρυπνος αλλά ποτέ χωρίς καφέ, σχεδιάζοντας το επόμενο "ζευγάρωμα", παρακολουθώντας με αγωνία μια γέννα και μετά κάθε κλάμα, φτέρνισμα κ.λ.π. νεογέννητων κουταβιών.

Ένας Εκτροφέας δεν πάει σε μια ταβέρνα για δείπνο γιατί πρέπει να μείνει σπίτι να ταΐσει τα μωρά (κουτάβια) στις 20.00.

Αδιαφορεί για τα υγρά της γέννας και βάζει το στόμα του στο στόμα του νεογέννητου κουταβιού για να του δώσει το "φιλί της ζωής", δίνοντας πράγματι πνοή ζωής στο μικροσκοπικό, αβοήθητο πλάσμα που μπορεί να είναι η αποκορύφωση μιας ζωής γεμάτης όνειρα.

Η αγκαλιά ενός Εκτροφέα είναι ένα υπέροχο μέρος όπου γενιές περήφανων και ευγενικών πρωταθλητών κοιμήθηκαν.

Ενός Εκτροφέα η πλάτη και τα γόνατα πάσχουν συνήθως από αρθρητικά από το πολύ σκύψιμο και κάθισμα στο πλάι της "φωλιάς" της γέννας αλλά είναι αρκετά δυνατά για να δείξουν τα κουτάβια στον επόμενο διαγωνισμό της ράτσας.>

Οι ώμοι ενός Εκτροφέα είναι κυρτοί και φορτωμένοι από τις "λασπολογίες" ανταγωνιστών αλλά αρκετά φαρδείς και δυνατοί να υποστηρίξουν το βάρος χιλιάδων ηττών και μερόνυχτων αγωνίας. Τα χέρια του Εκτροφέα πάντα ικανά να σφουγγαρίσουν, να κρατήσουν μια αγκαλιά από κουτάβια, ή να βοηθήσουν τον νέο "γονέα" του κουταβιού.

Ενός Εκτροφέα τα αυτιά είναι περίεργα πράγματα, κάποιες φορές κόκκινα - από αυτά που ακούνε- ή περίεργα στο σχήμα- από την πίεση του ακουστικού του τηλεφώνου από τις ατελείωτες ώρες ομιλίας με μελλοντικούς "γονείς" κουταβιών, συχνά "κουφά" στην κακοπροαίρετη κριτική, πάντοτε όμως ευαίσθητα στο παραμικρό κλαψούρισμα ενός άρρωστου .κουταβιού.

Τα μάτια ενός Εκτροφέα είναι θολωμένα από την έρευνα και το διάβασμα των γραμμών εκτροφής και μερικές φορές δεν βλέπει τα λάθη στα δικά του σκυλιά, αλλά είναι πάντα τόσο προσεκτικά στα λάθη κατά τους διαγωνισμούς και πάντα ψάχνουν για το τέλειο σκυλί της ράτσας.

Το μυαλό του Εκτροφέα δεν θυμάται τόσο καλά τα πρόσωπα αλλά μπορεί να θυμηθεί τα Pedigree των σκύλων γρηγορότερα και από ένα κομπιούτερ. Είναι τόσο φορτωμένο με γνώση που καμιά φορά καίει και καμιά ασφάλεια. Αρχειοθετεί χιλιάδες σκύλους με καλό σκελετό, ωραία αυτιά και κεφάλια και κρύβει στην καρδιά του τις αποτυχίες και αυτά που δεν βγήκαν όπως θα προσδοκούσε.

Η καρδιά ενός Εκτροφέα συχνά είναι ραγισμένη αλλά κτυπά δυνατά με την ελπίδα πάντα ζωντανή και είναι πάντα στο σωστό μέρος!

Α! Ναι, βεβαίως, υπάρχουν εκτροφείς και Εκτροφείς. ↑back


Το κουτάβι και ο Νεαρός Σκύλος – Σχετικά με την Ανάπτυξη


Τα σκυλιά που μεγαλώνουν κουτάβια, τα μεγαλώνουν και τα κάνουν τέλεια σκυλιά. Οι λύκοι που μεγαλώνουν τα λυκάκια, τα μεγαλώνουν και τα κάνουν τέλειους λύκους που είναι προετοιμασμένοι για μια ζωή ως «επιζώντες». Όταν οι άνθρωποι μεγαλώνουν τα κουτάβια για να τα κάνουν σκύλους, αντιμετωπίζουν προβλήματα. Γιατί;

Πρώτα απ’ όλα, δεν επιτρέπουμε στα κουτάβια να λάβουν τη φυσιολογική ανατροφή που θα λάμβαναν και θα έπρεπε να λάβουν αν τα είχαν μεγαλώσει άλλα σκυλιά. Δεύτερον, περιμένουμε από τον σκύλο να σέβεται τους δικούς μας ανθρώπινους κανόνες, οι οποίοι συχνά δεν έχουν κανένα νόημα για τον σκύλο και δεν καταφέρνουμε να λάβουμε υπόψη μας την ηλικία του σκύλου, τα αναπτυξιακά στάδια και την ικανότητά του. Το αποτέλεσμα είναι ότι ο σκύλος δεν καταφέρνει να ικανοποιήσει τις δικές μας υπερβολικά μεγάλες απαιτήσεις.

Τα κουτάβια που μεγαλώνουν περιβαλλόμενα από το δικό τους είδος, σταδιακά μαθαίνουν να αποκτούν τον αυτοέλεγχο που θα χρειαστούν ως ενήλικες. Και μαθαίνουν τόσο καλά! Ως ενήλικες έχουν αποκτήσει όλον τον αυτοέλεγχο που απαιτείται για να επιβιώσουν. Πρέπει να μάθουμε να μεγαλώνουμε τα κουτάβια με τρόπο όμοιο με αυτόν που θα είχαν αν τα μεγάλωναν φυσιολογικά, άλλα σκυλιά από τη στιγμή της γέννησης μέχρι την ενηλικίωση.


Κουταβίσια άδεια

Το πρώτο και κύριο λάθος που κάνουμε ως ιδιοκτήτες κουταβιών, είναι να θέτουμε τις προσδοκίες και τις απαιτήσεις μας για το κουτάβι τόσο ψηλά που με κανέναν τρόπο δεν μπορεί να τις ικανοποιήσει το κουτάβι. Στη φύση και όπου τα σκυλιά επιτρέπεται να μεγαλώνουν φυσιολογικά σε μια αγέλη, μαθαίνουν τον αυτοέλεγχο πολύ σταδιακά. Μέχρι να γίνουν περίπου 16-20 εβδομάδων, έχουν αυτό που ονομά-ζουμε «κουταβίσια άδεια». Μοιάζουν να επιδεικνύουν την άδεια τους σε όλα τα σκυλιά και να λένε: «Χα, χα, χα, δεν μπορείς να με πιάσεις – επειδή έχω κουταβίσια άδεια! Συχνά βλέπουμε τον τρόπο με τον οποίο τα κουτάβια εκμεταλλεύονται αυτή την άδεια. Ενοχλούν τα ενήλικα σκυλιά, και μπορούμε σχεδόν να δούμε ξεκάθαρα αυτή τη σκανταλιάρικη σπίθα στα μάτια τους. Τα ενήλικα σκυλιά αφήνουν τα κουτάβια να συνεχίζουν τα καμώματά τους με απίστευτη υπομονή κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.

Σε ηλικία 16-20 εβδομάδων, η κουταβίσια άδεια ετοιμάζεται να λήξει. Τώρα πια, τα κουτάβια σταδιακά πρέπει να μάθουν να ελέγχουν τον εαυτό τους καλύτερα και να συμπεριφέρονται πιο ευγενικά. Θα συνεχίσουν ακόμη να συγχωρούνται για τα πολλά λάθη τους – άλλωστε, δεν είναι ακόμη ενήλικες. Η ενηλικίωση θα έρθει φυσιολογικά με τον χρόνο και τις εμπειρίες.

Μπορεί να προκαλεί σύγχυση το ότι το κουτάβι περνάει από το ένα στάδιο της ανάπτυξης σε ένα άλλο μέσα σε μόλις λίγες ημέρες, όμως, πρέπει να θυμόμαστε ότι περνάνε από την παιδική ηλικία στην ενηλικίωση σε λιγότερο από 2 χρόνια. Αντίθετα, οι άνθρωποι χρησιμοποιούμε 20 χρόνια προτού να αποκαλούμαστε ενήλικες – ενώ κάποιοι χρειάζονται ακόμη περισσότερο χρόνο από αυτά τα 20 χρόνια.

Ο νεαρός σκύλος


Μόλις η περίοδος κουταβιού περάσει, σε ηλικία περίπου 4 – 4,5 μηνών, αρχίζει η εφηβεία. Αποτελείται από διάφορα στάδια και διαρκεί μέχρι περίπου την ηλικία των 2 ετών. Μερικές φορές παίρνει περισσότερο χρόνο, κι άλλες πάλι, λιγότερο. Τα νερά σκυλιά είναι σαν τους νεαρούς ανθρώπους:


Πρέπει να θυμόμαστε ότι τα σκυλιά είναι κοινωνικά όντα που χρειάζονται να μάθουν την επικοινωνία, την ευγενική συμπεριφορά και τον αυτοέλεγχο. Διαφορετικά, η ζωή ως μέλος μιας αγέλης θα γίνει τελείως αβάσταχτη. Και μαθαίνουν, λίγο-λίγο, όπως ακριβώς και τα ανθρώπινα όντα κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας και της εφηβείας. Ποιος έχει δει ποτέ ένα 4χρονο ή 6χρονο παιδί να έχει αυτοέλεγχο; Όταν το 4χρονο παιδί βρίσκεται σε κατάσταση υστερίας, δεν υπάρχει λόγος να προσπαθή-σουμε καν να το λογικέψουμε. Το ίδιο ισχύει και για ένα 6χρονο παιδί. Το να προσπαθήσουμε να τους μάθουμε κάτι κατά τη διάρκεια της κατάστασης υστερίας, είναι ανώφελο. Πραγματικά, χρειάζεται πρώτα απ’ όλα, να τα ηρεμήσουμε – προτού δοκιμάσουμε να τους μάθουμε οτιδήποτε.

Όταν οι ιδιοκτήτες σκύλων έρχονται στα μαθήματα με ένα νεαρό σκυλί, ένα «εξάχρονο», αυτός ο σκύλος εξιτάρεται πολύ εύκολα – εξαιτίας νέων σκυλιών, νέου χώρου, μιας νέας κατάστασης, κλπ. Την ίδια ώρα, το μάθημα απαιτεί από τον σκύλο και τον ιδιοκτήτη να ακολουθούν ένα αυστηρό πρόγραμμα ασκήσεων, και επιπλέον, το πρόγραμμα διαρκεί υπερβολικά για ένα νεαρό σκύλο. Φυσικά, το «εξάχρονο» θα εκνευριστεί και θα φτάσει μέχρι και σε κατάσταση υστερίας. Πολλοί, πολλοί ιδιοκτήτες σκύλων εγκαταλείπουν τα μαθήματα επειδή τα σκυλιά τους είναι παρορμητικά, ενθουσιώδη και σχεδόν υστερικά. Δεν είναι «τρελά», όπως λένε στους ιδιοκτήτες, όμως το επίπεδο στρες τους βρίσκεται στο μάξιμουμ και το επίπεδο αυτοελέγχου τους στο μίνιμουμ. Και είναι φυσικό! Επειδή, δεν έχουν μάθει ποτέ πριν πώς να αντιμετωπίζουν τέτοιου είδους καταστάσεις. Αυτό είναι μια σίγουρη αποτυχία.

Η χρήση της σωματικής βίας ή του ψυχολογικού εξαναγκασμού για να κάνουμε τον σκύλο να δώσει την προσοχή του σε μια τέτοια κατάσταση είναι απίθανο να βελτιώσει τον σκύλο. Αντίθετα, αν ο σκύλος δεν ήταν ήδη σε κατάσταση υστερίας, θα βρεθεί σε αυτή την κατάσταση αν χρησιμοποιήσουμε βία και δυσάρεστα πράγματα. Δεν είναι η θέση μας να δυσκολεύουμε τις απαιτήσεις μας από τον σκύλο μας. Αν ο σκύλος δεν μπορεί να αντεπεξέλθει σε μια κατάσταση, τότε απλά, δεν μπορεί να το κάνει. Μπορούμε να προλάβουμε τον σκύλο μας να έρθει σε κατάσταση υστερίας, με το να μάθουμε να τον παρατηρούμε, αυτόν και τη συναισθη-ματική του κατάσταση, να μάθουμε να βλέπουμε πότε η θερμοκρασία ανεβαίνει και να σταματούμε αυτό που κάνουμε προτού ο σκύλος φτάσει στο βαθμό στρες και ενθουσιασμού όπου δεν μπορεί πλέον να επικοινωνήσει και να μάθει.


Έγκαιρη Παρέμβαση


Η έγκαιρη παρέμβαση είναι η λέξη-κλειδί. Η παρέμβαση μπορεί να είναι ένα από τα εξής:

 

 

Όταν ο σκύλος «χτυπάει τις πόρτες»

Ο νεαρός σκύλος βρίσκεται σε μια μεταβατική βάση, και πρέπει να γίνουν πολλοί έλεγχοι και πολλές εξερευνήσεις. Αφήστε τον σκύλο να εξερευνήσει. Αφήστε το να πάρει μια γεύση από τη ζωή και αφήστε τον να τσεκάρει τα πράγματα. Είναι τελείως ακίνδυνο. Πρέπει να έχουμε όρια, όμως, βεβαιωθείτε ότι αυτά δεν τίθενται με τρόπο που ο σκύλος να είναι φυλακισμένος χωρίς ελευθερία να κινείται και να είναι ενεργητικός και να βρίσκει την άκρη μόνος του. Αν γίνει δύσκολος, αυτό που λέμε ξεροκέφαλος ή αψίθυμος, δεν είναι επειδή έχει σχεδιάσει να αναλάβει την ηγεσία ή να γίνει ο κυρίαρχος σκύλος, αλλά μάλλον, να εξερευνήσει και να ανακαλύψει πώς λειτουργούν τα πάντα. Ένας νεαρός σκύλος δεν θα γίνει αρχικός, ούτε καν που τον απασχολεί αυτό. Όμως, έχει την τάση να τσεκάρει τα πράγματα για να δει τις μορφές αντιδράσεων που θα δεχτεί αν το ξανασκεφτεί αργότερα. Μην αντιδράτε υπερβολικά! Το να γυρίσετε την πλάτη σας στον σκύλο και να τον αγνοήσετε, αρκεί – και θα λέει, σαν πράξη, πολλές περισσότερες λέξεις από ότι θα λέγατε αν του μιλούσατε. Ο ενήλικος σκύλος θα έκανε ακριβώς το ίδιο στον έφηβο σκύλο – θα του γυρνούσε την πλάτη και θα τον αγνοούσε.

Υπό καμία συνθήκη μην προβαίνετε σε σωματική τιμωρία προς τον σκύλο. Αποφύγετε τη σωματική δυσφορία όπως, π.χ. να τον αρπάξετε από το λαιμό και να τον κουνήσετε πέρα-δώθε, να τον αρπάξετε από τα μάγουλα όταν σας κοιτάζει στα μάτια, ή οποιαδήποτε άλλη βάναυση κι εκφοβιστική μέθοδο τιμωρίας. Παρατηρήστε το τι κάνουν τα ενήλικα σκυλιά με αυτοπεποίθηση, και αντιγράψτε το. Τα ενήλικα σκυλιά δίνουν στον έφηβο σκύλο να καταλάβει χωρίς να γίνουν βίαια – γυρίζουν την πλάτη τους και απομακρύνονται. Μπορεί να «φωνάξουν», όμως, δεν κάνουν τίποτε περισσότερο.


Γρυλίζει ο σκύλος σας; Υπέροχα! Αυτό σημαίνει ότι δεν τον έχετε τρομάξει ώστε να γίνει παθητικός και έτσι, έχει διατηρήσει ένα φυσιολογικό μέρος του τρόπου που έχει να επικοινωνεί. Το γρύλισμα δεν είναι επικίνδυνο, είναι απλά ένας τρόπος να ενημερώσει τους άλλους ότι αισθάνεται άβολα.

Όταν ο σκύλος γρυλίζει/μουγκρίζει/αρπάζει με τα δόντια

 

  1. Ήταν κάτι που κάνατε εσείς αυτό που προκάλεσε τον σκύλο; Προκλήσεις μπορεί να είναι –μεταξύ άλλων- τα εξής: το τράβηγμα του λουριού, φωνές και μαλώματα, άρπαγμα του σκύλου από το λαιμό, σπρώξιμο του σκύλου, τσίμπημα του σκύλου, αφαίρεση του φαγητού από τον σκύλο, ενόχληση του σκύλου στον ύπνο του ή όταν αναπαύεται, δόσιμο εντολών με άγρια φωνή, υπερβολικές απαιτήσεις από τον σκύλο, κράτημα του σκύλου σφιχτά, απότομο τίναγμα του λουριού, σκύψιμο πάνω από τον σκύλο και περπάτημα απευθείας πάνω σε ένα σκύλο που είναι δεμένος με λουρί.

  2. Φοβήθηκε από κάτι ο σκύλος; Τότε, αποφύγετε να ξανατρομάξει, διαφορετικά, η αμυντική αντίδρασή του απλά θα δυναμώνει συνέχεια.

  3. Το κάνει απλά και μόνο για να τσεκάρει την αντίδρασή σας; Γυρίστε του την πλάτη σας! Θα εγκαταλείψει την προσπάθειά του αμέσως. Σε μια τέτοια κατάσταση, τουλάχιστον ο ένας από τους δυο σας πρέπει να παραμείνει ψύχραιμος. Εξάλλου, είναι δεδομένο ότι οι περισσότερες διαμάχες μεταξύ σκύλων και ιδιοκτητών είναι αποτέλεσμα της προσπάθειας να κυριαρχήσουμε στον σκύλο, και όχι το αντίθετο. Η χρήση του «κάτσε» είναι ψυχολογικά σωστή όταν συμβαίνουν καταστάσεις διαμάχης. Είναι μια ουδέτερη στάση – ζητάει τη συνεργασία του σκύλου παρά την υποταγή του. Και το να καθήσει θα έρθει πιο φυσικά από οτιδήποτε άλλο, ακόμη και σε έναν σκύλο με υπερ-διέγερση.

    Για να μάθει ένας νεαρός σκύλος τον αυτοέλεγχο, χρειάζεται να περάσει από μια διαδικασία μάθησης. Μπορούμε να τον βοηθήσουμε με το να απαιτήσουμε κάποια πράγματα από τον εαυτό μας:

  1. Ο σκύλος δεν γνωρίζει ποιες επιλογές έχει. Πρέπει να μάθουμε στο σκύλο ότι μπορεί να επιλέξει να καθίσει ήρεμα αντί να πηδάει, να τρέχει γύρω-γύρω και να τραβάει το λουρί. Εξαιτίας της κατάστασης, τα επίπεδα αδρεναλίνης στο σώμα είναι υψηλά και κάνουν το σκύλο να νιώθει άβολα την ίδια στιγμή, καθώς δεν ξέρει τι να κάνει γι’ αυτό. Μπορούμε να δείξουμε στο σκύλο και να του μάθουμε να ελέγχει την κατάσταση.

  2. Κινηθείτε με αργές κινήσεις. Χρησιμοποιήστε ήρεμες και αργές κινήσεις του σώματος. Μιλάτε ήρεμα και σιγανά. Η γλώσσα του σώματός σας και η συμπεριφορά σας θα πείσουν τον σκύλο.

  3. Μην μπερδεύετε τον αυτοέλεγχο και την σωματική βία. Ο αυτοέλεγχος είναι εκούσιος ενώ η σωματική βία δεν είναι. Αποφύγετε τις σπρωξιές, την καταπίεση, το τράβηγμα και την τιμωρία του σκύλου. Κρατάτε το λουρί χαλαρό. Η αντίδραση στην σωματική τιμωρία θα είναι μόνο αύξηση των επιπέδων στρες.

  4. Κάντε εξάσκηση στον αυτοέλεγχο σε όλες τις καταστάσεις. Αρχικά, εξασκηθείτε σε περιοχές χωρίς αντιπερισπασμούς, με μικρά μαθήματα και χαλαρό λουρί. Μην αφήνετε τον σκύλο να κάθεται για μεγάλο διάστημα, στην αρχή – οι μυς θα κουραστούν και θα πονάνε από το να κάθεται πολύ ώρα.


Έχουμε και άλλα βοηθητικά μέσα, όπως τα σήματα ηρεμίας και η ανταμοιβή του σκύλου για τη σωστή συμπεριφορά, για να αναφέρουμε ελάχιστα από αυτά. Μια μέρα, θα έχετε έναν ενήλικα σκύλο που ξέρει πώς να συμπεριφέρεται, που έχει αυτοέλεγχο και που επιθυμεί να συνεργαστεί. Αυτή η μέρα θα έρθει αν μεγαλώσετε τον σκύλο σας με σταδιακά αυξανόμενες απαιτήσεις τις οποίες να μπορεί να καλύψει. Να είσαστε ευγενικοί κι ευαίσθητοι – ο σκύλος σας χρειάζεται χρόνο να μεγαλώσει, όπως ακριβώς χρειαζόμαστε κι εμείς.

Μετάφραση: Κατερίνα Χατζηγιάννη

Τα σκυλιά που μεγαλώνουν κουτάβια, τα μεγαλώνουν και τα κάνουν τέλεια σκυλιά. Οι λύκοι που μεγαλώνουν τα λυκάκια, τα μεγαλώνουν και τα κάνουν τέλειους λύκους που είναι προετοιμασμένοι για μια ζωή ως «επιζώντες». Όταν οι άνθρωποι μεγαλώνουν τα κουτάβια για να τα κάνουν σκύλους, αντιμετωπίζουν προβλήματα. Γιατί;

Πρώτα απ’ όλα, δεν επιτρέπουμε στα κουτάβια να λάβουν τη φυσιολογική ανατροφή που θα λάμβαναν και θα έπρεπε να λάβουν αν τα είχαν μεγαλώσει άλλα σκυλιά. Δεύτερον, περιμένουμε από τον σκύλο να σέβεται τους δικούς μας ανθρώπινους κανόνες, οι οποίοι συχνά δεν έχουν κανένα νόημα για τον σκύλο και δεν καταφέρνουμε να λάβουμε υπόψη μας την ηλικία του σκύλου, τα αναπτυξιακά στάδια και την ικανότητά του. Το αποτέλεσμα είναι ότι ο σκύλος δεν καταφέρνει να ικανοποιήσει τις δικές μας υπερβολικά μεγάλες απαιτήσεις.

Τα κουτάβια που μεγαλώνουν περιβαλλόμενα από το δικό τους είδος, σταδιακά μαθαίνουν να αποκτούν τον αυτοέλεγχο που θα χρειαστούν ως ενήλικες. Και μαθαίνουν τόσο καλά! Ως ενήλικες έχουν αποκτήσει όλον τον αυτοέλεγχο που απαιτείται για να επιβιώσουν. Πρέπει να μάθουμε να μεγαλώνουμε τα κουτάβια με τρόπο όμοιο με αυτόν που θα είχαν αν τα μεγάλωναν φυσιολογικά, άλλα σκυλιά από τη στιγμή της γέννησης μέχρι την ενηλικίωση.


Κουταβίσια άδεια

Το πρώτο και κύριο λάθος που κάνουμε ως ιδιοκτήτες κουταβιών, είναι να θέτουμε τις προσδοκίες και τις απαιτήσεις μας για το κουτάβι τόσο ψηλά που με κανέναν τρόπο δεν μπορεί να τις ικανοποιήσει το κουτάβι. Στη φύση και όπου τα σκυλιά επιτρέπεται να μεγαλώνουν φυσιολογικά σε μια αγέλη, μαθαίνουν τον αυτοέλεγχο πολύ σταδιακά. Μέχρι να γίνουν περίπου 16-20 εβδομάδων, έχουν αυτό που ονομά-ζουμε «κουταβίσια άδεια». Μοιάζουν να επιδεικνύουν την άδεια τους σε όλα τα σκυλιά και να λένε: «Χα, χα, χα, δεν μπορείς να με πιάσεις – επειδή έχω κουταβίσια άδεια! Συχνά βλέπουμε τον τρόπο με τον οποίο τα κουτάβια εκμεταλλεύονται αυτή την άδεια. Ενοχλούν τα ενήλικα σκυλιά, και μπορούμε σχεδόν να δούμε ξεκάθαρα αυτή τη σκανταλιάρικη σπίθα στα μάτια τους. Τα ενήλικα σκυλιά αφήνουν τα κουτάβια να συνεχίζουν τα καμώματά τους με απίστευτη υπομονή κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.

Σε ηλικία 16-20 εβδομάδων, η κουταβίσια άδεια ετοιμάζεται να λήξει. Τώρα πια, τα κουτάβια σταδιακά πρέπει να μάθουν να ελέγχουν τον εαυτό τους καλύτερα και να συμπεριφέρονται πιο ευγενικά. Θα συνεχίσουν ακόμη να συγχωρούνται για τα πολλά λάθη τους – άλλωστε, δεν είναι ακόμη ενήλικες. Η ενηλικίωση θα έρθει φυσιολογικά με τον χρόνο και τις εμπειρίες.

Μπορεί να προκαλεί σύγχυση το ότι το κουτάβι περνάει από το ένα στάδιο της ανάπτυξης σε ένα άλλο μέσα σε μόλις λίγες ημέρες, όμως, πρέπει να θυμόμαστε ότι περνάνε από την παιδική ηλικία στην ενηλικίωση σε λιγότερο από 2 χρόνια. Αντίθετα, οι άνθρωποι χρησιμοποιούμε 20 χρόνια προτού να αποκαλούμαστε ενήλικες – ενώ κάποιοι χρειάζονται ακόμη περισσότερο χρόνο από αυτά τα 20 χρόνια.

Ο νεαρός σκύλος


Μόλις η περίοδος κουταβιού περάσει, σε ηλικία περίπου 4 – 4,5 μηνών, αρχίζει η εφηβεία. Αποτελείται από διάφορα στάδια και διαρκεί μέχρι περίπου την ηλικία των 2 ετών. Μερικές φορές παίρνει περισσότερο χρόνο, κι άλλες πάλι, λιγότερο. Τα νερά σκυλιά είναι σαν τους νεαρούς ανθρώπους:


Πρέπει να θυμόμαστε ότι τα σκυλιά είναι κοινωνικά όντα που χρειάζονται να μάθουν την επικοινωνία, την ευγενική συμπεριφορά και τον αυτοέλεγχο. Διαφορετικά, η ζωή ως μέλος μιας αγέλης θα γίνει τελείως αβάσταχτη. Και μαθαίνουν, λίγο-λίγο, όπως ακριβώς και τα ανθρώπινα όντα κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας και της εφηβείας. Ποιος έχει δει ποτέ ένα 4χρονο ή 6χρονο παιδί να έχει αυτοέλεγχο; Όταν το 4χρονο παιδί βρίσκεται σε κατάσταση υστερίας, δεν υπάρχει λόγος να προσπαθή-σουμε καν να το λογικέψουμε. Το ίδιο ισχύει και για ένα 6χρονο παιδί. Το να προσπαθήσουμε να τους μάθουμε κάτι κατά τη διάρκεια της κατάστασης υστερίας, είναι ανώφελο. Πραγματικά, χρειάζεται πρώτα απ’ όλα, να τα ηρεμήσουμε – προτού δοκιμάσουμε να τους μάθουμε οτιδήποτε.

Όταν οι ιδιοκτήτες σκύλων έρχονται στα μαθήματα με ένα νεαρό σκυλί, ένα «εξάχρονο», αυτός ο σκύλος εξιτάρεται πολύ εύκολα – εξαιτίας νέων σκυλιών, νέου χώρου, μιας νέας κατάστασης, κλπ. Την ίδια ώρα, το μάθημα απαιτεί από τον σκύλο και τον ιδιοκτήτη να ακολουθούν ένα αυστηρό πρόγραμμα ασκήσεων, και επιπλέον, το πρόγραμμα διαρκεί υπερβολικά για ένα νεαρό σκύλο. Φυσικά, το «εξάχρονο» θα εκνευριστεί και θα φτάσει μέχρι και σε κατάσταση υστερίας. Πολλοί, πολλοί ιδιοκτήτες σκύλων εγκαταλείπουν τα μαθήματα επειδή τα σκυλιά τους είναι παρορμητικά, ενθουσιώδη και σχεδόν υστερικά. Δεν είναι «τρελά», όπως λένε στους ιδιοκτήτες, όμως το επίπεδο στρες τους βρίσκεται στο μάξιμουμ και το επίπεδο αυτοελέγχου τους στο μίνιμουμ. Και είναι φυσικό! Επειδή, δεν έχουν μάθει ποτέ πριν πώς να αντιμετωπίζουν τέτοιου είδους καταστάσεις. Αυτό είναι μια σίγουρη αποτυχία.

Η χρήση της σωματικής βίας ή του ψυχολογικού εξαναγκασμού για να κάνουμε τον σκύλο να δώσει την προσοχή του σε μια τέτοια κατάσταση είναι απίθανο να βελτιώσει τον σκύλο. Αντίθετα, αν ο σκύλος δεν ήταν ήδη σε κατάσταση υστερίας, θα βρεθεί σε αυτή την κατάσταση αν χρησιμοποιήσουμε βία και δυσάρεστα πράγματα. Δεν είναι η θέση μας να δυσκολεύουμε τις απαιτήσεις μας από τον σκύλο μας. Αν ο σκύλος δεν μπορεί να αντεπεξέλθει σε μια κατάσταση, τότε απλά, δεν μπορεί να το κάνει. Μπορούμε να προλάβουμε τον σκύλο μας να έρθει σε κατάσταση υστερίας, με το να μάθουμε να τον παρατηρούμε, αυτόν και τη συναισθη-ματική του κατάσταση, να μάθουμε να βλέπουμε πότε η θερμοκρασία ανεβαίνει και να σταματούμε αυτό που κάνουμε προτού ο σκύλος φτάσει στο βαθμό στρες και ενθουσιασμού όπου δεν μπορεί πλέον να επικοινωνήσει και να μάθει.


Έγκαιρη Παρέμβαση


Η έγκαιρη παρέμβαση είναι η λέξη-κλειδί. Η παρέμβαση μπορεί να είναι ένα από τα εξής:

 



Όταν ο σκύλος «χτυπάει τις πόρτες»


Ο νεαρός σκύλος βρίσκεται σε μια μεταβατική βάση, και πρέπει να γίνουν πολλοί έλεγχοι και πολλές εξερευνήσεις. Αφήστε τον σκύλο να εξερευνήσει. Αφήστε το να πάρει μια γεύση από τη ζωή και αφήστε τον να τσεκάρει τα πράγματα. Είναι τελείως ακίνδυνο. Πρέπει να έχουμε όρια, όμως, βεβαιωθείτε ότι αυτά δεν τίθενται με τρόπο που ο σκύλος να είναι φυλακισμένος χωρίς ελευθερία να κινείται και να είναι ενεργητικός και να βρίσκει την άκρη μόνος του. Αν γίνει δύσκολος, αυτό που λέμε ξεροκέφαλος ή αψίθυμος, δεν είναι επειδή έχει σχεδιάσει να αναλάβει την ηγεσία ή να γίνει ο κυρίαρχος σκύλος, αλλά μάλλον, να εξερευνήσει και να ανακαλύψει πώς λειτουργούν τα πάντα. Ένας νεαρός σκύλος δεν θα γίνει αρχικός, ούτε καν που τον απασχολεί αυτό. Όμως, έχει την τάση να τσεκάρει τα πράγματα για να δει τις μορφές αντιδράσεων που θα δεχτεί αν το ξανασκεφτεί αργότερα. Μην αντιδράτε υπερβολικά! Το να γυρίσετε την πλάτη σας στον σκύλο και να τον αγνοήσετε, αρκεί – και θα λέει, σαν πράξη, πολλές περισσότερες λέξεις από ότι θα λέγατε αν του μιλούσατε. Ο ενήλικος σκύλος θα έκανε ακριβώς το ίδιο στον έφηβο σκύλο – θα του γυρνούσε την πλάτη και θα τον αγνοούσε.

Υπό καμία συνθήκη μην προβαίνετε σε σωματική τιμωρία προς τον σκύλο. Αποφύγετε τη σωματική δυσφορία όπως, π.χ. να τον αρπάξετε από το λαιμό και να τον κουνήσετε πέρα-δώθε, να τον αρπάξετε από τα μάγουλα όταν σας κοιτάζει στα μάτια, ή οποιαδήποτε άλλη βάναυση κι εκφοβιστική μέθοδο τιμωρίας. Παρατηρήστε το τι κάνουν τα ενήλικα σκυλιά με αυτοπεποίθηση, και αντιγράψτε το. Τα ενήλικα σκυλιά δίνουν στον έφηβο σκύλο να καταλάβει χωρίς να γίνουν βίαια – γυρίζουν την πλάτη τους και απομακρύνονται. Μπορεί να «φωνάξουν», όμως, δεν κάνουν τίποτε περισσότερο.



Γρυλίζει ο σκύλος σας; Υπέροχα! Αυτό σημαίνει ότι δεν τον έχετε τρομάξει ώστε να γίνει παθητικός και έτσι, έχει διατηρήσει ένα φυσιολογικό μέρος του τρόπου που έχει να επικοινωνεί. Το γρύλισμα δεν είναι επικίνδυνο, είναι απλά ένας τρόπος να ενημερώσει τους άλλους ότι αισθάνεται άβολα.

Όταν ο σκύλος γρυλίζει/μουγκρίζει/αρπάζει με τα δόντια

 

  1. Ήταν κάτι που κάνατε εσείς αυτό που προκάλεσε τον σκύλο; Προκλήσεις μπορεί να είναι –μεταξύ άλλων- τα εξής: το τράβηγμα του λουριού, φωνές και μαλώματα, άρπαγμα του σκύλου από το λαιμό, σπρώξιμο του σκύλου, τσίμπημα του σκύλου, αφαίρεση του φαγητού από τον σκύλο, ενόχληση του σκύλου στον ύπνο του ή όταν αναπαύεται, δόσιμο εντολών με άγρια φωνή, υπερβολικές απαιτήσεις από τον σκύλο, κράτημα του σκύλου σφιχτά, απότομο τίναγμα του λουριού, σκύψιμο πάνω από τον σκύλο και περπάτημα απευθείας πάνω σε ένα σκύλο που είναι δεμένος με λουρί.

  2. Φοβήθηκε από κάτι ο σκύλος; Τότε, αποφύγετε να ξανατρομάξει, διαφορετικά, η αμυντική αντίδρασή του απλά θα δυναμώνει συνέχεια.

  3. Το κάνει απλά και μόνο για να τσεκάρει την αντίδρασή σας; Γυρίστε του την πλάτη σας! Θα εγκαταλείψει την προσπάθειά του αμέσως. Σε μια τέτοια κατάσταση, τουλάχιστον ο ένας από τους δυο σας πρέπει να παραμείνει ψύχραιμος. Εξάλλου, είναι δεδομένο ότι οι περισσότερες διαμάχες μεταξύ σκύλων και ιδιοκτητών είναι αποτέλεσμα της προσπάθειας να κυριαρχήσουμε στον σκύλο, και όχι το αντίθετο. Η χρήση του «κάτσε» είναι ψυχολογικά σωστή όταν συμβαίνουν καταστάσεις διαμάχης. Είναι μια ουδέτερη στάση – ζητάει τη συνεργασία του σκύλου παρά την υποταγή του. Και το να καθήσει θα έρθει πιο φυσικά από οτιδήποτε άλλο, ακόμη και σε έναν σκύλο με υπερ-διέγερση.



Για να μάθει ένας νεαρός σκύλος τον αυτοέλεγχο, χρειάζεται να περάσει από μια διαδικασία μάθησης. Μπορούμε να τον βοηθήσουμε με το να απαιτήσουμε κάποια πράγματα από τον εαυτό μας:

  1. Ο σκύλος δεν γνωρίζει ποιες επιλογές έχει. Πρέπει να μάθουμε στο σκύλο ότι μπορεί να επιλέξει να καθίσει ήρεμα αντί να πηδάει, να τρέχει γύρω-γύρω και να τραβάει το λουρί. Εξαιτίας της κατάστασης, τα επίπεδα αδρεναλίνης στο σώμα είναι υψηλά και κάνουν το σκύλο να νιώθει άβολα την ίδια στιγμή, καθώς δεν ξέρει τι να κάνει γι’ αυτό. Μπορούμε να δείξουμε στο σκύλο και να του μάθουμε να ελέγχει την κατάσταση.

  2. Κινηθείτε με αργές κινήσεις. Χρησιμοποιήστε ήρεμες και αργές κινήσεις του σώματος. Μιλάτε ήρεμα και σιγανά. Η γλώσσα του σώματός σας και η συμπεριφορά σας θα πείσουν τον σκύλο.

  3. Μην μπερδεύετε τον αυτοέλεγχο και την σωματική βία. Ο αυτοέλεγχος είναι εκούσιος ενώ η σωματική βία δεν είναι. Αποφύγετε τις σπρωξιές, την καταπίεση, το τράβηγμα και την τιμωρία του σκύλου. Κρατάτε το λουρί χαλαρό. Η αντίδραση στην σωματική τιμωρία θα είναι μόνο αύξηση των επιπέδων στρες.

  4. Κάντε εξάσκηση στον αυτοέλεγχο σε όλες τις καταστάσεις. Αρχικά, εξασκηθείτε σε περιοχές χωρίς αντιπερισπασμούς, με μικρά μαθήματα και χαλαρό λουρί. Μην αφήνετε τον σκύλο να κάθεται για μεγάλο διάστημα, στην αρχή – οι μυς θα κουραστούν και θα πονάνε από το να κάθεται πολύ ώρα.

 


Έχουμε και άλλα βοηθητικά μέσα, όπως τα σήματα ηρεμίας και η ανταμοιβή του σκύλου για τη σωστή συμπεριφορά, για να αναφέρουμε ελάχιστα από αυτά. Μια μέρα, θα έχετε έναν ενήλικα σκύλο που ξέρει πώς να συμπεριφέρεται, που έχει αυτοέλεγχο και που επιθυμεί να συνεργαστεί. Αυτή η μέρα θα έρθει αν μεγαλώσετε τον σκύλο σας με σταδιακά αυξανόμενες απαιτήσεις τις οποίες να μπορεί να καλύψει. Να είσαστε ευγενικοί κι ευαίσθητοι – ο σκύλος σας χρειάζεται χρόνο να μεγαλώσει, όπως ακριβώς χρειαζόμαστε κι εμείς.

Μετάφραση: Κατερίνα Χατζηγιάννη ↑back


Πρόωρος Αποχωρισμός του Κουταβιού από τη Μάνα του

 

puppy.jpg
Όπως έχω αναφέρει πολλές φορές (σε κάθε κατάλληλη ευκαιρία και στο βιβλίο μου "Αρμονική Συμβίωση") τα κουτάβια που αποχωρίζονται από τη μητέρα τους (σκύλα) υπερβολικά νωρίς, χάνουν την ευκαιρία να διδαχθούν (από τη μητέρα τους και τα αδέρφια τους) διάφορα πράγματα που πρέπει να γίνουν σε αυτή την ηλικία και είναι απαραίτητα και χρήσιμα σε όλη τους τη ζωή.
Ακόμη και μετά τον απογαλακτισμό τους τα κουτάβια μαθαίνουν πολλά από τη συμβίωση αυτή. Μαθαίνουν πως να χρησιμοποιούν με προσοχή τα δόντια τους και να αναπτύσουν κοινωνικές συμπεριφορές. Μπορούμε να δίνουμε στη μάνα μια "διέξοδο φυγής" από τις συνεχείς ενοχλήσεις των κουταβιών αλλά να έχει και την δυνατότητα να περάσει χρόνο μαζί τους μέχρι να φύγουν για τους μελλοντικούς ανθρώπους - γονείς τους (8-9 βδομάδα). Η σκύλα- μητέρα αποφασίζει πόσο χρόνο θα αφιερώσει στα μικρά της. Αυτή και ο εκτροφέας πρέπει να φροντίζουν και για την επαφή των κουταβιών με άλλα , καλοπροαίρετα, σκυλιά.

Ένα από τα πολλά προβλήματα με τις "μαζικές εκτροφές κουταβιών - puppy mills" είναι ότι τα κουτάβια μεταφέρονται στους μεταπωλητές σε υπερβολικά μικρή ηλικία, πολλές φορές πριν κλείσουν μήνα.. Για μένα αυτό είναι σαν τα παιδιά που μεγαλώνουν σε ορφανοτροφείο χωρίς επίβλεψη. Όλα είναι ...εκτός ελέγχου.

Τα κουτάβια στις 49 μέρες (7 βδομάδες έχουν ολοκληρώσει την νευρολογική τους ανάπτυξη αλλά η μάθηση βεβαίως συνεχίζεται. Οι μητέρες - σκύλες βάζουν "φρένο" στα πιο ζωηρά κουτάβια και ενθαρρύνουν τα ντροπαλά. Τα κουτάβια μαθαίνουν να προσέχουν τις κινήσεις και τις διαθέσεις των μεγάλων σκύλων. Τα μαθήματα της διατροφής, της καθαριότητας και κοινωνικοποίησης συνεχίζονται. Δείχνουν στα κουτάβια ποιο κλαράκι είναι κατάλληλο για μάσημα, ποια έντομα να κυνηγήσουν, πως να χαιρετούν τους ανθρώπους και ζώα, πως να ζουν με άλλα σκυλιά.

Επιμένω ότι είναι πολύ σημαντικό να παραμείνουν τα κουτάβια με τη μητέρα τους μέχρι την ηλικία των 8 (τουλάχιστον) βδομάδων. ↑back


Όταν Δαγκώνουν τα Σκυλιά


Ακόμα και το πιο μικρό και γλυκό κουτάβι, μπορεί να δαγκώσει αν το προκαλέσουμε. Αυτό ισχύει για την πλειοψηφία των σκύλων. Δυστυχώς, κάποιοι ιδιοκτήτες συμβάλλουν στην επιθετικότητα των σκύλων τους και την χρησιμοποιούν ως σύμβολο δύναμης.

Από τα απλά δαγκωματάκια μέχρι τα σοβαρά δαγκώματα και τις επιθέσεις από σκύλους, τα δαγκώματα των σκύλων είναι ένα σοβαρό πρόβλημα. Τα θύματα από δαγκώματα σκύλων που απαιτούν ιατρική περίθαλψη στις Η.Π.Α αριθμούν στα 500,000 μέχρι 1 εκατομμύριο το χρόνο. Αμέτρητα δαγκώματα όμως δεν αναφέρονται και ούτε περιθάλπονται. Περίπου δώδεκα άνθρωποι πεθαίνουν κατά μέσο όρο κάθε χρόνο από δάγκωμα σκύλου.

Ευτυχώς, υπάρχουν κάποια βήματα που μπορούμε να ακολουθήσουμε αν θέλουμε να αποφύγουμε αυτό το πρόβλημα.

Ποιόν δαγκώνουν?

Τα παιδιά αποτελούν παραπάνω από το 60% των θυμάτων από δαγκώματα σκύλων. Το national Centers for Disease Control and Prevention των Η.Π.Α. εκτιμά ότι το ½ όλων των παιδιών ηλικίας 12 χρονών και κάτω έχουν δαγκωθεί από σκύλο.
Οι ηλικιωμένοι και οι άνθρωποι που προσφέρουν υπηρεσίες σε σπίτια - όπως οι ταχυδρόμοι – είναι μια κατηγορία ανθρώπων που βρίσκεται υψηλά στη λίστα των θυμάτων που δαγκώνονται συχνά από σκύλους.

Τι πρέπει να κάνει ένα ιδιοκτήτης σκύλου?

Μελετήστε προσεκτικά την επιλογή σκύλου
. Πριν και μετά την επιλογή, ο κτηνίατρός σας είναι η καλύτερη πηγή πληροφοριών σχετικά με τη συμπεριφορά και την καταλληλότητα.

Κοινωνικοποιήστε το σκύλο σας από κουτάβι, έτσι ώστε να αισθάνεται άνετα γύρω από ανθρώπους και άλλα ζώα. Φέρτε το κουτάβι σας αντιμέτωπο με διάφορες καταστάσεις σταδιακά και κάτω από ελεγχόμενα περιβάλλοντα; συνεχίστε την κοινωνικοποίηση σε καθημερινή βάση όσο μεγαλώνει και ενηλικιώνεται. Να είστε πολύ προσεκτικοί, αν δεν είστε σίγουροι για το πως θα αντιδράσει στην πολυκοσμία ή σε ένα πολυσύχναστο δρόμο. Μη βάζετε το σκύλο σας σε θέση που μπορεί να νιώσει ότι απειλείται ή ενοχλείται.

Εκπαιδεύστε το σκύλος σας. Οι βασικές εντολές "κάτσε," "μείνε," "όχι" και "έλα" μπορούν να συνδυαστούν με δραστηριότητες που θα αρέσουν στο σκύλο και εσάς έτσι ώστε να χτίσουν έναν ισχυρό δεσμό υπακοής και εμπιστοσύνης μεταξύ σας. Μην παίζεται επιθετικά παιχνίδια όπως πάλη, tug-of-war.

Έχετε το σκύλο σας υγιή. Έχετε το σκύλο σας εμβολιασμένο από λύσσα και άλλες μολυσματικές ασθένειες που μπορεί να προληφθούν. Ο έλεγχος για παράσιτα (αποπαρασίτοση) είναι απαραίτητος. Τα παράσιτα ή κάποια ασθένεια παίζουν σημαντικό ρόλο για το πως αισθάνεται και συμπεριφέρεται ο σκύλος σας.

Στειρώστε το σκύλο σας.
Είναι γεγονός: Τα στειρωμένα σκυλιά είναι λιγότερο πιθανόν να δαγκώσουν. Να είστε υπεύθυνος ιδιοκτήτης σκύλου. Τσιπάρετε το σκύλο σας, όπως ορίζει ο νόμος. Τα σκυλιά είναι κοινωνικά ζώα; είναι σημαντικό να περνάτε χρόνο μαζί τους. Τα σκυλιά που μένουν συχνά μόνα τους έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να αναπτύξουν προβλήματα συμπεριφοράς.

Να είστε σε ετοιμότητα.
Γνωρίζετε το σκύλο σας. Λογικά μπορείτε να αναγνωρίσετε συμπτώματα ασθενειών που μπορεί το σκυλί σας να έχει. Θα πρέπει όμως να προσέχετε και για σημάδια που δείχνει ο σκύλο σας όταν νιώθει άβολα ή σημάδια επιθετικότητας.

Πως μπορεί η οικογένειά μου και εγώ να αποφύγουμε το δάγκωμα σκύλου?

Πρέπει να είστε προσεκτικοί με ξένα σκυλιά και να συμπεριφέρεστε με σεβασμό στο σκύλο σας. Επειδή τα παιδία είναι τα πιο συχνά θύματα, οι γονείς θα πρέπει:


Τα παιδία δεν θα πρέπει να μαθαίνουν να πλησιάζουν ξένα σκυλιά. Θα πρέπει να ζητάνε την άδεια του ιδιοκτήτη για να χαϊδέψουν ένα σκυλί.

Άλλες συμβουλές που μπορεί να εμποδίσουν ή να σταματήσουν μια επίθεση σκύλου:


Μην τρέχετε δίπλα από ένα σκύλο.
Τα σκυλιά λατρεύουν τα κυνηγάνε και να πιάνουν πράγματα. Μην τα προκαλείται να ενθουσιάζονται υπερβολικά η να γίνονται επιθετικά.

Ποτέ μην ενοχλείται ένα σκύλο που φροντίζει τα κουτάβια του, κοιμάται ή τρωει.

Αν ένα σκυλί σας πλησιάσει για να σας μυρίσει – μείνετε ακίνητοι.
Στις περισσότερες περιπτώσεις το σκυλί θα φύγει όταν καταλάβει ότι δεν αποτελείται απειλή γι’ αυτό.

Αν απειλήστε από ένα σκυλί, παραμείνετε ψύχραιμοι.
Μην φωνάξετε. Αν πείτε οτιδήποτε, μιλήστε ήρεμα και σταθερά. Αποφύγετε το κοίταγμα στα μάτια. Προσπαθήστε να παραμείνετε ακίνητοι, ή να οπισθοχωρήσετε σιγά σιγά μέχρι να το χάσετε από το οπτικό πεδίο σας. Μην γυρίσετε την πλάση και τρέξετε.

Αν πέσετε ή σας ρίξει κάτω, μαζευτείτε σαν μπάλα με τα χέρια στο κεφάλι και το σβέρκο. Προστατέψτε το πρόσωπό σας.

Τι πρέπει να κάνω αν το σκυλί μου δαγκώσει κάποιον?


Ακόμα και αν το δάγκωμα είναι δικαιολογημένο (μπορεί κάποιος να πάτησε την ουρά του σκύλου), είναι απαραίτητο να αναλάβετε τις ευθύνες των πράξεων του σκύλου σας ακολουθώντας τα παρακάτω βήματα:

Περιορίστε το σκύλο αμέσως
. Πάρτε το από την τοποθεσία του συμβάντος. Περιορίστε τον.

Ελέγξτε την κατάσταση του θύματος.
Πλύνετε τις πληγές με σαπούνι και νερό. Θα πρέπει να ζητηθεί ιατρική συμβουλή για να εκτιμηθεί ο κίνδυνος λύσσας ή άλλων μολύνσεων. Καλέστε το 166 αν χρειάζεται βοήθεια γιατρού.

Παρέχετε σημαντικές πληροφορίες:
Το όνομα και τη διεύθυνση και πληροφορίες σχετικά με τα εμβόλια του σκύλου σας, όπως πότε έκανε εμβόλιο λύσσας. Αν δεν έχει γίνει πρόσφατα εμβόλιο για λύσσα, το άτομο που έχει δαγκωθεί θα πρέπει να κάνει αντιλυσσικό εμβόλιο.

Συμμορφωθείτε με τη νομοθεσία
για την αναφορά τέτοιων περιστατικών.

Συμβουλευτείτε το γιατρό σας σχετικά με την συμπεριφορά του σκύλου και τι θα πρέπει να κάνετε για εμποδίσετε να συμβούν παρόμοια περιστατικά στο μέλλον.

Αν είστε εσείς το θύμα
– περιποιηθείτε τις πληγές.

Αν το σκυλί σας, σας δαγκώσει, περιορίστε το αμέσως και ελέγξτε πότε έγιναν τα τελευταία του εμβόλια.

Αν κάποιο άλλο σκυλί σας δαγκώσει, ζητήστε να σας χορηγήσουν ιατρική βοήθεια αν κριθεί απαραίτητο και κάντε αντιλυσσικό και αντιτετανικό εμβόλιο αν δεν γνωρίζετε το σκύλο ή αν ο σκύλος δεν έχει κάνει εμβόλια.

Τα σκυλιά είναι καταπληκτική συντροφιά. Ο υπεύθυνος ιδιοκτήτης όχι μόνο μειώνει τον αριθμό δαγκωμάτων από σκύλο αλλά εμπλουτίζει και τη σχέση που έχει με το σκύλο του. ↑back


Ο Εκπαιδευτής δεν είναι ... "Μάγος"

Πολλές φορές διαπιστώνω ότι αρκετοί φίλοι ιδιοκτήτες σκύλων μας βάζουν (τους εκπαιδευτές) σε ένα θρόνο που δεν μας ανήκει. Ο εκπαιδευτής (γενικότερα ο κάθε εκπαιδευτικός) δεν είναι ούτε ...θεός , ούτε "μάγος". Ούτε όλα τα ξέρει, ούτε όλα μπορεί να τα διορθώσει. Έχουν την προσδοκία/ άποψη ότι "κάποια στιγμή θα τηλεφωνήσω στον εκπαιδευτή και θα μου ρυθμίσει το προβληματάκι που έχω με τον Ράμπο". Με αυτή τη σκέψη / δικαιολογία, καθυστερούν συνεχώς την προσπάθεια επίλυσης ενός προβλήματος , -που όταν είναι στην αρχή του, οι πιθανότητες επιτυχίας είναι σαφέστατα πολύ περισσότερες- δίνοντας προτεραιότητα στις διακοπές τους, στην φραπεδιά με τους φίλους στην πλατεία, στο ποδοσφαιρικό ντέρμπυ της πιο κάτω Κυριακής. Είναι σαν είμαστε στην αρχή μιας πυρκαγιάς, και επειδή ξέρουμε ότι υπάρχει η πυροσβεστική υπηρεσία, δεν αντιδρούμε άμεσα, και αφήνουμε για μερικές μέρες τη φωτιά να καίει ανεξέλεγκτα, πριν ενημερώσουμε τις αρμόδιες αρχές.

Κάθε πρόβλημα είναι καλό να προλαμβάνεται και να αποτρέπεται. Ο σύγχρονος εκπαιδευτής στοχεύει στην πρόληψη. Αλλά για να γίνει αυτό εφικτό, θα πρέπει να τον καλέσει ο ιδιοκτήτης όταν το κουτάβι είναι μικρό -ιδανικά πριν ακόμη το αποκτήσει. Πολλές έρευνες έχουν γίνει που αποδεικνύουν το πόσο σημαντικό είναι να γίνουν ορισμένα πράγματα στις πρώτες βδομάδες της ζωής του σκυλιού.

Η χρησιμότητα μιας εκπαιδευτικής συμβουλής καθορίζεται μεν , με το αν είναι σωστή αλλά και με το αν δίνεται και εφαρμόζεται στο σωστό χρόνο. Το να μου πει κάποιος ότι ήταν μια μπανονόφλουδα στο δρόμο, αφού ήδη την έχω πατήσει και έχω σπάσει το πόδι μου, μικρή βοήθεια μου δίνει. Και αν έχω ήδη σπάσει το πόδι μου, κανείς δεν μπορεί , ούτε ο καλύτερος χειρούργος του κόσμου, να μου το κάνει όπως ήταν πριν.

Το ίδιο συμβαίνει και με τη συμπεριφορά των σκύλων. Σε μερικά πράγματα υπάρχει όντως η δυνατότητα για άμεση και σχεδόν οριστική εξάλειψη του προβλήματος. Σε μερικά άλλα όμως, η δυνατότητα αυτή είναι ισχνή και οι ρεαλιστικές δυσκολίες καθιστούν την "θεραπεία" ελλιπή, ετεροχρονισμένη, δύσκολη, κοπιαστική, αναποτελεσματική, χρονοβόρα και πολυέξοδη.

Με αυτό δεν θέλω να νομιστεί ότι αποτρέπω τους φίλους ιδιοκτήτες σκύλων από την προσπάθεια να βελτιώσουν τη συμπεριφορά του ζώου τους όταν είναι επικίνδυνη, προβληματική, ενοχλητική. Απεναντίας είναι χρέος και καθήκον τους να καλύψουν το πρόβλημα που δημιουργήθηκε από δική τους αμέλεια και μερικές φορές ανευθυνότητα και μάλιστα άμεσα.

Αυτό που θέλω να κάνω γνωστό και να τονίσω είναι ότι η πρόληψη και η έγκαιρη επέμβαση είναι εξαιρετικά πιο αποτελεσματικές από όλες τις καθυστερημένες προσπάθειες. Ο εκπαιδευτής σκύλων είναι κάποιος που γνωρίζει περισσότερα πράγματα σχετικά με την εκπαίδευση σκύλων και οι συμβουλές του είναι πολύ πιο αποτελεσματικές όταν δοθούν έγκαιρα. Η διόρθωση προβληματικών συμπεριφορών (επιθετικότητα, φοβία, έλλειψη εμπιστοσύνης κ.λ.π.) είναι σοφότερο να τις θεωρούμε κάτι το οποίο πρέπει να το προλαμβάνουμε παρά κάτι το οποίο "καλά μωρέ , αν προκύψει, τότε θα δούμε. Θα πάρω τον δείνα εκπαιδευτή και θα τον ρωτήσω. Θα μου δώσει τη λύση".

Μακάρι ο εκπαιδευτής να ήταν μάγος. Θα μπορούσε με το μαγικό του ραβδάκι να κάνει όλα τα σκυλιά του κόσμου ... Λάση. Πιστέψτε με , και σας μιλώ από πρώτο χέρι εμπειρία, τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι. Ο εκπαιδευτής προσπαθεί να βελτιώσει μια κατάσταση. Το ποσοστό βελτίωσης διαφέρει πολύ κατά περίπτωση και επηρεάζεται από πάρα πολλούς παράγοντες. Μερικούς παράγοντες μπορούμε και τους ελέγχουμε (μερικώς ή πλήρως), μα υπάρχουν πολλοί που είναι εκτός ελέγχου και καθιστούν την "θεραπεία " του προβλήματος ρεαλιστικά δύσκολη.

Το κάθε σκυλί δικαιούται ,και του οφείλουμε, μια εκπαίδευση. Ας του την δώσουμε εγκαίρως, όταν έχει περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας (σε μικρή ηλικία , από δυο μηνών, κατά τους μήνες διαμόρφωσης του χαρακτήρα του και των συνηθειών του, και όχι όταν "ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι". ↑back


Κοινωνικοποίηση Τώρα!!!

Το πιο σημαντικό ίσως προσόν ενός σκύλου-συντρόφου είναι να τα πηγαίνει καλά με άλλους ανθρώπους και σκυλιά. Η κοινωνικότητα δεν είναι προσόν ορισμένων φυλών, αλλά όλων των σκύλων. Αρκεί να κατανοήσουμε από νωρίς την σημασία της και να δώσουμε στον σκύλο τα κατάλληλα ερεθίσματα ώστε κατά την ανάπτυξη αλλά και την ενήλικη ζωή του να αναπτύξει την κοινωνικότητα του.

Η επαφή του ζώου από μικρή ηλικία με άλλα σκυλιά αλλά και ανθρώπους είναι απαραίτητη. Η βασική προϋπόθεση είναι να εξασφαλίσουμε τις σωστές συνθήκες ώστε οι επαφές αυτές να είναι ευχάριστες εμπειρίες για όλους.

Από την ηλικία της γέννησης το σκυλί μαθαίνει να συναναστρέφεται με τους γύρω του, αλλά και να ακολουθεί κάποιους κανόνες συναναστροφής. Τους δυο πρώτους μήνες της ζωής τους την δουλειά αυτή αναλαμβάνει η μητέρα τους αλλά και ο εκτροφέας.

Από την ηλικία των δύο μηνών και μετά θα πρέπει εμείς να συνεχίσουμε την δουλειά που έχει ήδη γίνει. Θα πρέπει να φέρνουμε το κουτάβι σε επαφή με άλλους ανθρώπους όλων των ηλικιών. Οι επαφές αυτές θα πρέπει να είναι μικρές σε διάρκεια, και ήρεμες στον τρόπο προσέγγισης. Ένα χάδι ή ένα μεζεδάκι από διαφορετικούς ανθρώπους κάθε μέρα είναι αρκετό για να έχουμε έναν ισορροπημένο ενήλικα σκύλο.

Ιδιαίτερη προσοχή θέλει η επαφή του κουταβιού με παιδιά. Τα σκυλιά αγαπάνε ότι γνωρίζουν με όμορφο τρόπο. Αν δεν τα έχουμε φέρει σε επαφή με παιδιά δεν μπορεί να περιμένουμε να τα λατρέψουν όποια στιγμή τα δουν. Πρέπει να μάθουμε στα παιδιά να έρχονται σε επαφή αλλά και να παίζουν ήρεμα με το κουτάβι, χωρίς να το εξουθενώνουν αλλά και χωρίς να γίνονται άτσαλα μαζί του. Με αυτό τον τρόπο μαθαίνει όχι μόνο ο σκύλος μας αλλά και τα παιδιά για το πως θα πρέπει να φέρονται στους σκύλους με τους οποίους έρχονται σε επαφή. Πράγμα πολύ σημαντικό αν αναλογιστούμε ότι τα παιδιά είναι τα κύρια θύματα δαγκωμάτων από σκύλους, κυρίως λόγω της ελλιπής πληροφόρησης και της άτσαλης συμπεριφοράς τους προς τα σκυλιά.

Η επαφή με άλλα σκυλιά θα πρέπει να κινείται στα ίδια πλαίσια. Τα σκυλιά που γνωρίζουμε στο κουτάβι θα πρέπει να είναι ήπια, φιλικά σκυλιά. Ποτέ δεν το αφήνουμε να παίξει μαζί τους παραπάνω από όσο αντέχει, και δεν αφήνουμε τα πράγματα να γίνουν άγρια.

Η κοινωνικοποίηση δεν είναι κάτι που σταματάει σε κάποια φάση της ζωής του σκύλου. Ο σκύλος είναι κοινωνικό ζώο και πάντα αναζητά την επαφή και το παιχνίδι με άλλους ανθρώπους και σκύλους. Θα πρέπει αν όχι σε καθημερινή βάση τουλάχιστόν σε τακτά χρονικά διαστήματα να φροντίζουμε να τους δίνουμε αυτή την δυνατότητα.

Αν παρά τη καλή σας διάθεση δεν μπορείτε για διάφορους λόγους να καταφέρετε κάτι τέτοιο μόνοι σας, το Stardogs σε συνεργασία με τις εκπαιδεύτριες Ελένη Γιατίλη και Μαρίνα Γαρμπή, οργανώνει κάθε Σαββατοκύριακο με αφετηρία τις εγκαταστάσεις του, βόλτες κοινωνικοποίησης και δραστηριοτήτων για σκυλιά (και τους συνοδούς τους) όλων των ηλικιών. Ελάτε να γνωριστούμε, να παίξουμε, να διασκεδάσουμε.

Για πληροφορίες και κρατήσεις θέσεων επικοινωνήστε:

Ελένη Γιατίλη: 6974 029 029
Μαρίνα Γαρμπή: 6974 198 726

Ή με τα τηλέφωνα του Stardogs:
210 60.29.053 & 6945 954 564↑back

Οι Οχτώ Τρόποι Αλλαγής Συμπεριφοράς

Οτιδήποτε κάνετε για να απαλλαγείτε από μια συμπεριφορά που δεν επιθυμείτε, θα ανήκει σε μια από τις ακόλουθες οχτώ μεθόδους. Οι πρώτες τέσσερις είναι οι «κακές νεράϊδες», δηλ. οι μέθοδοι που δεν περιλαμβάνουν κανένα ίχνος καλοσύνης ή δεν έχουν κανένα ιδιαίτερο αποτέλεσμα για να τις προτείνουμε. Οι δεύτερες τέσσερις είναι οι «καλές νεράϊδες», δηλ. οι προσεγγίσεις που περιλαμβάνουν θετική ενίσχυση συμπεριφοράς και κάποια κατανόηση συμπεριφοράς, και οι οποίες προτείνονται ιδιαίτερα για χρήση. Αυτό το υλικό, ιδιαίτερα προσαρμοσμένο για τον ιδιοκτήτη σκύλων έκθεσης, βασίζεται στο Κεφάλαιο 4 του βιβλίου της Karen Pryor, “Don’t Shoot The Dog”. Μέθοδος 1η. Πυροβολήστε το ζώο.

Αυτή η μέθοδος έχει σίγουρα αποτέλεσμα. Ξεφορτωθείτε το ζώο, με οποιοδήποτε τρόπο, και δεν θα χρειαστεί να ασχοληθείτε με τη συγκεκριμένη συμπεριφορά ποτέ ξανά. Η Μέθοδος Νο. 1 είναι μια συνήθης λύση, στον κόσμο των σκύλων εκθέσεων, για τους σκύλους που «δεν θέλουν να εκθειάσουν τον εαυτό τους». Δώστε αυτόν τον σκύλο και αγοράστε έναν καινούριο και ακριβότερο σκύλο.


Μέθοδος 2η. Τιμωρία.

Η αγαπημένη μέθοδος όλων των ανθρώπων, παρά το γεγονός ότι σχεδόν ποτέ δεν έχει αποτελέσματα. Στον στίβο της έκθεσης το τράβηγμα του λουριού αποτελεί την πιο κοινή τιμωρία (βέβαια, ονομάζεται «διόρθωση») όμως, έχω επίσης, ανθρώπους να πατάνε πάνω στα σκυλιά τους, να τραβάνε τα πόδια των σκυλιών του, να κλωτσάνε τα σκυλιά στα πλευρά τους, και να τους τραβάνε τα αυτιά επειδή δεν προσέχανε, για αποτυχία σε υπακοή μιας εντολής και για άσχημη συμπεριφορά, όπως π.χ. γρύλισμα προς τον χειριστή του σκύλου. Η τιμωρία δεν βελτιώνει την συμπεριφορά ενός σκύλου εκθέσεων.


Μέθοδος 3η. Αρνητική ενίσχυση συμπεριφοράς.

Αυτό δεν σημαίνει να κάνεις κάτι αρνητικό στον σκύλο όταν αυτός κάνει λάθος. Σημαίνει να αφαιρείς/απομακρύνεις κάτι αρνητικό όταν ο σκύλος κάνει κάτι σωστά. Για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια του «στησίματος» στον στίβο, πολλοί χειριστές κρατάνε το λουρί ψηλά πάνω από το κεφάλι του σκύλου, τραβώντας τον σκύλο προς τα πάνω. Μια σωστή χρήση της αρνητικής ενίσχυση θα ήταν το χαλάρωμα του λουριού κάθε φορά που ο σκύλος κρατάει ψηλά το κεφάλι του με τη θέλησή του.


Μέθοδος 4η Εξάλειψη.

Το να αφήνεις τη συμπεριφορά να εξαφανίζεται από μόνη της. Για παράδειγμα, η διάθεση για παιχνίδι σε ένα κουτάβι και ο υπερβολικός ενθουσιασμός του κάθε σκύλου που κάνει την πρώτη του εμφάνιση σε στίβο έκθεσης, θα εξαφανιστεί με ή χωρίς την εκπαίδευση, καθώς ο σκύλος ωριμάζει και συνηθίζει στο περιβάλλον των εκθέσεων. Η χρήση του κλίκερ για την ηρεμία, ή η εκπαίδευση συγκεκριμένων συμπεριφορών με τη χρήση κλίκερ όπως π.χ. η συγκέντρωση πάνω σε ένα στόχο, μπορεί να επιταχύνει τη διαδικασία απευεσθητοποίησης και να βοηθήσει στην εξάλειψη υπερβολικών αντιδράσεων.


Μέθοδος 5η Εκπαιδεύστε μιας ασυμβίβαστης συμπεριφοράς.

Ο σκύλος μυρίζει το έδαφος όλη την ώρα που βρίσκεται στον στίβο; Κάντε κλικ όποτε κρατάει τη μύτη του στον αέρα για δύο βήματα, μετά τρία, μετά πέντε, μετά για να διασχίσει τον στίβο, μετά για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και μεγαλύτερο. Ο σκύλος «πληρώνεται» για να κρατάει το κεφάλι του ψηλά. Δεν μπορεί να το κάνει αυτό και να μυρίζει το έδαφος παράλληλα. Τελικά, μόνο το να του φοράτε το λουρί της έκθεσης και τον οδηγό μπορεί να γίνει το στοιχείο που θα του λέει «Κράτα τη μύτη σου μακριά από το έδαφος». Η εκπαίδευση μιας ασυμβίβαστης συμπεριφοράς και η ανταμοιβή γι’ αυτή, με τις λιχουδιές που επιτρέπεται να έχει κάποιος στον στίβο της έκθεσης, είναι πολύ πιο αποτελεσματικός τρόπος από ότι η τιμωρία του σκύλου επειδή μυρίζει το έδαφος (μέθοδος η οποία ενθαρρύνει τον σκύλο να προσπαθεί να χώσει τη μύτη του στο έδαφος κρυφά όταν εσείς δεν τον κοιτάζετε» ή η σωματική παρέμβαση ή το τράβηγμα του κεφαλιού του σκύλου στον αέρα με τον οδηγό, εξαιτίας του οποίου θα καταλήξετε με βγαλμένο ώμο μέχρι το τέλος της έκθεσης.



Μέθοδος 6η. Ονοματίστε τη συμπεριφορά με μια συνθηματική λέξη.

(Μετά, σχεδόν ποτέ δε λέτε τη συνθηματική λέξη). Αυτός είναι ένας όμορφος τρόπος για να απαλλαγείτε από κάποια ανεπιθύμητη συμπεριφορά, όμως και τόσο αντι-διαισθητικός, που οι περισσότεροι άνθρωποι απλά δεν μπορούν ούτε να την προσπαθήσουν. Κάντε κλικ για την συμπεριφορά, κάντε τον σκύλο να κάνει την συμπεριφορά για το κλικ. Προσθέστε μια συνθηματική λέξη. Ενισχύστε τη συμπεριφορά όταν λέτε τη συνθηματική λέξη, αγνοήστε την συμπεριφορά όταν δεν λέτε τη λέξη. Η συμπεριφορά θα εξαφανιστεί εκτός κι αν πείτε τη συνθηματική λέξη. Αυτός είναι ένας τρόπος για να απαλλαγείτε από τις κουταβίσιες συμπεριφορές που χρησιμοποιούν τα σκυλιά για να «σας καταφέρουν», όπως το συνεχές γλείψιμο του προσώπου, το να ακουμπάνε την πατούσα τους επάνω σας και να ικετεύουν π.χ. γιαφαγητό, το να πηδάνε επάνω σας, το να μυρίζουν «ιδιαίτερα» μέρη του ανθρώπινου σώματος, το γάβγισμα και το κλαψούρισμα, το γρατζούνισμα στις πόρτες και (πιστέψτε με) η υποτακτική ούρηση. Αυτές είναι όλες εγγενείς συμπεριφορές από τα κουτάβια προς τους ενήλικους σκύλους, τις οποίες συχνά εντείνουμε τόσο με το να θυμώνουμε όσο και με την ακούσια ενίσχυση.

Μέθοδος 7η. Διαμορφώστε την Απουσία της συμπεριφοράς.
Ενισχύστε οτιδήποτε δεν είναι η ανεπιθύμητη συμπεριφορά. Αυτή η μέθοδος είναι ιδιαίτερα κατάλληλη για τα φοβικά ή επιθετικά σκυλιά. Αν ο σκύλος κάνει οτιδήποτε φυσιολογικό, κάντε κλικ. Και δώστε του λιχουδιά. Φροντίστε η διάρκεια των μαθημάτων να είναι μικρή, οι ενισχύσεις να δίνονται τακτικά και έντονα, τουλάχιστον μία κάθε δέκα δευτερόλεπτα, και επαναλάβετε όποτε θέλετε.


Μέθοδος 8η. Αλλάξτε το κίνητρο.
Παράδειγμα: ο σκύλος στον κήπο που γαβγίζει όλη τη νύχτα, ενοχλεί τους γείτονες. Αυτός είναι ένας σκύλος που φοβάται και νιώθει μόνος. Αφήστε τον σκύλο να κοιμηθεί μέσα στο σπίτι σας. Το πρόβλημα λύθηκε. Ωστόσο, πολύ συχνά, οι μοντέρνοι ιδιοκτήτες σκύλων προσπαθούν να λύνουν τα προβλήματα συμπεριφοράς μέσω της ανάλυσης ή της εξήγησης του γιατί ο σκύλος δεν συμπεριφέρεται σωστά. Με εξαίρεση των ανωμαλιών συμπεριφοράς που οφείλονται σε γεννετικά χαρακτη-ριστικά (που είναι δύσκολο να διαγνωστούν και να καθοριστούν), είναι σπάνια παραγωγικό το να ρωτάει κανείς γιατί ένας σκύλος κάνει αυτό που κάνει. Προσδιορίστε τη συμπεριφορά (όχι την αιτία της συμπεριφοράς). Έπειτα, προσδιορίστε κάτι που μπορείτε να ενισχύσετε το οποίο θα αντικαταστήσει αυτή τη συμπεριφορά και αυτά που δεν θέλετε θα εξαφανιστούν από μόνα τους. ↑back


Καταστροφή Πραγμάτων όταν το Κουτάβι Μένει Μόνο του στο Σπίτι

Ερώτηση:

Αγαπητό StarDogs

Πρόκειται να γίνουμε ιδιοκτήτες ενός σκυλιού δυο ετών, διασταύρωση Λάμπραντορ με Χάσκυ. Θα το πάρουμε εμείς γιατί οι τωρινοί ιδιοκτήτες τους δεν έχουν χρόνο για να ασχοληθούν με το σκυλί. Το μόνο πρόβλημα που μας ανέφεραν είναι οι καταστροφές που προκαλεί μέσα στο σπίτι όταν το αφήνουν μόνο , είτε είναι νύχτα ή ημέρα.
Το δένουν για να εμποδίσουν τις καταστροφικές του συνήθειες. Προσωπικά δεν μου αρέσει καθόλου η ιδέα να έχω δεμένο το σκυλί όλη μέρα. Προτιμώ να μην το πάρω σε αυτή την περίπτωση. Μήπως έχετε καμιά ιδέα που θα μπορούσε να μας βοηθήσει να αποφύγουμε το μάσημα των αντικειμένων? Μεγάλωσα με σκυλιά αλλά ποτέ δεν είχα τέτοιο πρόβλημα με ενήλικα σκυλιά. Θα πάρω άδεια για την πρώτη εβδομάδα που θα έρθει σπίτι. Αλλά όπως καταλαβαίνετε αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί για πολύ. Υπάρχει δυνατότητα να τον αφήσω σε ένα μεγάλο διάδρομο όπου δεν έχει πολλά πράγματα να χαλάσει αλλά είναι αυτό καλή ιδέα? Τι θα μου προτείνατε? Σας ευχαριστώ


Μαρία Καραφέσκου, Γλυφάδα



Αγαπητή Μαρία

Η απάντηση στο ερώτημα που θέσατε, δεν είναι και τόσο απλή.Η πρώτη προσέγγιση του καταστροφισμού θα πρέπει να είναι ο προσδιορισμός έστω και της επιφανειακής αιτίας.

Οφείλεται,πχ σε απουσία περιβαλλοντικών ερεθισμάτων ?η λύση είναι-περισσότερη άσκηση -συντροφία με άλλους σκύλους-εύκολη πρόσβαση σε κάποιο επιτρεπτό αντικείμενο- παιχνίδι.

Αν οφείλιται στην απογοήτευση που προκαλεί κάποιος φραγμός (σκυλί απ έξω)ή η ανησυχία που προκαλεί ο αποχωρισμός απο τον ιδιοκτήτη .Μια λύση είναι η χορήγηση ηρεμιστικών φαρμάκων ή βοτάνων.Εκεί όμως που χρειάζεται να δοθεί προσοχή είναι ο βαθμός προσκόλλησης του σκύλου στιν ιδιοκτήτη.Η εξάρτηση πρέπει να μειωθεί προοδευτικά με επίδειξη αδιαφορίας απο τον ιδιοκτήτη προς τον σκύλο πριν την αναχώρηση και μετά την επιστροφή του στο σπίτι.(15-20 λεπτά)

Στις περιπτώσεις που η αιτία είναι η μοναξιά- πλήξη πέρα από την ανθρώπινη παρέα μπορεί να χρησιμοποιηθούν και άλλα ζώα αν τα πάει καλά.

Αν πάλι το στρές είναι η αιτία το πρόβλημα μπορεί να αντιμετοπιστεί με διάφορα επιτρεπτά αντικείμενα(κόκαλα-σχοινιά)προσοχή όμως τα αντικείμενα να μη μοιάζουν με καινούρια απογορευμένα πράγματα γιατί το σκυλί δεν μπορεί να κάνει τον διαχωρισμό.

Κλείνωντας ως μέσο θεραπείας του ζώου θα πρέπει να αποκλειστεί η τιμωρία που το μόνο που επιτυγχάνει είναι η αύξηση της ταραχής του ζώου.Οιδιοκτήτης με την βοήθεια επαγγελματία εκπαιδευτή πρέπει να εκπαιδέυσει υπομονετικά το σκυλί να κάθεται ήρεμο στο σπίτι στην διάρκεια της απουσίας του προοδευτικά και πάντοτε μέσω της ανταμοιβής.

Κώστας Γιαννόπουλος
StarDogs, Άργος - Ναύπλιο↑back

Τα Βασικά της Επιθετικότητας των Ζώων (Σκύλων)


Μέρος της επικοινωνίας των ζώων είναι τα γρυλίσματα, το «δείξιμο» των δοντιών, οι απόπειρες δαγκώματος, το «τσίμπημα» με τα μπροστινά δόντια , ακόμη και τα δαγκώματα τα ίδια. Όλα τα παραπάνω παρατηρούνται ακόμη και στις πιο «ήρεμες» ράτσες σκύλων.

Βρίσκουμε τις παραπάνω συμπεριφορές τρομακτικές και μερικές φορές δεν ξέρουμε τι να κάνουμε. Δυστυχώς υπάρχει μεγάλη παραπληροφόρηση και λανθασμένη εκτίμηση του τι συνιστά «Επιθετική Συμπεριφορά». Πολύ συχνά , αυτό που ονομάζουμε «επιθετικότητα» είναι στην πραγματικότητα μια χρήσιμη και γεμάτη σημασία επικοινωνία που στοχεύει στην αποφυγή και περιορισμό της βίας. Πολλές φορές αγνοούμε το γεγονός ότι το σκυλί χρειάζεται να συμπεριφερθεί / επικοινωνήσει με απειλητικό τρόπο (προς ανθρώπους ή άλλα ζώα) και ότι υπάρχει κάποιος λόγος / αιτία.
Κατά την γνώμη μου, η συμπεριφορά των σκύλων – ειδικά αυτή που μας προκαλεί φόβο – συχνά δεν είναι κατανοητή από τον άνθρωπο και έτσι δημιουργεί εντάσεις και προστριβές και στις δυο άκρες του λουριού. Ακόμη και αν βρίσκουμε εξαιρετικά δυσάρεστες τις εκδηλώσεις «επιθετικότητας» , μας δίνει μεγάλη ανακούφιση και ενόραση και κατανόηση, αν παραδεχτούμε ότι τα σκυλιά δρουν επιθετικά για τους ίδιους βασικούς λόγους που και εμείς οι ίδιοι το κάνουμε.


Παρατήρηση. Όπως και με τους ανθρώπους , τα σκυλιά μπορεί να εκδηλώσουν επιθετικές πράξεις με παράλογους τρόπους εξαιτίας βιοχημικών διαταραχών, διαφόρων ασθενειών, γενετικών σφαλμάτων, φαρμάκων ή χημικών ουσιών, ψυχολογικών πιέσεων, κακομεταχείρισης και για άλλους λόγους που η επιστήμη αδυνατεί να εξηγήσει. Όπως και με τους ανθρώπους , οι περιπτώσεις αυτές είναι σπάνιες αλλά είναι εξαιρετικά επικίνδυνες.

Σε κάθε περίπτωση η σωστή εκτίμηση και η έγκαιρη επαγγελματική του αντιμετώπιση του προβλήματος είναι απαραίτητη και πολλές φορές σωτήρια. Επικοινωνήστε τώρα με το StarDogs Positive Training (www.stardogs.gr) και βρείτε την σωστή λύση στα προβλήματα «επιθετικότητας» του σκύλου σας.↑back

Εκπαίδευση Κουταβιών

Όταν παρακολουθεί κανείς μαθήματα εκπαίδευσης κουταβιών, είναι τόσο εύκολο να ξελογιαστεί από τη θέα των κουταβιών που χωρίς να φοράνε λουρί, ανταποκρίνονται με χαρά και υπακοή σε προφορικά παραγγέλματα όπως έλα, κάτσε, μείνε, μείνε κάτω, που ξεχνάει τους κύριους λόγους που γίνονται τα μαθήματα στα κουτάβια:
Ένα πλήρες πρόγραμμα εκπαίδευσης κουταβιών αποτελείται τόσο από την εκπαίδευση σε θέματα συμπεριφοράς και την εκπαίδευση σε θέματα χαρακτήρα όσο και από την επιλογή του εκπαιδευτή ασκήσεων υπακοής. Το πιο σημαντικό συστατικό είναι η εκπαίδευση σε θέματα χαρακτήρα – η παροχή ενός εκπαιδευτικού συνόλου ιδεών για να μάθουν τα κουτάβια κοινωνικές ιδιότητες και να αναπτύξουν την αυτοπεποίθηση και τις κοινωνικές ιδιότητες για φιλικές συναναστροφές με άλλα σκυλιά και ιδιαίτερα, με ανθρώπους. Πρέπει να επιτρέπεται στα κουτάβια να παίζουν με άλλα κουτάβια και μεγαλύτερα σκυλιά και να απολαμβάνουν πολλές θετικές συναναστροφές με μια ευρεία γκάμα ανθρώπων, ιδιαίτερα παιδιά και άντρες. Η κοινωνικοποίηση θα πρέπει πάντα να αποτελεί την κύρια κατεύθυνση οποιουδήποτε προγράμματος για κουτάβια, είτε είναι μια τάξη την οποία παρακολουθούν και αποτελείται από μια ομάδα ιδιοκτητών που σχηματίζουν έναν κύκλο καθισμένοι στο πάτωμα ενώ τα κουτάβια τους κατέχουν τον κεντρικό ρόλο παίζοντας στον κέντρο του κύκλου, είτε ζωηρές ικανότητες υπακοής που εκτελούν τα κουτάβια χωρίς να είναι δεμένα με λουρί στη μέση ενός προγράμματος παιχνιδιού.



Εκπαίδευση σε θέματα Υπακοής

Η εκπαίδευση υπακοής είναι απαραίτητη για τους ιδιοκτήτες για να ελέγχουν τη στάση του σώματος των σκύλων τους, τον τόπο που βρίσκονται και τις δραστηριότητές τους. Κάποιο είδος πρακτικής εκπαίδευσης υπακοής είναι απαραίτητη για όλα τα σκυλιά, άσχετα από την ηλικία τους. Σίγουρα, όλες οι πτυχές της εκπαίδευσης υπακοής μπορούν να επιτευχθούν αποτελεσματικά σε οποιαδήποτε στιγμή της ζωής του σκύλου, αλλά τυχαίνει απλά να είναι ευκολότερο, πιο γρήγορο και πιο διασκεδαστικό να εκπαιδεύεις τον σκύλο σαν κουτάβι. Ωστόσο, παρά την ευκολία της εκπαίδευσης σε νεαρή ηλικία, ποτέ δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η υπακοή είναι μόνον ο τριτογενής λόγος για την παρακολούθηση μαθημάτων από τα κουτάβια. Ακόμη κι έτσι, η προοπτική ενός σε νεαρή ηλικία, χωρίς λουρί, προφορικού ελέγχου είναι ιδανικό δόλωμα για τον ιδιοκτήτη για να τον ενθαρρύνει να εγγράψει το κουτάβι του σε μια τάξη εκπαίδευσης κουταβιών που, επιπλέον, προσφέρει πιο επείγουσα διαμόρφωση συμπεριφοράς και όλα τα στοιχεία σημαντικής εκπαίδευσης σε θέματα χαρακτήρα. Είναι απίθανο πολλοί ιδιοκτήτες να έτρεχαν να εγγράψουν το κουτάβι τους σε μια τάξη εκπαίδευσης σε θέματα κατά της επιθετικότητας και της συνήθειας του δαγκώματος!



Εκπαίδευση σε θέματα Συμπεριφοράς

Η συμπεριφορά ενός σκύλου μπορεί να διαμορφωθεί σε οποιαδήποτε στιγμή της ζωής του σκύλου, παρόλο που, όσο μεγαλύτερος σε ηλικία είναι ο σκύλος, τόσο δυσκολότερο είναι. Γενικά, είναι καλύτερο να γίνεται σε μικρή ηλικία, για να διαμορφώσετε τη συμπεριφορά του σκύλου προτού εμφανιστούν πιθανά απαίσια προβλήματα ή προτού οξυνθούν κάποια προβλήματα που ήδη έχουν εμφανιστεί. Χωρίς την επαρκή καθοδήγηση (διαμόρφωση συμπεριφοράς), ο σκύλος θα αφεθεί να αυτοσχεδιάζει βάσει της επιθυμίας του για θεραπεία δραστηριοτήτων για να μπορέσει να περάσει τις πολλές ώρες που μένει σπίτι μόνος του και βαριέται. Και αναμφίβολα, οι ιδιοκτήτες θα θεωρήσουν τον αυτοσχεδιασμό του σκύλου ως μη αποδεκτό. Όμως, μέσα σε ελάχιστο χρόνο, η ακατάλληλη έκφραση της φυσιολογικής συμπεριφοράς του σκύλου θα γίνει ένα κομμάτι της καθημερινής του ρουτίνας, δηλ. οι συμπεριφορές θα γίνουν συνήθειες – κακές συνήθειες.

Αυτό είναι άδικο τόσο για τον σκύλο όσο και τον ιδιοκτήτη, γιατί για το υπόλοιπο της ζωής του σκύλου, αναμφίβολα ο ιδιοκτήτης συχνά θα εκνευρίζεται από τη συμπεριφορά του σκύλου κι έτσι, ο σκύλος συχνά θα τιμωρείται από τον ιδιοκτήτη του. Επιπλέον, για να ξαναεκπαιδεύσει κανείς ένα σκύλος που έχει ήδη καλά εγκατεστημένες κακές συνήθειες, είναι απαραίτητο πρώτα να εξαλείψει την κακή συνήθεια, προτού ξαναεκπαιδεύσει τον σκύλο. Για παράδειγμα, το να μάθει κάποιος έναν σκύλο που έχει συνήθεια να γαβγίσει συνέχεια επί δέκα χρόνια, είναι ισότιμο με το να πείσει κάποιον να σταματήσει τη συνήθεια του καπνίσματος που την έχει για σαράντα χρόνια.

Είναι καλύτερο να εκπαιδεύει κανείς τον σκύλο ως κουτάβι ώστε να μην ενισχύει από συνήθεια από μόνος του το υπερβολικό γάβγισμα. Ένα σημαντικό συστατικό οποιασδήποτε τάξης μαθημάτων για κουτάβια περιλαμβάνει την εκπαίδευση των ιδιοκτητών πώς να προλαμβάνουν τα συνήθη και προβλέψιμα προβλήματα συμπεριφοράς – πώς να μαθαίνουν στα σκυλιά τους κατάλληλες και αποδεκτές εναλλακτικές για τις συνήθειες σκυλίσιες συμπεριφορές τους, δηλ. τι να δαγκώνουν, πού να λερώνουν, πού να σκάβουν, πότε να γαβγίζουν, πότε να πηδάνε πάνω στους ανθρώπους και πότε να είναι ζωηρά, κλπ. Ιδιαίτερα, είναι σημαντικό να χειρίζονται αμέσως οποιαδήποτε τυχόν προβλήματα συμπεριφοράς προκύψουν στην τάξη, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει καθυστέρηση στο να του μάθουμε να κάτσει ή να μένει.

Πραγματικά, η εκπαίδευση στοιχείων υπακοής μπορεί να περιμένει, ενώ σχετικά με τα προβλήματα συμπεριφοράς, ο χρόνος τρέχει πολύ γρήγορα. Για παράδειγμα, αντί να επιτρέπετε σε ένα κουτάβι που γαβγίζει να ξεκουφαίνει όλους μέσα στην τάξη επί έξι εβδομάδες (δηλ. θέτοντας τα θεμέλια γι’ αυτόν τον σκύλο να εκνευρίζει εφ’ όρου ζωής τους ιδιοκτήτες του και να προκαλεί προβλήματα με τους γείτονες), κατά την πρώτη εβδομάδα των μαθημάτων, διδάξτε στο κουτάβι αυτό να «Σιωπά» για σταδιακά αυξανόμενα χρονικά διαστήματα. Διδάξτε τον ιδιοκτήτη πώς να διδάξει τον σκύλο του να σιωπά με αντάλλαγμα το φαγητό του.

Ομοίως, τα προβλήματα λερώματος πρέπει να αντιμετωπίζονται άμεσα στα μαθήματα: Μην χάσετε καν χρόνο για να καθαρίσετε τις ακαθαρσίες, ο ιδιοκτήτης πρέπει να μάθει να ενεργεί άμεσα και δραστήρια – λάθος….διδακτική επίπληξη! «Έξω» - όλα αυτά σε λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο. Μια απλή λέξη μεταβιβάζει στον σκύλο το εξής: έκανες κάτι κακό και μπορείς να διορθώσεις τα πράγματα με το να το κάνεις έξω. «Καλό σκυλί!» Τώρα, καθαρίστε τις ακαθαρσίες. Τα προβλήματα λερώματος ιδιαίτερα, παρουσιάζουν μια τόσο τρομακτική προοπτική. Όχι εξαιτίας της μικρής κουταβίσιας ακαθαρσίας που βρίσκεται στο πάτωμα, αλλά επειδή ένα λέρωμα ενός κουταβιού μέσα στο μάθημα εκπαίδευσης είναι συνήθως ο προάγγελος πολλών ακαθαρσιών στο σπίτι. Αν ο σκύλος λερώνει στο σπίτι, έχει μια καλή πιθανότητα να τον στείλουν έξω, όπου φυσικά, θα αρχίσει να δαγκώνει, να σκάβει, να γαβγίζει και να το σκάει για να γλιτώσει από την ανία που θα νιώθει από την απομόνωση, και τελικά, ο ιδιοκτήτης θεωρεί τον σκύλο μπελά και προσπαθεί να του βρει ένα καινούριο σπίτι και να τον δώσει.

Βοηθάει να θυμάστε ότι τα προβλήματα συμπεριφοράς, ακόμη και τα απλά όπως το λέρωμα στο σπίτι, τελικά σκοτώνουν περισσότερα σκυλιά από ότι τα βακτηρίδια. Αν τα προβλήματα που παρουσιάζει ο σκύλος δεν λυθούν άμεσα, ο σκύλος κατά πάσα πιθανότητα δεν θα βρίσκεται πλέον στο σπίτι για να του μάθετε μετά να κάθεται ή να μένει.



Εκπαίδευση σε θέματα Χαρακτήρα

Σε αντίθεση με την εκπαίδευση σε θέματα υπακοής και τη διαμόρφωση της συμπεριφοράς, η εκπαίδευση σε θέματα χαρακτήρα πρέπει να θεωρείται σε αναπτυξιακά πλαίσια και ΠΡΕΠΕΙ να επιτυγχάνεται κατά τη διάρκεια της «παιδικής» ηλικίας του κουταβιού. Η προληπτική παρέμβαση είναι το κλειδί: η καθυστέρηση είναι τελείως τρέλα. Τα προληπτικά μέτρα είναι εύκολα, αποτελεσματικά, ουσιαστικά χωρίς κόπο, μέχρι και διασκεδαστικά, ενώ στις περισσότερες περιπτώσεις, η αντιμετώπιση προβλημάτων χαρακτήρα σε ενήλικα σκυλιά είναι τόσο χρονοβόρα, τόσο δύσκολα και συχνά, τόσο επικίνδυνα.

Όπως ακριβώς είναι αδύνατο να «παράγεις» έναν σκύλο που να κερδίζει όλα τα βραβεία και ποτέ να μην κάνει λάθος στην εντολή «μείνε», είναι αδύνατο να «παράγεις» έναν σκύλο με τέλειο χαρακτήρα – ένα σκύλο που ποτέ να μην τσακώνεται και ποτέ να μη δαγκώνει. Σίγουρα η σωστή εκτροφή είναι σημαντικότατη αλλά από μόνη της, η επιλεκτική εκτροφή δεν επαρκεί. Οι τέλειες βαθμολογίες και η σωστή εκτέλεση του «μείνε» οφείλονται στο μεγαλύτερο μέρος τους στη σωστή εκπαίδευση. Ομοίως, τα σκυλιά πρέπει να εκπαιδεύονται να μην τσακώνονται και ποτέ να μην δαγκώνουν ανθρώπους.

Ο χαρακτήρας του κάθε σκύλου πρέπει να διαμορφώνεται σε κάποιο βαθμό, έτσι ώστε να βολεύει το στυλ ζωής του ιδιοκτήτη. Όλα τα σκυλιά είναι διαφορετικά: μερικά σκυλιά δεν έχουν αυτοπεποίθηση, ενώ άλλα είναι πολύ πιεστικά, άλλα είναι οκνηρά και άλλα πολύ ενεργητικά, κάποια είναι ντροπαλά και μαζεμένα, μη κοινωνικά ή αντικοινωνικά, ενώ άλλα είναι υπερβολικά φιλικά, ή ζωηρά. Οι άνθρωποι έχουν την τάση να ξεχνάνε ότι ένα οικιακό σκυλί δεν έχει γίνει οικιακό μέχρι να έχει εκπαιδευτεί και κοινωνικοποιηθεί επαρκώς. Αν ο σκύλος δεν έχει κοινωνικοποιηθεί και δεν έχει μάθει να μη δαγκώνει, τότε το επονομαζόμενο οικιακό σκυλί (οποιασδήποτε φυλής) είναι πολύ χειρότερο από ένα άγριο ζώο.

Τα προγράμματα κουταβιών που προωθούν την κοινωνικοποίηση σε νεαρή ηλικία, ένα πλούσιο κοινωνικό περιβάλλον και εκπαίδευση σε θέματα χαρακτήρα, με την ελεύθερη χρήση εκπαιδευτικών παιχνιδιών συν φαγητό, παιχνίδια και κοινωνικά δέλεαρ και ανταμοιβές στην εκπαίδευση, αποτελούν την μόνη επιτυχημένη λύση στα προβλήματα χαρακτήρα. Αν οι ιδιοκτήτες δίνουν στα κουτάβια τους επαρκείς ευκαιρίες να παίζουν με άλλα κουτάβια και μεγαλύτερα σκυλιά, τα περισσότερα πιθανό προβλήματα μεταξύ σκύλων διευθετούνται από μόνα τους. Τα κουτάβια ουσιαστικά αυτοεκπαιδεύονται να είναι φιλικά και εξωστρεφή.

Ένας κοινωνικοποιημένος σκύλος προτιμάει να παίζει με τα άλλα σκυλιά, αντί να κρύβεται ή να τσακώνεται με αυτά. Στην πραγματικότητα, η γενικευμένη φοβία που αισθάνονται τόσα πολλά ενήλικα σκυλιά ουσιαστικά δεν υπάρχει όταν τα σκυλιά αυτά έχουν παρακολουθήσει ως κουτάβια μαθήματα εκπαίδευσης κουταβιών και κοινωνικοποίησης, χωρίς να είναι δεμένα. Σίγουρα, ακόμη και τα σωστά κοινωνικοποιημένα ενήλικα σκυλιά μπορεί να έχουν κάποια «ατυχή στιγμή». Σε αυτό, δεν διαφέρουν πολύ από τους ανθρώπους. Υπάρχουν ελάχιστοι άνθρωποι που μπορούν με ειλικρίνεια να πουν ότι δεν έχουν χάσει ποτέ την υπομονή τους, ότι δεν έχουν τσακωθεί ποτέ, και δεν έχουν έρθει στα χέρια με κάποιον άλλον άνθρωπο (συνήθως ένα παιδί ή την/τον σύζυγό τους) σε στιγμή θυμού. Από την άλλη μεριά, ελάχιστοι άνθρωποι έχουν τραυματίσει σοβαρά ή σκοτώσει κάποιον. Παρόλο που είναι τελείως μη ρεαλιστικό να περιμένουμε από τα σκυλιά (ιδιαίτερα τα αρσενικά) να μην τσακωθούν ποτέ, είναι τελείως ρεαλιστικό να περιμένουμε από τα σκυλιά να γνωρίζουν πώς να λύσουν τις διαφορές τους χωρίς σωματικές διαμάχες, χωρίς καν να ακουμπήσει το ένα το άλλο ή να χυθεί μια σταγόνα αίματος.

Επιπλέον, αυτές οι κοινωνικές ιδιότητες ΠΡΕΠΕΙ να αποκτώνται σε νεαρή ηλικία όταν είναι κουτάβια. Ο κύριος λόγος για το παιχνίδι μεταξύ κουταβιών είναι να μαθαίνουν τα κουτάβια να περιορίζουν τη δύναμη του δαγκώματός τους και να αναπτύσσουν «μαλακά στόματα», προτού τα σαγόνια τους αναπτύξουν τη δύναμη που χρειάζεται για να προκαλέσουν σοβαρή ζημιά. Επίσης, το παιχνίδι μεταξύ κουταβιών δίνει στα νεαρότερα σκυλιά την δυνατότητα να μάθουν το κατάλληλο πλαίσιο των στοιχείων ολόκληρου του φάσματος της συμπεριφοράς τους. Ένα ανεπαρκώς κοινωνικοποιημένο σκυλί στερείται αυτοπεποίθησης τόσο στις κοινωνικές συναναστροφές όπως αποδεικνύεται από το ότι κρύβονται και «αρπάζουν», ή με το «αντρικό» γρύλισμα όσο και στις σεξουαλικές συναναστροφές όπως αποδεικνύεται από τα προβλήματα ζευγαρώματος, το μικρό μέγεθος των μωρών που γεννιούνται, τα προβλήματα μητρότητας, κλπ.

Ωστόσο, τα κουτάβια πραγματικά απαιτούν σημαντική ανθρώπινη καθοδήγηση για την πρόληψη της ανάπτυξης φοβίας και επιθετικότητας προς τους ανθρώπους. Οι ιδιοκτήτες απλά πεθαίνουν να μάθουν πώς να απευαισθητοποιήσουν τον σκύλο σε πιθανές απειλητικές και προκλητικές καταστάσεις όπως, γύρω από πολύτιμα αντικείμενα (π.χ. το μπωλ του φαγητού και τα κόκκαλα), με ξένους, παιδιά ή κατά τη διάρκεια φιλικού (αλλά ανεπιθύμητου) χαϊδέματος και αγκαλιάσματος, ή απωθητικό (επίπονο) χειρισμό και περιορισμό.

Επιπλέον, τα μαθήματα κουταβιών είναι σημαντικά για να μάθουν στους ιδιοκτήτες πώς να μάθουν στα κουτάβια τους να αναστέλλουν τη συμπεριφορά δαγκώματος – να αναστέλλουν πρώτα, συστηματικά τη δύναμη του δαγκώματός τους (μέχρι όλη η πίεση να εξαλείφεται) και μετά, το γεγονός του δαγκώματος (το οποίο μέχρι τώρα είναι απλά ένα «βούτηγμα»). Όταν αντιμετωπίζουμε ένα πιθανό πρόβλημα τόσο σοβαρό όσο η επιθετικότητα προς ανθρώπους, είναι συνετό να έχουμε αρκετά σχέδια άμυνας τουλάχιστον, ένα πρόγραμμα διπλής παρέμβασης:
  1. Να προσπαθήσουμε να απευαισθητοποιήσουμε το κουτάβι σε κάθε αντιληπτή πιθανή πρόκληση, και

  2. Να μάθουμε στο κουτάβι να αναστέλλει τόσο τη δύναμη όσο και τη συχνότητα του δαγκώματός του.



Ως εκ τούτου, σε περίπτωση που προκύψουν καταστάσεις, για τις οποίες δεν έχουμε καλύψει επαρκώς τον σκύλο μας (π.χ. ένα παιδί πιάνει την ουρά του σκύλου στην πόρτα), ο σκύλος έχει τουλάχιστον κοινωνικοποιηθεί με παιδιά, έχει εκτεθεί σε μια πληθώρα περίεργων συμβάντων, έχει απευαισθητοποιηθεί σε επίπονο χειρισμό και γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν πρέπει να δαγκώσει, αλλά αν δαγκώσει…..ένας σκύλος που έχει διδαχθεί σωστά την αναστολή δαγκώματος ίσα που θα ακουμπήσει το δέρμα, αν και το συνηθέστερο είναι να μην μας ακουμπήσει καν.

Υπάρχουν τόσες πολλές και διαφορετικές ασκήσεις που βοηθάνε στην εδραίωση της απευαισθητοποίησης και της αυτοπεποίθησης. Οι περισσότερες από τις ασκήσεις αυτές βασίζονται σημαντικά στην εκπαίδευση με χρήση δελεαστικού φαγητού, που αποτελεί την καλύτερη μέθοδο όταν δουλεύουμε με φοβικά ή επιθετικά σκυλιά. Συχνά δυστυχώς, κατά τη διάρκεια της αρχικής εκπαίδευσης σε θέματα χαρακτήρα, ο έπαινος και/ή το χάδι στον σκύλο έχει αντίθετα αποτελέσματα, καθώς το κουτάβι/σκύλος συχνά φοβάται ή εκνευρίζεται από τη φωνή και την επαφή του χεριού κάποιου αγνώστου. Ειρωνικά, αυτό ήταν συχνά η αιτία του προβλήματος αρχικά.

Για να περιγράψουμε μια απλή άσκηση: το τάϊσμα με το χέρι. Ταίζοντας με το χέρι την αρχική μερίδα του φαγητού του σκύλου, ο σκύλος μαθαίνει να απολαμβάνει την ανθρώπινη συντροφιά γύρω από το μπωλ του φαγητού του. Μαθαίνει να παίρνει φαγητό «Απαλά» (αναστολή δαγκώματος) και μαθαίνει το «Μακριά!» ή «Περίμενε!» (επίσης χρήσιμο στην εκπαίδευση αναστολής δαγκώματος) και το «Πάρτο!». Το «μακριά» σημαίνει μην αγγίζεις το φαγητό μέχρι να σου πω «Πάρτο». Αρχικά, ο σκύλος εκπαιδεύεται στο ότι αν δεν αγγίξει το φαγητό για σταδιακά αυξανόμενα χρονικά διαστήματα, πάντα θα του επιτραπεί να το φάει. Μόλις το μάθει, ο ιδιοκτήτης έχει την πιθανότητα να συνεχίσει με την εντολή «μακριά» που τώρα σημαίνει μην το αγγίζεις καθόλου.

Υπάρχουν πάρα πολλές εφαρμογές για αυτές τις εντολές: «Πάρτο» παροτρύνει έναν φοβικό σκύλο να πάρει μια λιχουδιά ή ένα παιχνίδι από έναν ξένο. «Απαλά» δίνει οδηγίες στον σκύλο πώς να παίρνει φαγητό από ένα άγνωστο παιδί και πώς να παίζει με τη γάτα ή ένα ντροπαλό σκύλο. «Μακριά» είναι χρήσιμο για να μάθουμε στο κουτάβι να σταματήσει να «βουτάει» στο στόμα του αλλά και να αγγίζει διάφορα αντικείμενα όπως τις πάνες του μωρού, το μωρό, ένα νεκρό ζώο, ακαθαρσίες από άγνωστα ζώα, ένα φίδι, ένα φοβικό σκυλί, ή ένα μεγάλο επιθετικό σκυλί.↑back

Απευαισθητοποίηση Σκύλων προς Άλλους Σκύλους

 

(δηλ. η ελάττωση ή εξάλειψη της υπερευαισθησίας τους προς άλλους σκύλους)

Ο σκύλος μου δεν είναι ιδιαίτερα κοινωνικός. Αυτό στην πραγματικότητα, φαίνεται να αποτελεί πρόβλημα μόνον όταν τον έχουμε δεμένο με λουρί και συναντάμε άλλα σκυλιά στη γειτονιά. Το θέμα που έχουμε αφορά την επιθετικότητα όταν είναι δεμένος ο σκύλος μας κι έτσι, δεν τον βγάζουμε συχνά βόλτα καθώς είναι σχεδόν αδύνατο να αποφύγουμε τη συνάντηση με κάποιον άλλο σκύλο στη γειτονιά μας.
Ο νόμος της μάθησης μας λέει ότι αυτό που ενισχύεται θετικά, παραμένει και ενισχύεται σε δύναμη με κάθε θετική ενίσχυση, και αυτό που δεν ενισχύεται θετικά, τελικά θα εξαλειφθεί. Τώρα, κάθε φορά που πηγαίνετε βόλτα τον σκύλο σας και αυτός έχει την ευκαιρία να νιώσει στρες και να εκδηλώσει την ένταση αυτή σε άλλα σκυλιά που πλησιάζουν, οι συμπεριφορές που ΔΕΝ θέλετε ενισχύονται σαν να τις διδάσκατε εσκεμμένα στον σκύλο.

Έτσι, δουλεύοντας μέσα στους νόμους της μάθησης, υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορείτε τώρα να κάνετε για να ετοιμάσετε τον σκύλο σας για την επιτυχία. Το νεαρό της ηλικίας είναι με το μέρος του αλλά και το δικό σας.

Θα δείτε ότι η προσέγγιση αυτού του προβλήματος με ένα κλίκερ θα βοηθήσει εξαιρετικά. Το κλίκερ λειτουργεί ως «σημάδι», σαν το κλικ μιας φωτογραφικής μηχανής, για να πει στον σκύλο ακριβώς πότε κάνει κάτι σωστά. Με αυτόν τον τρόπο, δεν χρειάζεται να «διορθώνουμε» τα λάθος πράγματα.

Και η διόρθωση είναι ίσως αυτό που χρειάζεστε λιγότερο σε αυτό το συγκεκριμένο σενάριο. Αν, κάθε φορά που πλησιάζει κάποιος άλλος σκύλος, εσείς νιώθετε ένταση, γνωρίζοντας πώς θα αντιδράσει ο σκύλος σας, ασυνείδητα θα σφίξετε το κράτημά σας στο λουρί του και η γλώσσα του σώματός σας αλλά και η μυρωδιά σας θα ΕΝΙΣΧΥΣΕΙ ΘΕΤΙΚΑ αυτό ακριβώς που σκέφτεται τώρα ο σκύλος σας: ότι ο σκύλος που πλησιάζει είναι κάτι για το οποίο πρέπει να ανησυχεί και να νιώσει ένταση! Πάρα πολύ συχνά ενισχύουμε θετικά ασυνείδητα αυτό που δεν θέλουμε. Είναι απλά τόσο φυσικό.

Έτσι, θα ξεκινούσα ένα πρόγραμμα συστηματικής απευαισθητοποίησης και θα ξεκινούσα με τη δική σου στάση του σώματος. Ετοιμάσου να εκπέμψεις «σήματα ηρεμίας» στον σκύλο σου. Υπάρχουν σήματα της γλώσσας των σκύλων τα οποία χρησιμοποιούν τα σκυλιά για να επικοινωνήσουν μεταξύ τους. Όπως, μύρισμα του χώρου, γύρισμα του κεφαλιού, γλείψιμο των χειλιών, γύρισμα του σώματος και περπάτημα προς τα πλάγια, «πάγωμα» στη θέση που βρίσκεσαι, χασμουρητό. Εξασκηθείτε στο να εκπέμπετε αυτά τα σήματα και στο να ΧΑΛΑΡΩΝΕΤΕ το λουρί.

Όταν βλέπετε κάποιον σκύλο να έρχεται από απόσταση στη βόλτα σας, αμέσως αρχίστε να χασμουριέστε, να τεντώνεστε, να σταματάτε και να ξύνετε λίγο τον σκύλο σας. Δώστε του μια λιχουδιά. Ηρεμήστε τον. Καθώς ο σκύλος πλησιάζει πιο κοντά σας, παρατηρήστε τα σήματα ηρεμίας του σκύλου σας. (Αυτό είναι ένα σημαντικό τμήμα της απευαισθητοποίη-σης και του να είσαστε έτοιμος, να προλαβαίνετε– το να μάθετε να ΒΛΕΠΕΤΕ πότε ο σκύλος σας αισθάνεται στρες, και τι σήματα εκπέμπει.) Ο σκύλος σας θα αρχίσει να τα εκδηλώνει.

Μπορεί να «παγώσει» στη θέση του, μπορεί να σηκώσει σε όρθια στάση τα αυτιά του και να τα κρατήσει εκεί, το βλέμμα του «καρφώνεται» στον σκύλο που πλησιάζει. Παρατηρήστε οποιοδήποτε είδος «κλωτσίματος» των πίσω ποδιών, και τυχόν όρθωση των τριχών του. Παρατηρήστε σε ποιο ΣΗΜΕΙΟ αρχίζει αυτό να συμβαίνει. Είναι όταν ο άλλος σκύλος βρίσκεται στα 20 μέτρα απόσταση; Στα 15; Στα 10;

Βρείτε αυτό το σημείο και θα αρχίσετε την απευαισθητοποίηση μερικούς πόντους ΠΡΟΤΟΥ ο σκύλος εκδηλώνει φυσιολογικά τις συμπεριφορές του που δηλώνουν ένταση. Γιατί;

Δεν θέλετε να ΠΡΟΚΑΛΕΣΕΤΕ τη συμπεριφορά: αυτό θα σας αναγκάσει να αντιδράσετε. Αντίθετα, εσείς θέλετε να ΠΡΟΛΑΒΕΤΕ την πρόκληση προτού ενεργοποιηθεί. ΠΡΟΛΑΒΕΤΕ (πριν από την κατάσταση) και «πιάστε» τον σκύλο σας να κάνει κάτι καλό αντ’ αυτού, και εσείς ενισχύστε θετικά αυτό.

Έχετε πάντοτε γεμάτη την τσέπη σας με τις πιο εύγευστες, με ωραίο άρωμα, ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΚΕΣ λιχουδιές που να είναι αρκετά μαλακές ώστε να μπορεί ο σκύλος σας να τις καταπιεί γρήγορα. Δεν θέλετε να σταματάει ο σκύλος σας και να μασάει, και δεν είναι τώρα η στιγμή να του δώσετε κάποιο βαρετό κόκκαλο.

Χρησιμοποιήστε τις ακαταμάχητες λιχουδιές για τις οποίες ο σκύλος σας τρελαίνεται, π.χ. κομματάκια ζαμπονάκι, λιχουδίτσες από φαγητό γάτας, κλπ. Ο σκοπός εδώ είναι ότι θέλετε να γίνετε πιο ακαταμάχητος απ’ ότι η καλύτερη σκύλα! Θέλετε να γίνετε ο θεός του σκύλου σας, αυτός που παρέχει όλα τα καλά πράγματα, αυτός στον οποίο να στραφεί ο σκύλος σας όταν αρχίζει το στρες.

Παρακολουθείτε για σκυλιά που πλησιάζουν, και όταν ο σκύλος βρίσκεται περίπου στην ακτίνα όπου ο σκύλος σας αρχίζει να εκδηλώνει τις ακατάλληλες αντιδράσεις, στραφείτε ελαφρά ΠΑΝΩ στον σκύλο σας ώστε να πρέπει να σας κοιτάξει για να μην τον πατήσετε.

Κάντε κλικ ή πείτε ένα έντονο «ΝΑΙ» και δώστε του μια νόστιμη λιχουδιά. Μετά, πηγαίνετε ένα βήμα πιο κοντά του, πείτε ξανά Ναι ή κάντε ξανά κλικ και δώστε του άλλη μια λιχουδιά. Συνεχίστε να κάνετε το ίδιο, κινούμενοι με κυκλικό τρόπο προς τον σκύλο σας και μακριά από τον άλλο σκύλο.

Όταν πηγαίνετε προς την αντίθετη κατεύθυνση, αρχίστε να γυρνάτε την πλάτη σας προς τη μεριά του σκύλου που πλησιάζει, ο οποίος τώρα θα έχει μπει για τα καλά στη ζώνη ασφαλείας του σκύλου σας. Συνεχίστε να ενισχύετε θετικά την προσοχή του σκύλου σας προς εσάς και χρησιμοποιήστε την πιο ευχάριστη φωνή σας, συνεχή κλικ και λιχουδιές, και εκδηλώστε μερικά σήματα ηρεμίας, π.χ. χασμουρητό.

Αν ο σκύλος σας αρχίσει να «καρφώνει» το βλέμμα του πάνω στον σκύλο που πλησιάζει, ξαναστραφείτε προς αυτόν και συνεχίστε να κάνετε κλικ και να του δίνετε λιχουδιές για να κερδίσετε την προσοχή του. Σε αυτό το σημείο χρειάζεστε ΜΟΝΟ αυτό. Να μην τον αφήσετε να του γίνει εμμονή ο άλλος σκύλος.

Καθώς ο άλλος σκύλος πλησιάζει πολύ κοντά σας, συνεχίστε να κάνετε κύκλος, και να κινείστε λίγα πόδια προς την άλλη κατεύθυνση, διατηρείστε την προσοχή του σκύλου σας επάνω σας, κάνοντας συνέχεια κλικ και δίνοντας λιχουδιές. Ο άλλος σκύλος πιθανότατα θα περάσει από εσάς και τον σκύλο σας χωρίς να έχει δοθεί στον σκύλο σας ο χρόνος να νιώσει ένταση.

Συνεχίστε να το κάνετε αυτό και ετοιμάστε τον σκύλο σας για εξάσκηση σε μέρη όπου θα συναντήσετε άλλα σκυλιά με λουρί. Όσο περισσότερο ενισχύετε θετικά τις ήσυχες συμπεριφορές, τόσο συντομότερο θα αρχίσει ο σκύλος σας να κατανοεί ότι δεν υπάρχει τίποτε να φοβηθεί, δεν υπάρχει λόγος να προκαλεί τα άλλα σκυλιά, ότι μπορεί να κοιτάξει εσάς σαν τον αρχηγό και για ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ!

Με αυτόν τον τρόπο, έχω καταφέρει με επιτυχία να απευαισθητοποιήσω πολλά σκυλιά που εκδήλωναν σοβαρές συμπεριφορές επιθετικότητας με βάση το φόβο. Ένα κουτάβι προερχόταν από έναν εκτροφέα ο οποίος το κρατούσε σε ένα πολύ απομονωμένο περιβάλλον, όπου το κουτάβι ποτέ δεν είχε δει ανθρώπους να κάνουν τζόκινγκ ή να τρέχουν, να κάνουν πατίνια ή ποδήλατο, κλπ. Κάθε πράγμα αποτελούσε μια πρόκληση και τον έκανε να γαβγίζει σαν τρελός, να παίρνει στάση επίθεσης και να τρέμει συνέχεια.

Μου πήρε σχεδόν 3 μήνες για να απευαισθητοποιήσω αυτόν τον σκύλο, κάνοντας βόλτες μαζί του καθημερινά. Αν έκανα 2 φορές την ημέρα βόλτα μαζί του, θα μπορούσα να έχω χρειαστεί το μισό χρόνο.

Όμως συνέχιζα να το κάνω καθώς τρομακτικά πράγματα πλησίαζαν στον χώρο του, και τελικά ζήτησα από ποδηλάτες να με βοηθήσουν, με το να ξαπλώνουν κάτω στο δρόμο τα ποδήλατά τους ώστε να μπορώ να κάνω κλικ και να δίνω λιχουδιά στον σκύλο επειδή πλησίαζε όλο και περισσότερο τα ποδήλατα (χρησιμοποιώντας κύκλος, ξανά – πολύ μεγάλη βοήθεια!) και τελικά να τα μυρίζει, μετά να τα ακουμπάει με την πατούσα του, μετά να τρώει τη λιχουδιά πάνω από τα πετάλια!

Το ίδιο πράγμα έκανα και με όσους φορούσαν πατίνια. Ζήτησα από έναν να σταματήσει, να κάτσει κάτω, να βγάλει το ένα πατίνι από το πόδι του και έκανα συνέχεια κλικ και έδινα λιχουδιές στον σκύλο όσο πλησίαζε όλο και περισσότερο στο πατίνι. Τελικά, ο σκύλος έφαγε μια λιχουδιά πάνω από τις ρόδες του πατινιού!

Η συστηματική απευαισθητοποίηση από νωρίς μπορεί να σας γλιτώσει από μια πληθώρα προβλημάτων στη συνέχεια. Μερικά πράγματα να θυμάστε: Ποτέ μα Ποτέ μη σφίγγετε το κράτημά σας στο λουρί όταν πλησιάζει ένας σκύλος. Αυτό ενισχύει θετικά το ότι υπάρχει κάτι για το οποίο πρέπει να ανησυχεί ο σκύλος σας.

Ποτέ μην διορθώνετε τον σκύλο γιατί αντιδρά επιθετικά προς έναν άλλο σκύλο. Ναι, ξέρω ότι αυτό αντιτίθεται σε όλα όσα έχετε ακούσει. Όμως, γνωρίζουμε ότι το να χρησιμοποιείς επιθετικότητα για να «σπάσεις» την επιθετικότητα είναι ένα πολύ επικίνδυνο θέμα, και σπάνια έχει αποτέλεσμα εκτός κι αν ο χειριστής του σκύλου είναι εξαιρετικά έμπειρος στη μεθοδολογία, και ακόμη και τότε, μπορεί να επιδεινώσει το πρόβλημα. Καλύτερα να αποσπάτε την προσοχή του σκύλου και μετά να τον ανταμείβετε – ενισχύοντας τις ΚΑΛΕΣ συμπεριφορές που εκδηλώνει.

Θυμηθείτε να κινείστε κάνοντας κύκλους. Αν ο σκύλος σας έχει «καρφώσει» το βλέμμα του πάνω στον άλλο σκύλο και έχει παγώσει στη θέση που βρίσκεται, δεν θέλετε να πρέπει να τον τραβήξετε δυνατά από το λουρί για να τον κάνετε να κινηθεί. Κινηθείτε ΠΑΝΩ στον σκύλο σας και αυτός αυτόματα θα σας δώσει την προσοχή του. Μην του δίνετε την ευκαιρία να του γίνει εμμονή ο άλλος σκύλος, να αρχίσει να κοιτάζετε έντονα με τον άλλο σκύλο. Εδώ, υπάρχει ένα κλειδί: να προλαβαίνετε και να διατηρείτε την προσοχή του επάνω ΣΕ ΣΑΣ, τον θεό όλων των καλών πραγμάτων!

Τέλος, προτείνω το εξαιρετικό βιβλίο θα σας βοηθήσει σε όλη την προσπάθεια, και θα σας δώσει μια ιδέα για το πώς σκέφτονται και αντιδρούν τα σκυλιά και πώς μπορείτε να «διαμορφώσετε» οποιαδήποτε συμπεριφορά θέλετε.

Είναι το βιβλίο της Turid Rugaas «Σήματα Ηρεμίας». Παρουσιάζει με σαφήνεια τι σημαίνει η οποιαδήποτε συμπεριφορά παρατηρείτε σε έναν σκύλο και κάνει πολύ ευκολότερη την κατανόηση του τι σκέφτεται ο σκύλος σας. Είναι ένας πραγματικός ΘΗΣΑΥΡΟΣ και ένα από τα πιο ανεκτίμητα βιβλία στη βιβλιοθήκη μου.


Δάγκωμα ποδιών και παντελονιών

Το να σας κυνηγάει το κουτάβι και να σας δαγκώνει τα παντελόνια και τα πόδια είναι μαι φυσιολογική , αναγκαία συμπεριφορά για ένα ζώο κυνηγό, όπως είναι τα σκυλιά. Εμείς το εφέραμε να ζήσει στο σπίτι μας, και οι νόμοι μας είναι μη φυσιολογικοί και παράξενοι για αυτό (κουτάβι). Εμείς οφείλουμε να βρούμε τρόπους να κατευθύνουμε τις φυσιολογικές του συμπεριφορές (ενστικτώδεις) σε συμπεριφορές αποδεκτές από εμάς. Επίσης χρειάζεται να κάνουμε , όσο γίνεται,αμοιβαίως ευχάριστους συμβιβασμούς --- και να μην ξεχνάμε , ότι είναι ένας σκύλος και δεν είναι δίκαιο να προσπαθούμε να τον κάνουμε με το ζόρι κάτι που δεν είναι.

Το κυνήγι και το δάγκωμα των ποδιών και των παντελονιών (ιδιαίτερα κατά την κίνησή μας) είναι 100% φυσιολογική συμπεριφορά σκύλου. Αλλά δεν είναι καθόλου μα καθόλου ευχάριστη για μας. Ας ακολουθήσου τα τέσσερα βασικά στάδια επίλυσης προβλημάτων για να βρούμε την λύση.

1. Να εντοπίσουμε το πρόβλημα. (εδώ το δάγκωμα των ποδιών και των παντελονιών).

2. Αποφασίζουμε τι θα θέλαμε να κάνει το κουτάβι αντί του δαγκώματος. Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα δεν να είναι «…να σταματήσει το δάγκωμα». Εμείς θα μπορούσαμε πιθανώς να «… σβύσουμε με πίεση και τιμωρία» την συγκεκριμένη συμπεριφορά ,αλλά ίσως το σκυλί μας να καταφύγει να κάνει κάτι άλλο αντί αυτού που μπορεί να είναι και χειρότερο. Καλύτερα να αποφύγουμε τέτοια μπλεξίματα και στεναχώριες για μας και το σκυλί μας και ας μην δημιουργούμε σύγχιση στο σκυλί. Ας διαλέξουμε μια επιθυμιτή συμπεριφορά. Εδώ, σε αυτή την περίπτωση, θα μπορούσε να είναι να «περπατάει ήρεμα δίπλα μας».

3. Φροντίσετε ώστε το δάγκωμα των ποδιών και χεριών να μην συμβαίνει (δένουμε το κουτάβι ή το βάζουμε στο σπιτάκι του όσπου να ηρεμήσει).Και αν συμβαίνει (το δάγκωμα) να μην το ενισχύουμε άθελά μας (τραβώντας το πόδι, φωνάζοντας, δίνοντας την προσοχή μας στο κουτάβι κλπ.). Γιατί δαγκώνει το κουτάβι το παντελόνι μας? Μα γιατί είναι φυσιολογικό να κυνηγάει και να δαγκώνει κάτι που κινείται (πχ ζώα, πουλιά).

Έτσι λοιπόν όταν το κουτάβι ορμάει για να σας δαγκώσει τα πόδια σταματήστε να κινείστε. Μόλις ηρεμήσει δώστε του ένα μεζεδάκι ή ένα παιγνίδι ---ενισχύοντας έτσι το ότι είναι ήρεμο. Αρχίστε να βαδίζετε και με το που κάνει να ορμήξει σταματήστε την κίνηση αμέσως. Ποτέ μην κινήστε, φωνάζετε ή κλωτσάτε όταν το κουτάβι δαγκώνει. Αν δεν έχετε χρόνο για αυτή την διαδικασία , τότε προβλέψτε πως να αποφευχθεί αυτή η συμπεριφορά (πχ με δέσιμο, περιορισμό σε άλλο δωμάτιο κλπ).

Γενικώς παρατηρήσετε τι δημιουργεί το δάγκωμα στο κουτάβι , προβλέψτε και σχεδιάστε ώστε το κουτάβι να μην έχει την ευκαιρία να επιδίδεται σε αυτό το ενοχλητικό για μας αλλά ευχάριστο για αυτό «σπορ». Μην τα βάζετε με το κουτάβι επειδή εσείς δεν σχεδιάζετε, δεν προβλέπετε και δεν του μαθαίνετε πως να φέρεται.

4. Εκπαιδεύτε το σκυλάκι σας να κάνει αυτό που θέλετε.Μάθετέ του ότι είναι ωραίο να βαδίζει χαλαρά δίπλα σας. Επιβραβεύστε το για κάθε σωστό βήμα προς την σωστή κατεύθυνση. Έτσι βάζετε τα θεμέλεια για να περπατάει δίπλα σας χωρίς να τραβάει το λουρί. Έτσι , με την επιβράβευση, θα μάθει ότι το να περπατάει δίπλα σας χωρίς να δαγκώνει τα παντελόνια σας του αποφέρει μεγαλύτερο κέρδος από το να δαγκώνει το παντελόνι σας, και σιγά – σιγά του γίνεται συνήθεια.

Ποτέ δεν χρειάζεται να φωνάζετε απειλητικά, να το σπρώχνετε, να το κλωτσάτε , να του σφίγγετε το μουσούδι ή ότιδήποτε άλλο που σωματικά ή ψυχικά τραυματίζει και φοβίζει το σκυλάκι (δεν νομίζετε ότι όλα τα παραπάνω καθόλου δεν το βοηθούν να μάθει να περπατάει χαλαρά δίπλα σας μιας και θα φοβάται πιθανή τιμωρία). Μάθετε να προβλέπετε ώστε να μην χρειάζεται να αντιδράτε βεβιασμένα. Τι νομίζετε ότι μαθαίνει το σκυλί αν το τιμωρούμε όλη την ώρα?

Μέσω της τιμωρίας (σωματικής ή ψυχολογικής ) είναι σαν να του λέμε “ επειδή είμαι μεγαλύτερος και δυνατότερος πρέπει να κάνεις αυτό που θέλω”. Είναι πράγματι αυτό το μήνυμα που θέλουμε να περάσουμε σε ένα κουτάβι? Εάν θέλετε το σκυλί σας ,όταν μεγαλώσει, να σας εμπιστεύετε ,εσάς και τους άλλους ανθρώπους, μην το τιμωρείτε. Δεν πρέπει να του δημιουργείτε φοβίες που μπορεί να καταστρέψουν την απαιτούμενη κοινωνική ισοροπία του σκυλιού σας.

Μάθετέ του να κάνει ευχάριστα αυτό που θέλετε. Κάντε την εκπαίδευση ευχάριστο παιγνίδι και το παιγνίδι χρήσιμη εκπαίδευση. Εάν χρειάζετε να αντιδράτε δυναμικά στο σκυλί σας μάλλον κάποιο λάθος θα έχετε κάνει. Ζητήστε την βοήθεια κάποιου έμπειρου εκπαιδευτή που χρησιμοποιεί την θετικές μορφές εκπαίδευσης. Ας μην τιμωρούμε αδίκως τα σκυλιά επειδή εμείς αποτυγχάνουμε να προβλέψουμε, να του δείξουμε πως να συμπεριφέρετε σωστά και να ενημερωθούμε εγκαίρως.↑back

The Theory and Practice of Learning


Introduction


My name is Anette Bach Vinter, and I am a resident in Denmark. During the last 15 years I have worked with dogs in different areas and at the present I am a student at Etologisk Institute (Roger Abrantes) as an animal behaviour therapist (for more information please go to www.etologi.dk) and in June 2007 I will defend my final project. Further more I am a dog instructor at DDI which is an institute that offers dog training all over in Denmark. In 2001-2003 I was in Greece where I trained with different dogs. During my stay in Greece I met Yiannis Arahowits who has now asked me to write some articles in his dog magazine about my daily work with dogs and clients in Denmark. During the summer 2007 I will visit Greece and give a lecture about my final project. The project entails a study of the possible connections between stressed behaviour in dogs and a number of everyday situations and activities, and the general conditions under which the dogs are kept.


In this article I will discuss different aspects of learning and the techniques I use when I start a new dog training class. I believe that it is optimal to tell the dog owners why and how I teach the different exercises. I will also briefly define the mentioned concepts and the article will contain footnotes for this theoretical definitions. I will indicate signals and reinforcement in SMAF. SMAF is a system invented by Roger Abrantes used to indicate signals, reinforcement and punishment in a learning context[1]. In the next article (part 2), I will discuss other concepts of learning with special focus on basic dog training.

 

The first exercise I always present for new dog owners is the contact exercise. Contact between dog and owner is one of the most important steps in dog training. Subsequent learning will otherwise be very difficult to obtain if the contact is not established. The fundamental training also includes the yes/no exercise and handling of the dog. This I will discuss later in the article. Before training of the contact exercise, it will be necessary to condition ”!good”. The dog will learn to associate ”!good” with ”!treat”. In this way, the owner will always be able to use ”!good” to reinforce any given behaviour. In this context the owner should not make demands on the dog as learning is not yet happening at the current time. The owner simply presents the two stimuli repeatedly in the order ”!good” – “!treat”. The dog will quickly associate ”!good” with ”!treat” and the owner can begin to train the contact exercise. Initially, the dog owner remains passive. At the moment when the dog gives the owner eye contact, the owner reinforces the dog with ”!good”. At the same time or immediately after, the owner gives the dog a ”!treat”. When the owner presents the treat, it is a positive reinforcement[2] (Chance.1999:454). ”!good” will in this situation be a conditioned reinforcer[3] (Chance.1999:455) because ”!good” through earlier learning is associated with the treat. “!treat” will be an unconditioned reinforcement[4] (Chance.1999:454) because food is a basic need for the dog. It is necessary to use more than one repetition. When the dog has shown a wanted behaviour in at least 8 out of 10 repetitions through several training sessions, I believe that the dog has learned the exercise. Subsequently, the owner moves on to the next step of the contact exercise which is to present the name of the dog. The owner gives the signal Bongo(look at me until the next signal is presented)sound(King). King is the name of the owners dog. This normally requires that the exercise is under stimulus control. At that moment when the dog looks at the owner, the owner reinforces the behaviour with ”!good” and ”!treat”. The dog will soon associate its name, Bongo,sound(King), with the treat and the dog will respond at its name the next time the owner present it.

 

The handling of the dog is as important as the contact exercise. That is why handling will be the next step in training and the owners will be familiar with the concept of leadership. The owner is supposed to be able to touch the dog everywhere, shown the dog’s teeth and to lift tail and paws. The owner starts to touch the dog with calm firm movements. In the beginning the owner starts to touch the dog on its back because most dogs are used to that. Little by little the owner proceeds to the more sensitive places on the dog. In this exercise it is important that the owner continues to hold on to the dog even though the dog tries to move. The owner does not necessarily handle the dog all over in the first training session. The owner maintains the “?pressure”[5] on the dog it is calm. At the moment when the dog is calm the owner takes off the pressure to reinforce the calm and cooperative behaviour (Chance.1999:453) and gives positive reinforcement “!good” and “!treat”. The dog will soon learn that the owner removes the pressure when it is calm. When the owner removes the pressure which is reinforcing and afterwards gives reinforcement the procedure increases the frequency of the dog’s calm behaviour when the owner removes the pressure. The owner should practice this exercise and every day. At the same time it is very important that everyone in the family can do handling with the dog. If the handling is good, the future training and everyday life with the dog will be a pleasure. The vet will also be grateful if the dog is used to handling. It will be much easier for the vet to perform his job and the dog’s level of stress will be decrease considerably. I have been working at a vet so I know the advantage when dogs are used to handling.

 

The yes–no exercise also has great priority. This exercise is an important tool for the dog owner because the owner in every given situation can stop a given behaviour in the dog that is unwanted. In theory the yes-no exercise is a simple exercise but the owner has to become aware of precision and reinforcement that has to come at the right time. This, by the way, applies to all forms of learning. In the beginning of the yes-no exercise it is important that the owner carry out the exercise at gravel or asphalt because it would be difficult for the dog to see the treats if they disappear into grass. It would also be an advantage if the dog owner squats down because it will be easier to stop the dog when it wants to eat the treat and at the same time the owner will be at same level as the dog which is more comfortable for the dog. The owner has contact with the dog and puts down 3-4 free treats on the ground. When treat number 5 falls to the ground and the dog is trying to get the treat the owner puts the hand on the treat and says No (stop what you are doing) with a very firm voice. The owner can see when the dog accepts not to eat the treat when the dog turns the head away or if the dog steps back. The owner reinforces with “!good”, takes the hand away from the treat, turns the head to the side and says Yes (continued what you intended to do). In some cases the owner has to turn around or go away before the dog will eat the treat because the dog can think that there is competition for the treat. When the dog has eaten the treat, it is very important that the owner subsequently puts down 2-3 free treats. The dog will otherwise think that all treat are No-treats. Yes and no will in the future become to signals that would be indispensable for the owner.

 

[1] You can read more about SMAF in Abrantes. R. 2001 ”The Morphology and Syntax of SMAF” http//www.etologi.dk/English/ENLibrary.htm

[2] Positive reinforcement is something that increases the frequency of a certain behaviour when it is presented

[3] Conditioned reinforcer became establish during associations with other reinforcers

[4] Unconditioned reinforcement has a reinforcing effect without previously learning

[5] Negative reinforcement is something that increases the frequency of certain behaviour when it is removed. ↑back


Η Βόλτα του Σκύλου

 

Αχ, η βόλτα του σκύλου (!) Είναι η διαδικασία στην οποία ο κάθε ιδιοκτήτης «μπαίνει» καμία με 3 φορές κάθε μέρα και η οποία, όπως και τα περισσότερα πράγματα, γίνεται με το μυαλό μας να ταξιδεύει σε κάτι άλλο. Με απλά λόγια : δεν είμαστε με τον σκύλο μας όταν τον βγάζουμε βόλτα διότι έχουμε το νου μας αλλού.

Και όμως, αν το σκεφτούμε λίγο, θα καταλήξουμε ότι εμείς αποφασίσαμε ότι θέλουμε να μπαίνουμε στην διαδικασία αυτή. Πότε ; Τότε που ο «Ρόκυ» ήρθε στο σπίτι μας. Ναι φίλοι μου, τότε ήταν που υπογράψατε με την καρδιά σας την υποχρέωση να του προσφέρετε αυτό που ο κάθε κηδεμόνας προσφέρει στα μέλη της οικογένειάς του : Αυτό που έχουν ανάγκη μέχρι να μπορούν να το φροντίζουν από μόνα τους. Και αν για τους ανθρώπους αυτό σημαίνει όταν θα είναι σε θέση να συντηρήσουν το εαυτό τους, για τον «Ρόκυ» σημαίνει «ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ».

Ας πάρουμε όμως τα γεγονότα από την αρχή. Πρώτα-πρώτα το να βγάζουμε τον σκύλο μας βόλτα δεν είναι επιλογή μας, αλλά υποχρέωσή μας. Όπως υποχρεωτικό είναι να φάει έτσι συμβαίνει και με την βόλτα του. Αυτή η οπτική γωνία μας βοηθάει να κατανοήσουμε πως το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να απολαύσουμε μαζί με τον σκύλο μας το χρονικό αυτό διάστημα και να αδράξουμε την κάθε στιγμή όπως κάνει και ο ίδιος.

Είναι όμως ο τρόπος που εκτελούμε την βόλτα αυτή ο σωστός (για τον σκύλο μας) έτσι ώστε να καλύπτει τις ανάγκες του; Σίγουρα δεν είναι το ίδιο να πρέπει να φάω το μεσημεριανό μου φαγητό σε 5 λεπτά ενώ για να το απολαύσω να έχω ανάγκη μισής ώρας.

Εδώ λοιπόν θα πρέπει να εξηγήσουμε κάποια πράγματα για το πώς βλέπει ο φιλαράκος μας την βόλτα του:

 

  1. Τα σκυλιά αυτοπροσδιορίζονται στον χρόνο και όχι στον χώρο. Αυτό σημαίνει ότι κατανοούν τον χρόνο που θα δαπανηθεί στην βόλτα και όχι αν θα κάνουμε τον γύρω του τετραγώνου 40 φορές ή τον γύρω της Αθήνας 1 φορά.

  2. Ο σκύλος μας θέλει να μυρίσει για να «δει» τι γίνεται στον έξω κόσμο. Να μάθει τα νέα της γειτονιάς. Δεν υπάρχει ακόμα γνώση για το τι πληροφορίες λαμβάνει ο σκύλος μυρίζοντας κατά την διάρκεια της βόλτας του. Πολλοί υποστηρίζουν (όχι αποδεδειγμένα) ότι μπορούν να προσδιορίσουν το πότε, ποιος, τι ηλικίας και φύλου ήταν ο σκύλος που πέρασε και άφησε το σημάδι του. Προσωπικά εκτιμώ ότι «βλέπουν» με την μύτη τους πράγματα που εμείς οι άνθρωποι ούτε μπορούμε να τα φανταστούμε. Πάντως, αν ο σκύλος μου μυρίζει το 95% του χρόνου του, τότε νομίζω ότι θα πρέπει να του δίνω την κάθε δυνατή ευκαιρία να το εξασκεί και να το χαίρεται.


  3. Η βόλτα του σκύλου θα πρέπει εκτός από ευκαιρία να γεμίσει το μυαλουδάκι του με πληροφορίες προς επεξεργασία όταν γυρίσει στο σπίτι, να είναι και ο χρόνος να συναντηθεί με άτομα του είδους του, να κοινωνικοποιηθεί, να «μιλήσει» (με την γλώσσα του σώματος) με ανθρώπους και ζώα, να ακούσει και να γνωρίσει καταστάσεις που δεν τις ζει μέσα στο σπίτι.


  4. Ο σκύλος μας δεν υπάρχει για να είναι καθαρός, να μην πατήσει κάποιο γυαλί, να μην τσακωθεί με κάποιον σκύλο, να μην βραχεί, να μην φάει κάποια κάμπια. Πρέπει να γνωρίσει, να αναπτύξει την αυτοπεποίθησή του, να μάθει ότι υπάρχουν καταστάσεις που προκαλούν στρες και σιγά-σιγά να μάθει να τις διαχειρίζεται.


  5. Η βόλτα του σκύλου είναι η ευκαιρία να συνεργαστείτε μαζί του, να τον εκπαιδεύσετε, να «πάρετε» τις συμπεριφορές που κτίσατε στο σπίτι και να τις ενισχύσετε στο ποιο δύσκολο περιβάλλον του έξω κόσμου.


  6. Η βόλτα του σκύλου δεν συνεπάγεται να τον έχετε ελεύθερο και να τρέχει. Και αυτό πρέπει να γίνει αλλά με μέτρο. Όπως η απόλυτη απουσία της ευκαιρίας να τρέξει ελεύθερος γεννά προβλήματα, το ίδιο συμβαίνει και με την συνεχή τρεχάλα. Μην ξεχνάτε ότι ο σκύλος μαθαίνει συνεχώς (24 ώρες το 24ωρο). Για να του δείξετε τι ζητάτε από αυτόν είναι απαραίτητο να είστε ΕΚΕΙ.


  7. Μην μεταφέρετε ένταση στον σκύλο σας κατά την διάρκεια της βόλτας. Προσπαθήστε να είστε όσο ποιο χαλαροί γίνεται αλλά παράλληλα σε επαγρύπνηση. Εκπαιδευτείτε να χειρίζεστε σωστά το σώμα σας, τα χέρια σας, τα μάτια, την αναπνοή σας, το πρόσωπό σας, τον ενθουσιασμό σας. Η βόλτα με το λουρί πρέπει να είναι διδαχτική.


  8. Μάθετέ του να μην τραβάει και να είναι φιλικός με τον κόσμο για να μπορείτε να τον πηγαίνετε παντού μαζί σας.


  9. Η διάρκεια της βόλτας είναι σημαντική. 30 λεπτά το πρωί και 45 με 60 λεπτά (ανάλογα με τον σκύλο) το απόγευμα/βράδι είναι πολύ καλά. Όμως περπατήστε μαζί του! Μην ρίχνετε άγκυρα σε ένα σημείο. Είναι ευεργετικό και για σας.

  10. Σεβαστείτε τους γύρω σας. Υπάρχουν πολλοί που δεν θέλουν τα σκυλιά κοντά τους και φυσικά είναι δικαίωμά τους το οποίο οφείλουμε να σεβαστούμε. Προβλέψτε και ενεργείστε πριν από τα γεγονότα.


  11. Φροντίστε να μαζεύετε τις ακαθαρσίες του σκύλου σας. Είναι υποχρέωσή μας και σεβασμός προς το περιβάλλον και τους γύρω μας. Είναι απαράδεκτο το θέαμα που απολαμβάνω στα άλση και τα πάρκα. Το τοπίο μοιάζει να είναι ναρκοθετημένο και εγώ πρέπει να έχω εξειδίκευση στο slalom. Η λύση είναι εύκολή αν συνεργαστούμε και δεν αδιαφορούμε.


  12. Τέλος, η πρωινή βόλτα είναι τρομερά σημαντική για την υπόλοιπη ημέρα του σκύλου μας. Δεν χωράει εδώ το «νυστάζω, βαριέμαι, είμαι χώμα». Η πειθαρχία και η συνέπεια είναι τα εφόδια που πρέπει να έχει ο κάθε κηδεμόνας σκύλου. Το δεν μπορώ δεν ισχύει, το δεν θέλω ναι. Όμως ο σκύλος μας εξαρτάτε από εμάς. Μην ζητάμε από τα σκυλιά μας συνέπεια όταν εμείς δεν είμαστε συνεπείς.


Όλα τα παραπάνω δεν μπορούν να γίνουν αν δεν φροντίσουμε εμείς να γίνουν. Δεν μπορούν να γίνουν αν δεν αφιερώσουμε εμείς το χρόνο στον σκύλο μας. Ο σκύλος μας δεν μαθαίνει αν τον αφήνουμε να παίζει μόνος του με σκυλιά και εμείς πίνουμε «φραπόγαλο». Φυσικά και οφείλουμε στον εαυτό μας να το κάνουμε και αυτό αλλά κάθε πράγμα στην ώρα του.

Μην χάνουμε ΜΟΝΑΔΙΚΕΣ ευκαιρίες που ΠΟΤΕ δεν θα τις ξαναβρούμε γιατί τότε στις ευκαιρίες αυτές θα μάθει αυτό που ΔΕΝ θέλουμε.

Ας βάλουμε προτεραιότητες εκεί που αξίζουν.

Ας εκπαιδεύσουμε τα σκυλιά μας για να μπορούμε να τα έχουμε παντού κοντά μας.

Επιλέξτε που πηγαίνετε για να έχετε και τον «Ρόκυ» μαζί σας.

Δεν σας θέλουν, δεν πειράζει, αλλού.

Δώστε του χρόνο μαζί σας, εμπειρίες, συντροφιά και θα τα πάρετε πίσω στο πολλαπλάσιο.

ΔΕΝ είναι άνθρωπος, είναι σκύλος, έχει διαφορετικές ανάγκες και μας αγαπάει με τον τρόπο του.

Η άποψη του σκύλου για τη βόλτα του


Ο Αντώνης Στέφας είναι Θετικός Εκπαιδευτής Σκύλων & Σύμβουλος Ψυχολογίας Σκύλων. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Το τηλέφωνό του είναι 6945 334510. Το site του είναι www.positive-training.gr και το Email του [email protected] . Αρθρογραφεί σε περιοδικά και sites της Ελλάδος και του εξωτερικού. Η επίλυση προβληματικών συμπεριφορών και ειδικά το ζήτημα της επιθετικότητας είναι ο τομέας εξειδίκευσής του ενώ παράλληλα επικεντρώνετε στην εκπαίδευση κουταβιών και σκύλων πόλης. Είναι πτυχιούχος στον τομέα της Τεχνολογίας Πληροφορικής και συνδυάζει την υψηλή τεχνολογία με την συμπεριφορά των σκύλων. Ως θετικός εκπαιδευτής ΔΕΝ χρησιμοποιεί βία οποιασδήποτε μορφής.↑back

Μια Μοντέρνα και Φιλοζωική Μέθοδος Εκπαίδευσης

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ CLICKER TRAINING.

ΜΙΑ ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΚΑΙ ΦΙΛΟΖΩΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΖΩΩΝ


· Τί είναι το Clicker Training;

· Πώς να αρχίσετε;

· Τί είναι R+ , R-, P+, P-, και εξάλειψη;

· Γιατί δεν συνηστούμε την P+ (θετική τιμωρία- positive punishment);

· Πρέπει να χρησιμοποιώ τροφή (λιχουδιές) στην εκπαίδευση; Γιατί μόνον ο έπαινος (μπράβο) δεν φτάνει; Πρέπει να χρησιμοποιώ το Clicker και τις λιχουδιές συνέχεια;

· Πρέπει να χρησιμοποιήσω οπωσδήποτε ένα Clicker;

· Γιατί πρέπει να χρησιμοποιήσω το Clicker;

· Μπορώ να χρησιμοποιήσω το Clicker για να εκπαιδεύσω το σκυλί μου σε διάφορα αθλήματα σκύλων όπως ιχνηλασίας, μορφολογίας(conformation), επιδεξιότητας (agility) κλπ;

· Μπορώ να λύσω τα ήδη υπάρχοντα προβλήματα συμπεριφοράς του σκύλου μου χωρίς να χρησιμοποιήσω βία;

· Πού μπορώ να βρώ Clicker; Ποιός μπορεί να με βοηθήσει;

 

Tο Clicker Training είναι μια επιστημονική μέθοδος εκπαίδευσης ζώων καθώς επίσης και μια εκπαιδευτική φιλοσοφία. Ο όρος ‘Clicker Training’ πρωτοχρησιμοποιήθηκε από την Karen Pryor που βοήθησε να χρησιμοποιηθούν οι εκπαιδευτικές τεχνικές αυτής της μεθόδου στην εκπαίδευση σκύλων και άλλα ζώα όπως δελφίνια,κοτόπουλα,παπαγάλους ,άλογα κλπ.

Το Clicker Training βασίζεται στις θεωρίες περί μάθησης /εκπαίδευσης που περιέγραψε ο BF Skinner στην θεωρία του Operant Conditioning. Οι εκπαιδευτές ζώων (Clicker Trainers) χρησιμοποιούν ένα ‘σημειωτή πράξης’ (event marker) – συνήθως κάτι που κάνει ένα χαρακτηριστικό ήχο ,όπως το Clicker – για να ξεχωρίσουν (σημειώσουν) τις συμπεριφορές του σκύλου που είναι αρεστές στους ανθρώπους. Αφού ‘σημειώσουν’ με τον χαρακτηριστικό ήχο την επιθημητή συμπεριφορά του σκύλου , τότε ενισχύουν την συμπεριφορά αμείβοντας τον σκύλο για την πράξη του με μια λιχουδιά, παιγνίδι κλπ.Η θεωρία του Operant Conditioning λέει ότι ενισχυόμενες (αμειβόμενες) συμπεριφορές έχουν την τάση να γίνοντε επαναλλαμβανόμενες ,άρα συνήθειες.

Ένα πρακτικό παράδειγμα : Ένας εκπαιδευτής θέλει να μάθει σε ένα σκυλί να κάτσει.Όταν το σκυλί κάτσει, ο εκπαιδευτής ‘πατάει’(ηχεί) το Clicker και ενισχύει την συμπεριφορά δίνοντας μια νόστιμη λιχουδιά στο σκυλί. Ο ήχος του Clicker ,το κλικ, είναι σαν να λέμε στο σκυλί ‘ναι, αυτή είναι η συμπεριφορά που θέλουμε’ και ‘θα ανταμειφθείς αμέσως για την πράξη σου’. Εάν ο εκπαιδευτής ηχεί το Clicker και ανταμείβει (ενισχύει) την πράξη κάθε φορά που το σκυλί κάθεται ,αυτό σύντομα θα καταλάβει ότι το ‘κάθισμα’ του του αποφέρει κάτι καλό (λιχουδιά, παιγνίδι κλπ) και αρχίζει να κάθεται συχνότερα. Τότε ο εκπαιδευτής παρουσιάζει (προσθέτει) μια προφορική εντολή (πχ.κάτσε).

Το Clicker Training και η φιλοσοφία του σαν εκπαιδευτική μέθοδο δεν είναι μόνο μια μέθοδος για να εκπαιδεύσουμε το σκυλί μας. Είναι ένας διαφορετικός τρόπος σκέψης ( σε σχέση με κάπιες παραδοσιακές, απαρχεωμένες εκπαιδευτικές μεθόδους για ανθρώπους και ζώα), ένας τρόπος που δημιουργεί σχέσεις αγάπης μεταξύ του εκπαιδευτή και εκπαιδευόμενου , που είναι ευχάριστες και στους δύο. Ως εκπαιδευτική φιλοσοφία και μέθοδος το Clicker Training συμπεριλαμβάνει τις εργασίες και ιδέες των Karen Pryor ,Jean Donaldson, Bob and Marion Bailey, Turid Rugaas , Murray Sidman και άλλων που πιστεύουν ότι είναι δυνατόν να εκπαιδεύσεις ένα σκύλο, να μεγαλώσεις μια οικογένεια , ή να ζήσεις μια ζωή βασιζόμενος στην ανταμοιβή (ενίσχυση) παρά στις διωρθώσεις και την χρήση διαφόρων μορφών βίας.


Το ξεκίνημα είναι εύκολο. Αυτό που χρειάζεστε είναι ένα Clicker, λιχουδιές, ένα σκυλί και λίγη βοήθεια από κάποιον έμπειρο στη μέθοδο αυτή. Η βιβλιογραφία στην Ελλάδα πάνω σε αυτή την μέθοδο είναι ανύπαρκτη (από ότι τουλάχιστον γνωρίζουμε). Το έντυπο που κρατάτε είναι η πρώτη γραπτή προσπάθεια που γίνεται για να παρουσιασθεί αυτή η μέθοδος. Προσωπικά ,εγώ και η συνεργάτης μου Karen Freese χρησιμοποιούμε το Clicker τα τελευταία τρία χρόνια και έχει αλλάξει πλήρως τις απόψεις μας σχετικά με τον τρόπο που μαθαίνουν τα σκυλιά.


Είναι όροι που χρησιμοποιούντε στην θεωρία του Operant Conditioning.

To R+ σημαίνει θετική ενίσχυση (Positive Reinforcement): κάτι θετικό (ευχάριστο) παρουσιάζεται (συμβαίνει) με σκοπό να αυξηθεί η συχνότητα μιας συγκεκριμένης πράξης. Για παράδειγμα , δίνουμε μια λιχουδιά στο σκυλί για να το ενισχυσουμε (επιβραβεύσουμε) όταν κάθεται.

Το R- σημαίνει αρνητική ενίσχυση (Negative Reinforcement): κάτι αρνητικό αφαιρείται (παύει να εξασκείται) με σκοπό να αυξηθεί (ενισχυθεί) η συχνότητα μιας συγκεκριμένης πράξης. Για παράδειγμα, παύουμε να τραβάμε το λουρί με τον πνίκτη αφού το σκυλί κάτσει(μας υπάκουσε). Άρα το σκυλί θα κάθεται(αυξάνει η συχνότητα της πράξης) ώστε να παύσει η πίεση του πνίκτη.

To P+ σημαίνει θετική τιμωρία (Positive Punishment): κάτι αρνητικό παρουσιάζεται με σκοπό να μειώσει την συχνότητα μιας συγκεκριμένης πράξης.Για παράδειγμα , όταν το σκυλί πηδάει πάνω μας το κτυπούμε με το γόνατό μας στο στομάχι για να αποτρέψουμε την επανάληψη αυτής της συμπεριφοράς.

Το P- σημαίνει αρνητική τιμωρία (Negative Punishment):κάτι θετικό (ευχάριστο) αφαιρείται με σκοπό να μειώσει την συχνότητα μιας συγκεκριμένης πράξης.Για παράδειγμα, φεύγουμε από το δωμάτιο (του στερούμε την παρουσία μας) όταν το σκυλί πηδάει πάνω μας προσπαθώντας να κερδίσει την προσοχή μας.

Εξάλειψη (extinction) : Σημαίνει ότι μια πράξη (συμπεριφορά) εξαλείφεται εξ΄αιτίας έλλειψης ενίσχυσης (ανταμοιβής) – και όχι επειδή τιμωρείται.Για παράδειγμα, όταν το σκυλί θέλει να πηδήξει πάνω από ένα ψηλό τοίχο και προσπαθήσει μερικές φορές χωρίς αποτέλλεσμα στο τέλος λόγω έλλειψη επιτυχίας (ενίσχυσης) θα σταματήσει να προσπαθεί. Η εξάλλειψη δεν είναι αποτελλεσματική σε περιπτώσεις που οι συμπεριφορές είναι αυτοενισχυόμενες όπως το μάσημα για το κουτάβι.

Σημείωση:Ο αναγνώστης θα πρέπει να γνωρίζει ότι οι παραπάνω ορολογίες χρησιμοποιούντε ελαφρώς διαφορετικά στο χώρο της εκπαίδευσης σκύλων από ότι στην καθημερινή μας ζωή. Για παράδειγμα,στην καθομιλουμένη, θετικό και αρνητικό συχνά σημαίνουν καλό και κακό αντίστοιχα.Για τους Clicker Trainers (Operant Conditioning) το θετικό και αρνητικό σημαίνουν ότι κάτι παρουσιάζεται (εφαρμόζεται, προστίθεται) ή αφαιρείται (αποσύρεται,παύεται). Η λέξη τιμωρία (punishment) στο Operant Conditioning σημαίνει αποκλειστικά την ‘μείωση της συχνότητας που μια συγκεκριμένη πράξη συμβαίνει’.

Η θετική τιμωρία (P+) όπως εξηγήσαμε παραπάνω στο Clicker Training (Operant Conditioning) σημαίνει ότι κάτι προστίθεται (παρουσιάζεται, εφαρμόζεται) για να μειώσει την συχνότητα μιας συγκεκριμένης πράξης. Πολύ συχνά διστυχώς αυτό που προστίθεται (παρουσιάζεται στο περιβάλον) είναι δυσάρεστο για το σκυλί γιατί του προκαλεί φόβο, πόνο ή απειλή. Για παράδειγμα οι πνίκτες, τα ηλεκτρικά κολάρα , αγκαθωτά κολάρα, ‘πιάσιμο από το σβέρκο’, κλωτσές, κτύπημα με εφημερίδα ή ξύλο , φωνές κλπ . είναι μέρος ενός θλιβερού ‘οπλοστασίου’ που συχνά χρησιμοποιείτε χωρίς γνώση και τις πλείστες των περιπτώσεων χωρίς αποτέλεσμα. Στο Clicker Training δεν συνειστούμε καθόλου την τιμωρία (P+) γιατί η εφαρμογή της όχι μόνον απαιτεί εξαιρετική ακρίβεια και γνώση του αντικειμένου (εκπαίδευσης σκύλων) αλλά και έχει πολλές ανεπιθύμητες και απρόβλεπτες παρενέργειες.Επιπλέον υπάρχουν καλύτεροι τρόποι εκπαίδευσης που ούτε πόνο, φόβο ή απειλή προκαλούν στο σκυλί και ούτε και την σχέση μας με αυτό βλάπτουν.

Οι Clickers Trainers γνωρίζουν ότι είναι δυνατόν να εκπαιδεύσουν ένα ζώο (για παρέα, για αθλήματα και διαγωνισμούς) χρησιμοποιόντας ένα συνδιασμό με πολύ R+ (positive reinforcement) , εξάλειψη (extinction) και λίγη P- (negative punishment). Πλήρως εγκρίνουμε τα ανωτέρω τα οποία και συνεχώς αποδικνύοντε στην πράξη. Τα ζώα μαθαίνουν καλύτερα όταν οι ικανότητές τους ενθαρύνονται και κατευθύνονται σε συμπεριφορές που τα βοηθούν να ζούν ευτυχισμένα με τους ανθρώπους. Τα βοηθάμε να πετυχαίνουν και στην συνέχεια τα ανταμείβουμε για τις επιτυχίες τους. Εάν το σκυλί σας έχει προβλήματα συμπεριφοράς ζητήστε την βοήθεια κάποιου εκπαιδευτή / συμπεριφοριολόγου σκύλων που χρησιμοποιεί θετικές (χωρίς βία) μεθόδους εκπαίδευσης και μπορεί να εκτιμήσει το πρόβλημα με όσο το δυνατόν καλύτερη ακρίβεια.

Για να αυξήσουμε την συχνότητα που μια πράξη συμβαίνει - που στην ουσία αυτό είναι το ζητούμενο όταν εκπαιδεύουμε ένα σκύλο σε καινούριες συμπεριφορές- εμείς πρέπει να ενισχύσουμε (ανταμείψουμε) το σκυλί για την συμπεριφορά του. Για να γίνει αυτό η ανταμοιβή (λιχουδιά , παιγνίδι, έπαινος κλπ.) πρέπει να είναι κάτι που το σκυλί το βρίσκει ιδιαίτερα ελκυστικό. Πρέπει να βρείτε τι ‘ξετρελαίνει’ το σκυλί σας ώστε όταν εκτελεί μια άσκηση να το κάνει να βάζει τα δυνατά του.

Είναι ‘μύθος’ ότι οι εκπαιδευτές Clicker δεν χρησιμοποιούν τον ‘επαινο’. Φυσικά και χρησιμοποιούμε τον ‘έπαινο’ συχνά ,και στην εκπαίδευση και στην καθημερινή ζωή. Αλλά όταν διδάσκουμε μια καινούρια συμπεριφορά , θέλουμε τον σκύλο μας να έχει ισχυρά κίνητρα για να συνεργαστεί ώστε τα αποτελέσματα να είναι όσον το δυνατό καλύτερα. Έτσι χρησιμοποιούμε ελκυστικότατες λιχουδιές, συναρπαστικά παιγνίδια κλπ ,επιλέον του ‘επαίνου (και όχι αντ΄αυτού).


Είναι ‘μύθος’ ότι η χρήση της τροφής ως μέσο εκπαίδευσης θα κάνει το σκυλί να δουλεύει μόνο για τροφή ή ότι θα πρέπει να έχουμε πάντα το Clicker και την τροφή μαζί μας. Αν κάποιος γνωρίζει ,είναι πολύ εύκολο για να αποφύγει και τα δύο ανωτέρω … προβλήματα.

Αντάμειψε το σκυλί, μην το ‘λαδώνεις’. Εάν χρησιμοποιείς την τροφή ως δώλομα , απόφυγέ το γρήγορα. Μην κρατάτε την τροφή (ορατή) όταν ζητάτε απο το σκυλί να κάνει κάτι. Προσωπικά έχω τις λιχουδιές σε ένα πιατάκι κάπου ψηλά ή σε ένα σακουλάκι στην τσέπη μου. Η τροφή ή το παιγνίδι πρέπει να παρουσιάζοντε (δίνοντε) μόνον αφού το σκυλί έχει εκτελέσει την εντολή.

Μόλις η συμπεριφορά ονομαστεί (πχ. κάτσε, έλα κλπ.) και το σκυλί εκτελεί πρόθυμα και με ακρίβεια, άρχισε να ελατώνεις την χρήση του Clicker χρησιμοποιόντας αντ΄αυτού μια λέξη επαίνου (πχ Μπάβο, ωραία κλπ). Η λέξη έπαινος δεν είναι τόσο ακριβής,χαρακτηριστική και ουδέτερη (χωρίς συναισθηματική φώρτιση) αλλά σ΄αυτό το επίπεδο το σκυλί γνωρίζει ήδη για πιο λόγο επαινείται (αμείβεται). Θεωρείστε το ‘Μπράβο’ σαν ‘σημειωτή επαίνου’ (event/praise marker) που πληροφορεί το σκυλί ότι έκανε κάτι που πρόκειται να ανταμειφτεί.

Αφού λοιπόν χρησιμοποιήτε τώρα τον έπαινο (Μπάβο κλπ) αρχίστε να εναλλάσετε το είδος της ανταμοιβής. Την μια φορά δίνετε τροφή ,την άλλη κάποιο παιγνίδι ,την επόμενη κάποιο χάδι.Σιγά – σιγά θα μπορέσετε να βασίζεστε όλο και περοσσότερο στον προφορικό έπαινο. Εάν διαπιστώσετε σε κάποιο στάδιο ότι το σκυλί δεν εκτελεί αρκετά πιστά τις εντολές επανέλθετε πάλι σε πρωτεύοντες (φυσικούς) ενισχυτές όπως οι λιχουδιές και τα αγαπημένα του παιγνίδια και αρχίστε να …σβύνετε την χρήση τους ακόμη πιο σταδιακά. Σκοπός μας είναι η απουσία της τροφής να κάνει το σκύλο πιο πρόθυμο, να προσπαθεί με περισσότερο ζήλο παρά να χαλαρώσει και να εγκαταλείψει την προσπάθεια.

Μπορώ να χρησιμοποιήσω το Clicker για να εκπαιδεύσω το σκυλί μου σε διάφορα αθλήματα σκύλων όπως ιχνηλασίας, μορφολογίας(conformation), επιδεξιότητας (agility) κλπ;

Βεβαίως. Η εκπαίδευση με το Clicker χρησιμοποιήτε επιτυχώς σε όλα τα είδη των δραστηριοτήτων με σκυλιά ,συμπεριλαμβανομένου της Αγωνιστικής Υπακοής (Competitive Obedience), Επιδεξιότητας (Agility), Ιχμηλασίας (Tracking), Flyball, Dog Dancing και σε πολλά άλλα. Τα σκυλιά υπακούν με ακρίβεια και το κυριότερο με μεγάλο ενθουσιασμό που μπορούν να συμετέχουν σ΄αυτές τις δραστηριότητες (άλλωστε πιο λόγος υπάρχει να συμετέχουν εάν δεν χαίροντε;).

Βεβαίως.Η ομορφιά και η χρησιμότητα της μεδόδου με το Clicker είναι ότι δουλεύει με όλα τα ζώα.Γενικώς τα προβληματα συμπεριφοράς επιλύοντε ως ακολούθως:

Εντοπίζουμε τους παράγοντες και τις συνθήκες που προκαλούν το πρόβλημα.

Προνοούμε ,διαμορφώνοντας τις συνθήκες έτσι, ώστε η ανεπιθήμητη συμπεριφορά να μην προκαλείται και συνεπώς να μην ενισχύετε χωρίς την θέλησή μας.

Επιλέγουμε και εκπαιδεύουμε μια εναλλακτική και αντίθετη συμπεριφορά με την ανεπιθύμητη.

Εκπαιδεύουμε την καινούρια (επιθυμητή συμπεριφορά) σε ελεγχόμενο περιβάλλον , ξεκινόντας από τα εύκολα και σταδιακά αυξάνουμε τον βαθμό δυσκολίας.

H StarDogs διαθέτει όλα τα απαραίτητα (βιβλιογραφία, clickers κλπ.) που χρειάζεται κάποιος και εφαρμόζει εδώ και καιρό αυτή την εκπληκτική μέθοδο εκπαίδευση ζώων στην Ελλάδα. Τα στελέχη της έχουν εκπαιδευτή σε επαγγελματικά σεμινάρια στις ΗΠΑ και έχουν θητεύσει δίπλα σε παγκοσμίου αναγνώρισης εκπαιδευτές.. Με την πείρα τους , τις επιστημονικά τεκμηριομένες γνώσεις τους, και την αγάπη τους για τα ζώα σας καθοδηγούν στο πως μπορείτε να κτήσετε μια υπέροχη σχέση με το σκυλί σας που να βασίζετε στην αγάπη και στον σεβασμό. ↑back


Μάσημα ...ένας "Εφιάλτης" για τους Ιδιοκτήτες Σκύλων

 

Το Μάσημα τα βοηθάει να μειώνουν το στρες και επίσης βοηθάει στην μείωση άλλων "προβληματικών" συμπεριφορών όπως το ανεπιθύμητο γάβγισμα , σκάψιμο και άλλες καταστροφικές δραστηριότητες. Η λύση στη φυσιολογική τάση για μάσημα του σκυλιού σας είναι να προσφέρετε στο σκυλί σας διάφορα κατάλληλα για μάσημα αντικείμενα για να ικανοποιήσουμε αυτήν του την τάση και ανάγκη έτσι ώστε να μην ώστε να μην την "πληρώνουν" τα έπιπλά , τα παπούτσια, τα χαλιά , οι καρέλκες σας κ.λ.π.

Το ΚΟYΤΑΒΙ σας μασάει για να ανακουφίσει το στρές του, να καταπραΰνει τον πόνο στα καινούρια του ούλα και να βοηθήσει στην αντικατάσταση των δοντιών του (από κουταβίσια σε δόντια ενήλικα).

Το ΕΝΗΛΙΚΟ σκυλί σας αναπτύσσει και διατηρεί δυνατούς μύες στα σαγόνια του και συχνά μασάει όταν πάσχει από ανία και μοναξιά.

Το ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟ σκυλί σας είναι σε ηλικία που οι ασθένειες δοντιών είναι πιο συχνές και χρησιμοποιεί το μάσημα για ανακούφιση και καθαρισμό.

Προμηθευτείτε την ειδική μπάλα του StarDogs που βοηθάει στο ξεπέρασμα του ανεπιθύμητου μασήματος και κρατάει το κουτάβι σας μακριά από το χαλί, καναπέ , παπούτσια κ.λ.π.v↑back


Σκοτωμός για ένα ...Κόκαλο


Το να αρέσουν τα κόκαλα στα σκυλιά είναι απολύτως φυσιολογικό. Αλλά να δαγκώνουν τα αφεντικά τους είναι ανεπιθύμητο και απαράδεκτο.

Σας παραθέτω μια άσκηση που μπορεί να ,μετριάσει /προλάβει ή /και να θεραπεύσει αυτό το πρόβλημα επιθετικότητας

 

1. Ξεκινήστε με το να ταΐζετε το σκυλί σας από το χέρι σας και ζητήστε του να κάνει μια απλή συμπεριφορά (π.χ. το Κάτσε) πριν το αφήσετε να παίρνει την τροφή από το χέρι σας

 

 

2. Ενώ τρώει, περπατήστε χαλαρά, έξω από την ακτίνα αντίδρασής του έτσι ώστε να μην νοιώσει ότι απειλείται, και ρίξτε προς το μέρος του κάτι πολύ νόστιμο (π.χ. κομμάτια κοτόπουλου)

 

3. Σταδιακά ρίξτε τις λιχουδιές πλησιέστερα προς το σκυλί, περπατώντας ήρεμα, σαν να μην τρέχει τίποτα. Μην πλησιάστε πολύ κοντά.Σταδιακά και εφόσον το σκυλί δεν δείχνει σημάδια ενόχλησης μειώστε την κρίσιμη απόσταση έτσι ώστε τελικά (μπορεί να πάρει μέρες, βδομάδες) να μπορείτε να ρίχνετε τις λιχουδιές μέσα στο φαγητό του σκυλιού.

 

Αν έχετε κάνει την άσκηση σωστά (αργά, σταδιακά, πολύ καλές λιχουδιές, κ.λ.π.) , ίσως φτάσετε στο επιθυμητό σημείο που το σκυλί να "καλωσορίζει" το πλησίασμά σας.

 

4. Αφού δουλέψετε το 3 για πολλές ημέρες και με μεγάλη προσοχή και υπομονή, θα προσπαθούσα να πλησιάσω περισσότερο στο σκυλί (ίσως και να το χάιδευα).

 

5. Μετά πάρτε στο χέρι σας το μπολ του φαγητού για λίγο και θα προσθέστε πεντανόστιμες λιχουδιές και θα ξανατοποθετείστε το στο έδαφος για το σκυλί να φάει. Επαναλάβετε την άσκηση πριν από κάθε γεύμα.

 

6. Τελικά σηκώστε το μπολ και αμέσως δώστε το πίσω στο σκυλί ή θα το ανταλλάξτε το με κάτι πολύ πιο νόστιμο από το φαγητό του. Μάθετε στο σκυλί να αφήνει πράγματα, να οπισθοχωρεί και να σας αφήνει να παίρνετε εσείς αντικείμενα που του αρέσουν.

7. Μην το παρακάνετε και μην προχωράτε σε επόμενα βήματα αν δεν έχετε δουλέψει πολύ καλά τα προηγούμενα. Αν δεν νοιώθετε έτοιμος για μια τέτοια άσκηση, καλέσετε έναν εκπαιδευτή να σας βοηθήσει. Θυμηθείτε ότι η ασφάλεια όλων είναι το πιο σημαντικό πράγμα. ↑back


Μύθοι Σχετικά με την Συμπεριφορά των Ζώων


1. «Αν μια γάτα μυρίσει τα ούρα ενός άλλου ζώου π.χ. ενός σκύλου, αυτό θα την κάνει να ουρήσει στο ίδιο σημείο». Έχουν παρατηρηθεί εκατοντάδες περιπτώσεις ανάρμοστης ούρησης στους σκύλους και τις γάτες και ποτέ δεν έχει παρατηρηθεί μια περίπτωση όπου η μυρωδιά από ούρα ενός άλλου είδους ζώου να προκαλεί την ούρηση. Αν μια γάτα μυρίσει τις οσμές από τα ούρα μιας άλλης γάτας, αυτό ίσως μερικές φορές έχει ως αποτέλεσμα αυτή η γάτα να ουρήσει στο ίδιο μέρος. Το ίδιο ισχύει και για τα σκυλιά. Παρόλο που τόσο οι γάτες όσο και οι σκύλοι μπορούν να ανιχνεύσουν την οσμή από τα ούρα του άλλου είδους, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα έχει το αποτέλεσμα να ουρήσει σε εκείνο το σημείο.

2. «Τα αρσενικά σκυλιά μόνο σηκώνουν το πόδι τους για να ουρήσουν και τα θηλυκά ουρούν μόνον καθιστά». Αυτός ο κανόνας είναι γενικά σωστός. Ωστόσο, υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές κατά άτομο στον τρόπο ούρησης τόσο των αρσενικών όσο και των θηλυκών. Τα αρσενικά μπορεί να καθίσουν για να ουρήσουν και μερικά θηλυκά σηκώνουν το πόδι τους. Αν το αρσενικό σκυλί σας δεν σηκώνει το πόδι του και το θηλυκό δεν κάθεται για να ουρήσει, δεν σημαίνει ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα. Είναι απλά μια φυσιολογική διαφορά.

3. «Η στείρωση ενός αρσενικού γάτου ή σκύλου αφαιρεί τη διάθεσή του να ζευγαρώσει με θηλυκό». Η στείρωση ελαττώνει σημαντικά την σεξουαλική επιθυμία των περισσότερων αρσενικών γάτων και σκύλων, όμως, δεν την εξαλείφει τελείως σε όλα τα αρσενικά. Σε μια εργαστηριακή μελέτη γάτων, ανακαλύφθηκε ότι κάποια στειρωμένα αρσενικά συνέχιζαν να προσπαθούν να φλερτάρουν και να ζευγαρώσουν με θηλυκές μέχρι και για διάστημα δυο χρόνων μετά την εγχείρηση. Η στείρωση αφαιρεί ολοκληρωτικά την ικανότητα του ζώου να παράγει απογόνους.

4. «Δεν μπορείς να διδάξεις καινούρια πράγματα σε έναν μεγάλο σε ηλικία σκύλο». Η ηλικία δεν αποτελεί εμπόδιο στο να μάθετε στα σκυλιά (ή τις γάτες ή και τους ανθρώπους) καινούρια πράγματα. Είναι αλήθεια ότι τα πράγματα που έχουμε μάθει στο παρελθόν μπορούν να μπερδευτούν με τα καινούρια πράγματα που μαθαίνουμε. Καθώς τα μεγαλύτερα σε ηλικία σκυλιά έχουν συχνά μάθει περισσότερα πράγματα από ότι τα νεαρότερα σε ηλικία, πιθανόν να μαθαίνουν με πιο αργούς ρυθμούς απ’ ότι τα νεαρά κουτάβια, το μυαλό των οποίων δεν είναι τόσο γεμάτο από άλλα πράγματα. Η εκπαίδευση των μεγαλύτερων σε ηλικία σκυλιών μπορεί να πάρει περισσότερο χρόνο και υπομονή από ότι αυτή των νεαρότερων ζώων.


Μετάφραση: Κατερίνα Χατζηγιάννη↑back


Η Γλώσσα του Σώματος και το "Έλα"

Ερώτηση:

Το σκυλί μου είναι ένα Λάμπραντορ , 3 ετών, που είναι αρκετά ήρεμος το περισσότερο καιρό. Περιπτωσιακά , δείχνει ακόμα συμπεριφορά έφηβου, χοροπηδώντας εδώ και εκεί, κάτι που το βρίσκω όμορφο. Είναι πολύ καλή στο "Έλα" και μου αρέσει που την βλέπω να χαίρεται να έρχεται σε μένα. Γράφω για να ρωτήσω κατά πόσο υπάρχουν σήματα (του σώματος) που μπορώ να χρησιμοποιήσω για να τις πω ότι το εκτιμώ που έρχεται. Και θα ήθελα τη συμβουλή στο τι να κάνω στη περίπτωση που δεν έρθει όταν την φωνάξω.- Λέσλυ


Απάντηση:

Κατά την διάρκεια του "Έλα", επαινέστε το σκυλί σας με χαρούμενη φωνή από τη στιγμή που στρίβει και κατευθύνεται τρέχοντας προς το μέρος σας. Δεν υπάρχει ανάγκη να κάνετε κάποιες ιδιαίτερες κινήσεις. Κανονικός έπαινος και η χρήση νόστιμων λιχουδιών κάπου - κάπου (αφού ήδη γνωρίζει το Έλα)- θα επιβράβευα ιδιαίτερα τις γρήγορες ανταποκρίσεις. Επίσης , γυρίστε λίγο το σώμα σας και κινηθείτε προς την αντίθετη κατεύθυνση (απομακρυνόμενη από το σκυλί). ¨Όσο πιο γρήγορη είναι η κίνηση , τόσο πιο γρήγορα θα τρέξει το σκυλί κοντά σας. Μετά αρχίστε να χρησιμοποιείτε όλα τα ανωτέρω μπερδεμένα (πότε το ένα πότε το άλλο).

Στην περίπτωση που την φωνάξετε και δεν έρθει, όπως όταν μυρίζει κάτι, περιμένετε λιγάκι μέχρι να "χάσει το ενδιαφέρον της" για την μυρωδιά και φωνάξτε την μετά (όταν έχετε καλύτερες πιθανότητες επιτυχίας). Αν για κάποιο λόγο, ΠΡΕΠΕΙ να υπακούσει εκείνη τη στιγμή, και αυτή είναι βυθισμένη στις δουλειές της, τότε βαδίστε χαλαρά ως το σκυλί και βάλτε της το λουρί. Μην την μαλώσετε. Θυμηθείτε ότι ποτέ δεν πρέπει να νευριάζετε μαζί της όταν δεν έρχεται και μην κάνετε κάτι δυσάρεστο στο σκυλί. Αν συνδυάσει το 'Έλα" με κάτι δυσάρεστο από σας, αυτό μπορεί να χειροτερέψει τα πράγματα και το σκυλί όχι μόνον να μην έρχεται όταν το φωνάζετε αλλά και να χάσει την εμπιστοσύνη του σε σας. Αν έχετε ακόμη δυσκολία με το ¨Έλα , παίξτε λίγο θέατρο με το σκυλί σας. Φωνάξτε το , κάντε θόρυβο να σας κοιτάξει και τη στιγμή που σας κοιτάξει τρέξτε σαν τρελός προς στην άλλη κατεύθυνση. Λίγα σκυλιά στο κόσμο μπορούν να αντισταθούν στο να παίξουν κυνηγητό με το γονιό τους (το σκυλί να κυνηγάει εσάς και όχι αντιστρόφως (αντίστροφη ψυχολογία). Δώστε της μια λιχουδιά ή ένα παιχνίδι όταν σας φτάσει, παίξτε λίγο τρελά.


Επιμέλεια -μετάφραση Γιάννης Αραχωβίτης↑back

Πως να Εμποδίσετε την Επιθετικότητα Μεταξύ Σκύλων

 

Το να ανταλλάσσουμε ιδέες πάνω σε κάτι που αγαπάμε βοηθάει όλους να μαθαίνουμε μιας και έχουμε διαφορετικές εμπειρίες.

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάτι που με βοήθησε πολύ να καταλάβω μερικά πράγματα κατά την διάρκεια της επαγγελματικής μου ενασχόλησης με τα σκυλιά.

Πάντοτε έφερνα τα κουτάβια μου (από τη 12 βδομάδα) σε επαφή με άλλα μικρά , μεγάλα και διαφορετικά σκυλιά. Επίσης είχαν την δυνατότητα να γνωρίσουν και τους ιδιοκτήτες των κουταβιών. Πιο σημαντικό ήταν ότι τα κουτάβια μάθαιναν ότι η παρουσία άλλων σκυλιών και ανθρώπων σήμαινε ...γλέντι (ευχάριστες εμπειρίες, μεζεδάκια, παιχνίδια κ.λ.π.).

Απαραίτητες ήταν και βασικές ασκησούλες (κάτσε, έλα, δίπλα κ.λ.π.). Μάθαιναν πως το να μου δίνουν τη προσοχή τους ήταν κάτι που τους το "πλήρωνα" με υπέροχα μεζεδάκια, πως το να έρθουν κοντά μου σήμαινε ότι κάποιο υπέροχο παιχνίδι θα ξεπήδαγε ως δια μαγείας από την τσέπη μου. Έμαθαν πως να δέχονται το άγγιγμα από περαστικούς / αγνώστους, πως να μου δίνουν τα ποδαράκια τους για έλεγχο, πως να δέχονται την χτένα και το φίμωτρο. Έμαθαν ότι άνθρωποι και σκυλιά μπορούν να συνηπάρχουν και να περνούν όλοι καλά.

Όλα τα παραπάνω είμαι σίγουρος ότι συνέβαλαν τα μέγιστα ώστε τα σκυλιά μου να μεγαλώνουν ισορροποιημένα, καλοπροαίρετα και ευκολοεκπαιδεύσιμα.

Αυτό σήμαινε μεγαλύτερο μοίρασμα μαζί τους, όμορφες βόλτες και διακοπές, μηδέν ατυχήματα, καλύτερη ποιότητα ζωής για όλους μας και εξαιρετική βοήθεια στη επαγγελματική μου σταδιοδρομία. Με έμαθαν πως μέσα από την έγκαιρη καθοδήγηση και κοινωνικοποίηση ο κόσμος τους φαίνεται παράδεισος και δεν υπάρχει λόγος και χώρος για σκυλοκαυγάδες, φοβίες και επιθετικότητα.

Λάβετε μέρος στις δραστηριότητες για κουτάβια που διοργανώνει το StarDogs Positive Training. Μην περιμένετε να ξεπηδήσουν τα προβλήματα και εκ των υστέρων να ...τρέχετε και να μην φτάνετε. Δώστε τους αυτό που χρειάζονται στην κατάλληλη ηλικία.

↑back


Οι Εντολές και τα Σκυλιά


Τις προάλλες είχα βγει στο δασάκι με τη Morgana για τη συνηθισμένη μας βόλτα. Εκεί είδα μια κυρία με το σκυλάκι της, η οποία προσπαθούσε να το κάνει να κάτσει. Την παρατηρούσα πολύ ώρα καθώς έσπρωχνε το σκυλάκι της προς το έδαφος και του έλεγε συνέχεια «κάτσε κάτω». Το σκυλάκι είχε κατεβάσει τα αφτιά του και προσπαθούσε με ήρεμο τρόπο να ξεφύγει από την πίεση του χεριού της.

Πραγματικά, σκέφτηκα πως εμείς οι άνθρωποι νομίζουμε ότι τα ζώα καταλαβαίνουν ή πρέπει να καταλαβαίνουν μια εντολή μας, χωρίς όμως να σκεφτόμαστε ότι δεν μιλάνε τη γλώσσα μας και ότι οι εντολές που θέλουμε εμείς να ακούνε, είναι συχνά διαφορετικές από αυτές που εκείνα κάνουν στην καθημερινότητα τους.

 

Και πολλές φορές, επιμένουμε με λάθος τρόπο, ασκώντας πίεση ή ακόμα και φωνάζοντας, πιστεύοντας έτσι ότι θα τα κάνουμε να υπακούσουν.

Οι λέξεις / εντολές για τα σκυλιά, δεν έχουν καμία σημασία.

Για να αποκτήσουν, θα πρέπει εμείς να μπούμε στη διαδικασία να τις συνδέσουμε με την ανάλογη συμπεριφορά. Και αυτό επιτυγχάνετε καλύτερα όταν το κάνουμε με θετικό τρόπο, έτσι ώστε το σκυλάκι να δει ότι κερδίζει κάνοντας αυτό που θέλουμε και όχι ότι καταπονείται ή αναγκάζεται.

Οι περισσότεροι άνθρωποι, συνηθίζουν να φωνάζουν στα σκυλιά τους την εντολή, να χρησιμοποιούν πολλές λέξεις ή ακόμα και διαφορετικές λέξεις για την ίδια εντολή και πολλές φορές όταν δεν έχουν ανταπόκριση καταφεύγουν στην τιμωρία, ακόμα και στην χρήση βίας!

Τα αποτελέσματα φυσικά και με αυτό τον τρόπο δεν είναι τα επιθυμητά ή ακόμα και να υπακούσει ο σκύλος στην εντολή, θα είναι για περιορισμένο χρόνο και θα το κάνει με «κρύα καρδιά». Μετά το σκυλί κινδυνεύει να χαρακτηριστεί «ανυπάκουο» ακόμα και «παλιοχαρακτήρας»…

Καλό είναι να μην μιλάμε πολύ στα σκυλιά μας, να μην τα μπερδεύουμε με λέξεις / εντολές που για εκείνα δεν σημαίνουν κάτι. Ας είμαστε πιο συγκεκριμένοι στο τι θέλουμε να κάνει το σκυλάκι μας και ας ακολουθούμε πάντα τον θετικό τρόπο. Εάν αντιμετωπίζουμε προβλήματα, σημαίνει ότι δεν καθοδηγούμε σωστά εμείς τα σκυλιά μας, στο να καταλάβουν τι ακριβώς θέλουμε να κάνουν εκείνη τη στιγμή.

Η βοήθεια και η καθοδήγηση του εκπαιδευτή, βοηθά στο να γίνουν τα πράγματα πιο ξεκάθαρα και κατανοητά για εμάς και τα σκυλιά μας. Βοηθά επίσης στο να αποφύγουμε λάθη και να κάνουμε πιο ισχυρή τη σχέση μας με το τετράποδο φίλο μας.

Είναι προτιμότερο λοιπόν, να εκπαιδεύουμε σωστά και με συνέπεια το σκύλο μας παρά να διορθώνουμε προβλήματα που προέκυψαν από λάθος χειρισμούς μας!


“Do it the positive way!!!”

↑back